EmreCeSpor

2.45 Reşit Oldu

2011-07-27T19:53:00.000+03:00

Bundan tam 18 yıl önce 27 Temmuz 1993 yılında son olimpiyat şampiyonu Javier Sotomayor, Salamanca'da pistteydi. O gün öyle bir yüksekliği geçti ki Kübalı, 18 yıldır gökyüzüne en çok yaklaşan atlet olma unvanını koruyor.

Komünist toprakların bir başka etkiye sahip olduğu bir atletizm dalı olan Yüksek Atlamada, kadınlarda Sovyet Stefka Kostadinova (24 yıllık rekor hala kırılamadı) erkeklerde Kübalı Javier Sotomayor günümüz futbolundaki Barça etkisini atletizm pistlerine taşıyorlardı. Sotomayor, 8 Eylül 1988'de 2.43 ile ele geçirdiği rekoru öyle iki atlayışla perçinledi ki Yüksek Atlamada kendi çıtasını yarattı. Bugün ben o perçinlediği çıtalardan en yüksek olanına değinmek istiyorum; tam tamına 2.45 olanına.

Doping söylentileri ile geçen 80'lerin ardından (bkz: 100 metre kadınlar rekoru) bir nevi sıklaşan kontrollerin arasında rekor kırmak eskisine göre zorlaşmıştı. '92 Barcelona'da 2.40 ile altın madalyayı kazanan Sotomayor, '93 Dünya Şampiyonası öncesinde İspanya'nın Salamanca şehrine uğrayacaktı. 22 Ağustos'taki Dünya Şampiyonası öncesinde Kübalı atlet için iyi bir deneme olacaktı. Kariyerinde daha önce bir de olimpiyat bronz madalya ve 2.30 ve üzerini 227 geçme başarısı bulunduran Sotomayor, Salamanca'da akşam üzeri vakti son hakkı öncesinde 2.41 ile birinciliği garantilemişti. Son hakkını dünya rekoru seviyesine çeken Javier, yüksek atlamacıların klasik denemesini yaptı. Belki de kendisi bile inanamadı bu atlayışa. 6. ve son hakkında 2.45'i zor da olsa (bar düşmemek için çok direndi) geçmeyi başaran Sotomayor, haklı başarısını kazanmış oldu. Rekordan yaklaşık bir ay sonra Toronto'da 2.41 ile altın madalyaya uzanan Kübalı atlet tüm dünyaya bir numara olduğunu göstermişti.

Daha sonra Sevilla ve Mar de Plata'da 2.42 ve 2.40'lık derecelere imza atan Sotomayor, 2000 Haziran'ın da Pan-Amerikan Oyunları'nda doping yaptığı gerekçesiyle ceza alınca atletizme 34 yaşında veda etti.

Enis Kentır

2011-06-23T20:43:00.006+03:00

Avrupa'da 1992 doğumlu basketbolcular arasında bir numara gösterilen, kıt'a Avrupa'sındaki en büyük rakibi Dejan Musli Caja Labarol benchinde otururken Cavs mi T'wolves mu hesabı yapan, bütün yılı boş geçse de tüm yılı Euroleague oynayarak geçiren Jonas Valanciunas'ın önünde seçilmesi beklenen basketbolcunun tellafuzu başlıkta yazan. 2 yıl öncesine kadar düz lise öğrencisi seviyesinde İngilizce'ye sahip olan Enes Kanter, 2011 draftları öncesinde kendi ismini Amerikan basınına böyle söylüyor, bize de başka türlü yazmak düşmezdi elbet.

Türkiye'den gidişine-kaçırılışına kızdım, kızıyorum Enes'in. Belki de Fenerbahçeli olmam nedeniyle derinlerde sarı-lacivert tutku beni o yöne doğru yönlendiriyor ancak sağ salim oturup düşündüğümde de yanlış yaptığı sonucuna varıyorum. Bu yanlışın ondan götürdükleri kadar kazandırdıkları da oldu. Başta dil problemini çözdü ve ufak da olsa Kristof Coulomb'un ülkesine kendisini tanıttı. Sanırım kazandırdıkları Enes için çok daha önemliydi. Saygı duymak lazımdı, duyuyorum.

Enes'in bu geceki draftlarda ilk dört içinde seçilmesi kesin. Gelin Enes için elimizdeki seçenekleri değerlendirelim.

Washington Wizards:

Wizards'ın 6. sıra hakkını Enes için takas edebileceği söylentileri var. John Wall, Jordan Crawford ve Enes Kanter üzerine bir takım oluşturmak istiyorlarmış. Hem Washington DC'nin New York'a yakın olması hem de kendi üzerine takım kurulacak olması Enes'in Wizards'a sıcak bakmasını sağlıyor. Ayrıca menajeri Max Ergül'ün de başkent ekibi (bu terim geçince aklıma hep Gençlerbirliği gelir) ile olan yakın bağları bu takasın olma ihtimalini güçlendiriyor.

"Boş gezenlerin boş takımı" olarak düşündüğüm Wizards eğer kadroyu silip, yukarıda saydığım üç oyuncu üzerine kurarsa Enes için iyi başlangıç olabileceği kanısındayım. Ancak bu seçimin dezavantajı sırası(6). T'Wolves ile draft sırasında takasa giderlerse en büyük şansı Wizards'a veriyorum eğer takas gerçekleşmezse şansları yok.

Utah Jazz:

Jerry Sloan ve Derron Williams'ın ayrılması ile "L.A Clippers modu"na giren Utah Jazz, Enes Kanter ile ismi en az geçen takım dört takım arasında. Ancak onların en büyük kozu seçim sırası(3). Eğer Cavs Kyrie Irving sevdasından vazgeçmez ve T'Wolves Derrick Williams'a güvenirse Enes Kanter üçüncü sıraya düşecek. Jazz'ın bir uzun seçmek istediği biliniyor, o nedenle ellerinde pek fazla seçenek kalmıyor. Enes'in yerine Enes'in her karşılaştığında "tokatladığı" Jonas Valanciunas'ı veya küçük Sergei Ibaka Bismack Biyombo'yu seçmek akıllıca değil.

Enes için ısrarcı olmasalar da önlerindeki en iyi tercihi yapacaklarını düşünüyorum. Böyle bir riski alacaklarını da tahmin ediyorum eğer Enes üçüncü sıraya kalırsa. O nedenle gecenin plasesi Utah Jazz.

Minnesota Timberwolves:

Kevin Garnett sonrası "çürük pazar malı" misali oyuncuları bir araya getirerek başarı yakalamaya çalışan T'Wolves son iki sezonda akılcı hamleler yapmaya başladı. Gerek Kevin Love'in ön plana çıkarılması gerek Michael Beasley'e terapi yapılıp hayata kazandırılması gerek şut özürlü ama müthiş saha görüşüne sahip Ricky Rubio'nun takıma katılması Minnesota'yı geçen sezonlara nazaran cazip hale getiren sebepler. Ancak Enes'in oyununu geliştirmek için olumlu bir takım mı, tartışılır.

Kevin Love, Nikola Pekovic (lock out olsa da olmasa da Avrupa'ya dönme olasılığı yüksek) ve Darko Milicic gibi kendisine benzer üç beyaz uzunla aynı takımda oynamak isteyeceği sanmıyorum özellikle de Wizards'ın teklifi düşünülünce. Yukarıdaki satırlarda da dediğim gibi Enes de ikinci sıradan seçilirse Wizards tarafından olmasını istiyor, takasın olmasına dua ediyor.

Cleveland Cavaliers:

Enes Kanter'in ilk dört içinde seçileceğini düşündüğümüzde ve Cavs'in ilk dört sıranın ikisine sahip olduğunu göz önüne aldığımızda, basit bir matematik işlemiyle LeBronzede Cavs'in Enes için %50 şansa sahip olduğunu görebiliyoruz. 1 ve 4 sıra hakları elinde bulunduran Cavs'in hayali ise ilk sıradan Kyrie Irving'i, dördüncü sıradan Enes'i seçmek. Ancak böyle bir strateji uygularlarsa Enes'i kaybetme olasılığı oldukça yüksek. İlk sıradan Irving'i aldıktan sonra takas riskine de gireceklerini düşünmüyorum.

Cleveland kağıt üstünde %50 şansa sahip gibi görünse de eli kolu bağlı şu an. Bu gece tek yapabilecekleri T'Wolves-Wizards ve Jazz üçlüsünün Enes'i seçmemesini beklemek. Ancak ben bu durumun oldukça zor olduğu kanısındayım.

Bu geceye dair Emrece tahminler:

%35 Washington Wizards
%30 Utah Jazz
%25 Cleveland Caveliers
%10 Minnesota Timberwolves

Draft2011'de dikkat edilmesi gereken isimler:

Jan Vesely, Bismack Biyombo, Kemba Walker, Brandon Knight, Marcus Morris. Ayrıca Avrupa'dan Nikola Mirotic'in Spurs tarafından ve yeni Fenerbahçeli Bojan Bogdanovic'in Bulls tarafından seçilmesini bekliyorum.

Biri 5/5 Mi Dedi?

2011-06-17T22:24:00.000+03:00

Bu tablodan sonra söylenecek çok az şey var aslında. Tüm bu branşlarda mücadelede eden sporculara ve teknik kadroya sonsuz teşekkürler. Dünyanın en büyük spor kulübünü bu başarıları kazanmasında emeği olan herkese binlerce kez teşekkürler. Doktor Alex'ten Kaptan Ömer'e, Nevriye'den Arslan Ekşi'ye, Nati'den Gökhan Gönül'e, Roko'dan korkunç Ivan'a, Birsel'den Volkan'a, Naz Aydemir'den Oğuz'a kadar herkese teşekkürler.

El Diego 5

2011-06-08T22:17:00.000+03:00

Otobiyografisinde "hayal kırıklığı" olarak adlandırdığı 1982 Dünya Kupası öncesi kimlik kartı için fotoğraf çekimindeki Diego.

Ayrıca Maradona 1982 Dünya Kupasını şöyle yorumluyor:

Boca'ya veda maçlarına dönen Mar del Plata'daki o yaz turnuvasından sonra, İspanya 1982 Dünya Kupası için dört ay milli takımla hazırlık yaptım. Turnuva başladığında, kupayı çoktan kazandığımızı düşünüyorduk. Unuttuğumuz bir detay vardı: Kazanmak için önce oynamalısın. Belki de 1978 ve 1979'da işler çok iyi gittiğinden bunun burada da kolay olacağını düşünüyorduk. Fakat başka bir şey vardı, hayati bir şey: Fiziksel durumumuz berbattı. Bunun ilk defa şimdi söyleyebiliyorum, bu en büyük yanlıştı. Benim gibi, tüm şampiyonayı oynadıktan sonra dosdoğru milli takıma gelen bir çocuğu böyle değerlendiremezsin. Bunu yapamazsın! Bu beni tüketti, eminim diğerlerini de. Yani kimse bana çok çalışmadığımı söyleyemez, bunu sahip olduğum her şeyle savunurum. Fakat Prof. Ricardo Pizzarotti'nin bize yaptığı şeyle 1982 Dünya Kupası'na yorgun ve aşırı antreman yapmış halde geldik. Ölü gibi. Markam haline gelen o fırlama yeteneğim, kıvılcım olmadan. Sanırım bu bize kupayı kaybettiren diğer sebepti.

El Diego/sayfa 73.

Finito?

2011-04-30T16:29:00.001+03:00

Bitmedi, bitmeyecek kardeşim. İsterse araya YGS girsin, isterse LYS. İsterse de aile ve dersane baskısı. Tamam ara veriyorum ve vereceğim ama bitmeyecek. 2012 yaz aylarında daha dinç, daha az paslı bir kafa ile burada, evimizde olacağım. O zamana dek düzenli yazmayacağım, yazamayacağım. Zaten baksana blog'a özel olarak hazırlanan son post 27 Şubat'ta. Yani 2 ay önce. Yine siz siz olun, dostluğumuzu unutmayın ayda bir bu adresi kolaçan edin, belki birkaç şey zırvalamışımdır. Ancak biraz önce de dediğim gibi 'çılgın proje' 2012'nin yaz aylarında başlayabilecek.

Ha bir de unutmadan söyleyelim, yine aklıma esince, rahat ve sakin ortamı bulduğum da şu adreslerde de bulunabilirim.

http://lifedoesnotforgiveweakness.tumblr.com/
http://bolbasket.com/

Herkese sevgiler, saygılar.

Ömer İlk Basamağı Geride Bırakırken

2011-03-28T21:46:00.002+03:00

7 yıl kimine göre büyük kimine göre o kadar da uzun bir süreç değildir. Ancak düşünün ki 7 yıl içerisinde yeni doğan çocuğunuz okula başlar, altıncı sınıfta okuyan bir öğrenci üniversite kapısına dayanır, üniversiteye başlayan genç zor da olsa üniversite diplomasını alır, denk gelirse 7 yılda San Antonio Spurs 3, Chicago Bulls 6 defa şampiyon olur. Tamam, 7 yılda 'Dünya değişir, Fenerbahçe Türkiye Kupasını alır.' demiyorum ama 18 yaşındaki bir çocuk bu sürede NBA'de kendini kabul ettirebilir.

Bursa'da doğan, boyu ankarenormal bir şekilde uzayan, 18 yaşına kadar profesyonel olma amacıyla basketbol oynamayan sonrasında Fenerbahçe tarafından keşfedilen biri Ömer Aşık. Bundan 7 yıl öncesine kadar belki de gece kalkmaya üşenip, canlı NBA maçı seyretmeyen Ömer, bugünlerde düşler sahnesinde adını kabul ettirmeye başlıyor. Aleaddin Yakan tedrisatından geçen 2.14'lük Ömer, basketbol terimiyle betonlaşmış ellerini ilk kez bu aşamada 'sert' mertebesine çekti. Neredeyse sıfır parmak ucu hissiyâtına sahip Aşık, ilk kez bu basamakta tanıştı Molten, Spalding salon toplarıyla. Modern basketbol anlayışı içinde 'sırık' pivot anlayışının değer kazanması ile bir adım daha kazanan Ömer Aşık, Alpella forması ligde ile smaç-blok partisi yapmaya başlayınca Fenerbahçe'ye doğru dev adımını attı.

İlk Euroleague sezonunda; Top16'da blok kralı olan Ömer, NBA'ye göz kırpmaya başlamıştı. Bu göz kırpmanın bir platonik aşka dönüşmesine izin vermeyen Okyanus ötesi, Ömer'i görmezden gelmedi ve Chicago'ya adını kaydettirdi. Bir sezon daha oynaması ve geçmişte attığı o uzun adımlardan bir tane daha atması beklenen Ömer, neredeyse bir sezonu off geçirince basamak atlama işi bir başka bahara kaldı. Ancak geç gelen bahar, güzel geldi; Dünya Şampiyonası Ömer için muhteşem geçti. NBA öncesinde tüm leveller zor da olsa tamamlanmış, artık oyunun zor bölümlerine geçmişti genç pivot.

Bir paragraf öncesinde de bahsettiğim 'sırık' pivot anlayışındaki oklar tam anlamıyla Ömer Aşık'ı gösteriyordu. Bir nevi 80'lerin futbolundaki süpürücü rolü, Bulls'ta Ömer için biçilmişti. Üçüncü veya dördüncü pivot rolü ile sezona başlasa da ona biçilen görevi yaptığı takdirde NBA'deki ilk basamağı aşacağı aşikardı. Ancak...Ömer'in artık doğuştan gelen bir problem mi bilmiyorum ama hücum sendromu vardı. Henüz oturmayan bir pivot oyununun olmayışı, her ne hikmetse topu pota altında aldığında parkeyi öpecek kadar eğilmesi, neredeyse olmayan şutu ve efsaneleşmiş serbest atış yüzdesi Ömer'in ilk görevi yani kendini kabul ettirme aşamasını bir türlü geçememesine neden oldu. Normaldi, NBA'ye Avrupa basketbolunun tersine sayıya ve kişisel beceriye dayalı bir oyun stilindeydi. Maç başına 2.1 sayı yapan bir pivotun ilk beşe yerleşmesi, Türkiye'nin 100 metrede sprinter çıkarması ile aynı anlama geliyordu. Bu tip özelliklere sahip olan bir uzunun ilk aşamayı kolay aşmasını beklemeyemezdik. Bunun için bellli üst düzey performanslar ve özellikler gerekiyordu.

Ömer ilk üst düzey performansını Doğu'daki en büyük rakiplerinden Orlando'ya, Dwight Howard'a karşı verdi. Yakaladığı çıkış ile Doğru Konferansı finalindeki en büyük rakibi Orlando'ya karşı bir çare bulmak isteyen Bulls ve koç Tom Thibodeau, çözümü arkasındaki benchte buldu. Dwight Howard'ı belki de ligde bu sezon en fazla yavaşlatacak performansı sergileyen Ömer, takıma ve yönetime takas malzemesi olmayacağı güvenini verdi ki Houston Rockets'ın Courtney Lee-Ömer Aşık takası reddedildi. Ardından Rockets'a giden Hasheem Thabeet'ten çok daha iyi olduğu da aşikardı Aşık'ın. Son olarak rutinde götürdüğü sezonu dünkü New Jersey Nets maçındaki performası ile taçlandırdı ve NBA'deki ilk basamağı atlamayı başardı. İlk double-double'ını yaptığı maçın ardından takım içinde ve taraftarlara kendini kabul ettirmeyi başardı Ömer. Ne zaman sakatlanacağı belli olmayan Carlos Boozer ve yaşlı Kurt Thomas'ı düşündüğümüzde Ömer'e biçilen görevin sınırları gün geçtikçe artacaktır.

Sıra geldi atıp tutarak yazıyı bitirme bölümüne. Ömer bu tip performansını rutine dönüştürürse ve biraz da şansı yaver giderse en fazla NBA'in ikinci Dikembe Mutombo'su olur -ki Mutombo seviyesine çıkması çok zor. O nedenle kısa vadede olmasa bile Ömer'in kendine farklı bir yol çizmesi lazım. Belki 2-3 sezon sonrasında bir Hansbrough gibi olmasa da orta mesafe şutu olan, serbest atış yüzdesini %50'nin üzerine çıkaran ve kritik anlarda zayıf halka olmayan, aşağı eğilmeden güçlü bir bitirici gibi özellikleri repertuarına eklerse Ömer'i farklı seviyelerde görmemiz mümkün. Ancak unutulmamalı ki Ömer şu an için ilk görevini yerine getirmiş durumda. Şanssızlık olmazsa geleceğe dair Ömer'e güvenim tam, yürü be Ömer.

Bu yazı 18 Mart 2011 tarihinde Bolbasket.com için yazılmıştır.

Umutlar İspanya'ya Sürüklenirken...

2011-02-27T17:09:00.000+02:00

...hem savunma hem de hücum anlamında sezonun en önemli maçında uzunlara büyük iş düşecek, umarım büyük beklentiler yarattığımız sezonu yüzümüzün akıyla tamamlarız.

Geyiği Tedavi Etmek

2011-02-13T19:05:00.001+02:00

İlk ve tek şampiyonluğunu kurulduktan 3 yıl sonra Lewis Alcindor ya da bizim 'müslüman çocuk' olarak tanıdığımız Kareem Abdul-Jabbar önderliğinde kazanan Milwaukee Bucks o günden beri şeytanın değil ayağını tırnağını bile kıramamakta. 1974 yılındaki Konferans şampiyonluğu ve dolayısıyla gelen 'NBA finalisti' lakabı ise köklü Milwaukee'lilerin gönüllerinin köşesinde duran diğer bir başarı. Bu küflenmiş başarıları tarihin karanlık köşelerine gönderenler ise bizzat Bucks'ın komşuları. Bucks taraftarına en çok komşu Chicago Bulls'un 90'lı yıllardaki performansını hayranlıkla izlemek değil de, diğer ufak komşular Wisconsin ve Michigan'ın da gölgesinde kalmak koymuştur.

Gelin görün ki 'Geyik'lerin 2000'li yıllarda umudu biraz olsun çoğalmıştı. Bu ümitsizliğin ve ezik duygunun kaybolmasının tek nedeni ise Amerika dışından ilk kez birinci sıradan draft edilen Andrew Bogut'tu. Avustralyalı olmasına rağmen Amerikan basketbol disiplininden geçmiş olan Bogut, Bucks'ın kilerin en diplerinde kalmış yüzünü aydınlığa çıkarabilecek bir potansiyele sahipti. Andrew Bogut kadroya katılırken bizi -Türkiye'yi- ilgilendiren tek nokta ise Ersan İlyasova'nın erken bir şekilde NBA'ye adım atışıydı. Gelin görün ki 18 yaşındaki -ki gayr-i resmi yaşı 22- yıldımızın yolu bahtsız bedevi konumundaki Milwaukee Bucks ile kesişti. 2 senelik git-gel döneminden sonra Ersan takımdaki ana rolünü kazandı. Tabii ki bu rolü kazanmasında Barcelona'da oynadığı sezonun büyük etkisi var. Ancak bu kazanç Ersan adına iyi mi oldu derseniz, oklar pek artıyı göstermiyor. All-Star olamasa bile o seviyede oynayıp, kendini tüm NBA'ye ispatlıyacağı takımın Milwaukee Bucks olduğunu düşünmüyorum Ersan'ın.

2005 yılından beri 2.13'lük pivotuyla yatıp kalkan Bucks, hâli hazırda 5 sezonda herhangi bir somut başarı elde edemedi. Ha, hemen atılıp sorarsanız 'peki bu sezon bi' cacık olur mu?' diye, şahsıma münhasır fikrimi bir duygu ikonu ile ifade etmek isterim; cık. Tabii 'bi' cacık olur mu?' ifadesi göreceli bir kavram. Bucks'ın alacağı galibiyet sayısının kaybedeceği maç sayısına değil eşit, yanına yaklaşacağını düşünmüyorum. An itibariyle de Milwaukee Bucks beni yanıltacakmış gibi gözükmüyor; 20-32. Her ne kadar rekortmen Cavs'in önünde olsalar da Pacers'ın 3,5 maç arkasında olduklarını söylersem durumu net olarak anlarsınız.

Bucks 1971 yılında yaban domuzu sanılarak 'domdom' kurşunuyla vurulmuş, 1974 yılında revire giriş yapmış ancak 37 yıldır revirden çıkamamış bir takım hüviyetinde. Bucks'ı revirden çıkaracak operasyonunun figüranlarının ne Carlos Delfino, ne Ersan İlyasova, ne Earl Boykins, ne de Brandon Jennings değil, operasyon kaptanı Andrew Bogut hiç değil. Eğer Bucks ölü sezonlarından biraz olsun sıkıldıysa ve şehirde ufak da olsa bir heyecan yaratmak istiyorsa kan değişimine gitmesi, gereken şart olarak karşımızda duruyor. Ya 'Geyik' son teknolojik aletlerle tedavi edilecek ya da kan kaybından ölmesi beklenecek.

Bu yazı aynı zamanda Bolbasket.com için takım analizi bölümüne yazılmıştır.

Modern Kulüp Orduspor

2011-02-11T14:15:00.000+02:00

Anne tarafının Ordulu olmasından dolayı Orduspor'a yabancı olmayan hatta doğru hamleler karşısında sempati duyduğum bir kulüptür Karadeniz temsilcisi. Dedem küçüklüğümde beni Trabzonsporlu yapmaya çalışırdı, garipti. Çünkü dedem Ordu doğumlu ve Orduspor tribünlerinden gelme biriydi. Demek ki o bile Orduspor'dan ümidini kaybetmişti ki "Fenerli olacağına Trabzonsporlu olsun." diyordu. Ancak yıl oldu 2011, işler ve şartlar değişti. Değişenler listesinin başında da Orduspor geliyor. Eminim bugün dedemin kucağındaki 4 yaşındaki Emre olsam, Ordusporlu yapılmaya çalışılırdım.

11 Şubat itibariyle Orduspor Bank Asya 1.Lig'in lideri. Yıllardır play-off çevresinden debelenen, ya play-off'u son anda kaçıran ya da play-off mücadelesinde yüzü gülmeyen bir kulüp görünümündeydi Orduspor. Şadi Çolak'ın gol kralı olduğu, mor ve beyaz renklerin dalgalandığı 19 Eylül Stadyumu'nda taraftarın yüzü tam olarak bir türlü gülmedi. Hep bir tebessüm vardı ama ağızlar kulaklara varacak seviyede değildi.

2009 yılına kadar "Ağbi gel şu kulübü devral" sistemiyle işleyen Orduspor, son başkan Nedim Türkmen ile doğru hamleler yaptı. Modern ve çağdaş kulüp olma yolunda önemli adımlar attı. İsterseniz önemli bir Süper Lig takımı olma yolundaki Orduspor'un atılımlarını inceleyelim.

1. Orduspor Store :

Modern bir kulübün temel ekonomik kaynaklarından biri lisanslı ürünlerdir. 24 Eylül 2010 tarihinde açılan Orduspor, açıldığı andan itibaren büyük ilgi görmüştü. Bölge halkının takımı özlemesi, forma fiyatlarının 25 lira olması, takıma duyulan aidiyet duygusu Orduspor Store'un başarılı olmasını sağlayacak başlıca nedenler. Orduspor Store Karadeniz gibi futbola aşık bir bölgede düzenli ve sağlam bir marka haline gelirse kulübe maddi açıdan çok şey kazandıracağı kesin.

2. Orduspor Taraftar Kart :

Bu uygulamanın en önemli etkisini Fenerbahçe'de görmüştük. 100.yılda satılan 100 bini aşkın taraftar kart hem kulübe hem de kart sahiplerine önemli faydalar sağlamıştı. Ordu gibi nüfusu 1 milyonu aşkın bir şehir için gayet mantıklı bir uygulama taraftar kart. Salı günü satışa çıkacak kart ile gerekli bilgiye bu ve bu adresten ulaşabilirsiniz.

3. Orduspor Dergisi :

Nedim Türkmen'in başkan seçilmesi ile birlikte yapılan hamlelerden biri de Orduspor Dergisi'ydi. Bir yılı aşkın süre önce yayına başlayan dergi kendi 'seviyesinde' kaliteli sayılır. Dergilere ve dergilerle ilgili bilgiye ulaşmak için bu adresi kullanabilirsiniz.

4. Mor Göden Kampanyası :

"Göden" kelimesi anne tarafından dolayı yabancı gelmiyor bana. Ordu'ya gittiğimde mutlaka bu hayvanı görüp, bu kelimeyi duyarım. Göden diye tabir edilen hayvan bildiğimiz kurbağadır, yöresel kullanım işte. Ancak Orduspor bu yöresel kullanımı çok daha yararlı bir projede kullanmayı hedefliyor. Mor Göden kampanyası tribünlerdeki küfürlü tezahüratları engellemeyi amaçlıyor. Sloganı ise;

Bundan sonra maçlara yengeniz Gödengül ile birlikte gidicez. Aman hacı, kötü tezahürat küfür müfür olmasın artık.

Kampanyanın üç afişine ulaşmak için buradan buyurun.

5. Sosyal Ağlarda Orduspor :

Halka ve taraftara açılmak günümüz futbol kulüplerinin en önemli görevlerinden biri. Orduspor buna kaliteli bir biçimde gerçekleştirmiş nadir Bank Asya 1.Lig takımlarından. Orduspor Twitter'da nerede derseniz burada, Facebook'ta nerede derseniz burada vesselam.

6. Fiorentina ile İşbirliği :

İtalyanın mor menekşesi AC Fiorentina ve Türkiye’nin mor menekşesi Orduspor Kulübü önemli bir işbirliğine imza atıyor.

Çarşamba günü Floransa’ya gidecek olan Orduspor Kulübü Başkanı Dr. Nedim Türkmenve Projeyi gerçekleştiren Başkan danışmanı Necmettin Çelikhan, AC Fioretina CEO’su Sandro Mencucci ve Sportif Direktör Pantaleo Corvino ile buluşup beraber hem AC Fiorentina & Inter Milan maçını seyredecek hem de işbirliğinin imzalarını atacaklar. Anlaşmanın içeriğinde;A takımların sezon başı açılış maçını İstanbul’da yapmaları. AC Fiorentina A takım oyuncularının kiralık satın alma opsiyonu ile Orduspor’a verilmesi. Altyapı teknik adamlarının bilgi alışverişi. AC Fiorentina’nın oyuncu izleme ve transfer politikalarını aktarması. Orduspor altyapı sporcularının AC Fiorentina kulübünde eğitim alması. Her iki takım ürünlerinin taraftar mağazalarında satışa sunulması. İşbirliği için özel ürünler üretilmesi ve satışa sunulması. İşbirliğinden doğacak gelirin belirli bir kısmının hayır kurumlarına bağışlanması konularını içeriyor 1926 yılında kurulan AC Fiorentina maçlarını 47.000 kapasiteli Artemio Franchi stadyumunda oynamaktadır, AC Fiorentina 2 defa Serie A, 6 defa İtalyan kupasını, 1 defa İtalya Süper Kupa ve 1 defa da UEFA Kupası şampiyonlukları elde etti. Sezona Süper lig hedefi ile başlayan Orduspor, sportif anlamda Bank Asya 1. liginde lider konumunu sürdürürken aynı zamanda yaptığı işbirliği ile Spor Toto Süper Lige idari ve vizyonelanlamda da hazır olduğunu gösteriyor.

Aslında yazıyı yazma amacım bu işbirliği anlaşmasıydı. Ancak yazmış iken bütün adımları yazalım dedim, hem de diğer faaliyetlerin okunabilmesi için bu maddeyi sona sakladım. Nice mutlu ve umut dolu yıllara Orduspor.

Sportif Gudubetler #2

2011-02-06T20:55:00.001+02:00

Ben 5 vakit namaz kılan bir insanım, doping yapmam.

Doping yaptığı iddiaları üzerine Gençlerbirliği'nin defans oyuncusu Orhan Şam'ın verdiği ibretlik cevap.

Ankara Arena İzlenimleri #9

2011-02-06T20:27:00.005+02:00

Serinin ilk 3 yazısını Efes World 9 için kalan 5 yazıyı da Dünya Basketbol Şampiyonası odaklı yazmıştım. 5 aylık bir aranın ardından Ankara Arena Günlüğü'mün 9 yazısı için bugün TBL All-Star maçındaydım. Gelin hep beraber bakalım günlüğe neleri not düşmüşüm.

Salon çevresinden başlamak lazım. Dünya Şampiyonası'ndan sonra bir hayli düzelme olmuş, kumlu kaldırımlar ve iş makineleri yoktu en azından salon çevresinde. Çocuklara yönelik organizasyonlar da, organizasyon ile ilgili günlüğe düştüğüm pozitif notlardan. Ancak salona giriş oldukça farklı oldu Dünya Şampiyonası'ndan. Herhangi bir dış güvenlik araması olmadan 3 kapıdan giriş yapıldı-ki Ankara Arena 8 giriş kapısına sahip bir salon.

Bu sefer ki gelişimde daha bir burjuva olmuştum. Efes World Cup ve Dünya Şampiyonası'nda saha içi bölümüne hiç geçememiştim, herhalde pis içime oturmuştu gittim saha içinin ortasından aldım bileti. Önümde Neven Spahija ve Melih Gümüşbıçak gibi isimlerle "sıcak-soğuk" dengesini kurarak izledim. Salonda kazandığım tişörte Neven Spahija imzasını çaktırınca "sıcak" dengeleri alt üst etti tabii.

Salon içi gösterileri tek tek ele alacak olursak; dans gruplarını bir yana koymak lazım. Özellikle Russian Bar Trio'nun yaptığı gösteri günün en iyisiydi. Kadın zıplamıyor, uçuyor hocam... Biraz ukâlılık gibi olsa da CSKA Moskova kızlarını pek beğenmedim, hele ki Dünya Şampiyonası'ndaki Ukraynalı grubu hatırlayınca. Ancak gösteri çokluğu ve güler yüzleri geçer notu aldı. Atiye denen pop şarkıcısı ise tam bir felaket. Daha önce Efes World Cup'a da gelmişti bu hanımefendi. Tek kelime playback dışı kelime etmeden sönüp gitmişti. Bugün yine aynısı oldu, salonda 11 bine yakın(abartmıyorum, cidden salon ağzına kadar doluydu.) izleyici dönüp Atiye'nin playback performansına bakmadı, bakmak ayıp olurdu.

Smaç yarışması, smaç yarışması, smaç yarışması...Marcus Haislip, Jeff Trepagnier, James White gibi usta atletleri gördükten sonra TBL'de bile NBA standartını arar olmuştuk. Ancak bugün için herhangi bir beklenti içine girilmemesi gerektiği en başından belliydi. Altan Erol, İlkan Karaman, James Christopher ve Tyler Smith isimlerini görünce beklenti-karşılık oranında hüsrana uğramadım. Smaç vurduğundan şüpheli olduğum Altan Erol ve kas yapayım derken atletizmini kaybetmiş İlkan'ın ilk tur mücadeleleri tamamen zaman kaybıydı. Tyler Smith'in bu smacı onuru biraz kurtarır gibi oldu ama yine de yarışmanın 'fos' kelimesinin ardına taşınmasını sağlayamadı. Üçlük yarışması için uzun uzun yazmaya gerek yok, Ömer reyiz kazandı seyircinin gazıyla. Fakat yarışma için benim dikkatimi çeken nokta Alvin Snow'un performansıydı. İlk turda 21 sayı bulan Alvin Snow, finalde 7 sayıda kaldı. Sanırım tribünlerden etkilendi.

Tribünler demişken hemen söyleyeyim salonun bu kadar dolu olmasını beni epey şaşırttı. Dünya Basketbol Şampiyonası'nın etkileri bir çığ gibi büyüyerek devam ediyor. Başkent'te basketbola bu kadar duyarlı 'kaliteli' seyirci olduğu görmek güzel. Özellikle bunu gerekliliğinden şüphe duyduğum All-Star maçında görmek çok daha heyecan vericiydi. Dünya Basketbol Şampiyonası'nın diğer bir etkisi de tribünlerin oyunculara olan tepkileri. Bir örnek ile açıklamak gerekirse;

Artık hemen hemen herkes Kerem Tunçeri'nin pick oyununu, Ömer Onan'ın sıkrin çıkışı üçlüğünü, Kerem Gönlüm'ün hücum ribauntlarını, Oğuz'un post hücumunu ezbere biliyor, ona göre yorum yapıyordu.

All-Star'ın eğlenceli yönlerinden biri de özellikle maçın ikinci yarısındaki saçmalamalardı. Topu dışarıya çıkartmayan hakem Altuğ Köserli'den, oyuna ayağı ile başlatan Nikola Vujcic'e, hızlı hücumu turnike ile bitiren hakem Fatih Söylemezoğlu'ndan, arkadaşının yardımı ile smaç basan David Holston'a keyif veren bir maç oldu. Ancak buradan söylemek istiyorum ki Fatih Söylemezoğlu ayıp etti. Şöyle ki; maç öncesinde iddiaya girmiştim kardeşimle ve ben Yabancı karmasına basmıştım 10 lirayı. Bildiğiniz üzere maç 128-127 yani tek sayı fark ile bitti. Bunun tek sorumlusu attığı turnike basketi 3 sayı diye yazdıran hakem Fatih Söylemezoğlu'dur. Acilen meslekten ihracını istiyorum.

***
Buraya kadar yazdıklarım salon içinde kafama takılanlardı. Bir de klavyemin tuşunu All-Star'a laf atanlara dokundurmak istiyorum. Ha maça gittim, o yüzden koruma moduna geçtiğimi düşünenler varsa yazının devamını okumasınlar bir zahmet. Adamlar NBA standartlarında organizasyon ve basketbol bekliyor. Ulan ligde bir Jason Richardson, bir Nate Robinson, bir Andre Igoudala, bir Rudy Fernandez vardı da biz mi izleyemedik. Bu ligden bu çıkıyor, yapılabilecek en üst ve en iyi organizasyon bu. Senin ligin bu. Senin liginin Andre Igoudala'sı Altan Erol, senin liginin Jason Kapono'su Yunus Çankaya. Ne bekliyorsun ki, maç sırasında triplere giriyorsun? "Yok izleme ağbi değiştir" nedir lan? 10 senedir tip olarak aynı organizasyon, bilmiyor mu bir bok olmadığı izleyen adam da sen artistlik yapıyorsun? Tabii suç siz de değil, beklentileri zamanında yükselten Marcus Haislip de, James White da.
foto: tbf.org.tr

Bir Tivitin Ardındaki Maç

2011-02-02T23:22:00.001+02:00

Maçın başlamasından 2 dakika sonra yani saat 20:17'de şöyle bir tivit geçmişim;

Zalgiris maçının anahtar kelimeleri; Ömer Onan, taraftar, Marjanovic, Marcus Brown, Murat Kosova-İhsan, Mirsad, Emir, Saras, Pocius ve Ukic.

Bu tivitin ardından gelişen maçı da tivite saygısızlık yapmadan bu çerçevede değerlendirmek istiyorum. Hazırsanız tek tek anahtar kelimelere göz atalım.

Ömer Onan : Maç öncesinde gelen hasta olduğu haberi üzerine listeye dahil etmiştim kendisini. Ömer Onan'ın eksikliği veya hasta hasta oynaması bizim açımızdan kilit noktalardandı. Zira iki post önce değindiğim gibi lideri konumundaydı Ömer Onan. Ancak korkulan maç içinde gerçekleşti, Ömer'i hastalığı büyük ölçüde etkilemişti. Bir 2 sayılık bir de 3 sayılık basket isabetinden öteye gidemedi kaptan.

Taraftar : Bir dolu yerde konuşuldu 'bilinçli' taraftar sorunu. Taraftarın eğitilmesi, belirli bir seviyede basketbol taraftarı haline gelmesi uzunca bir süre alacak sanki. Pınarbaşıların, arkası dönük olarak yapılan ototatminkâr bilimum tezahüratların takıma fayda etmediği anlaşıldığı an basketbol tribünlerinin devrimi olacaktır.

Marjanovic : Önceki hafta Olympiakos karşısında oynadığı basketbolu izlediğim 2.21'lik Boban Marjanovic, Sinan Erdem'deki maç için bana korku salan nadir isimlerdendi. Kaya'nın da olmamasına rağmen dev pivot beklediğim korkuyu yaratamadı pota altında. İkisi serbest atışlardan olmak üzere 4 sayı ile tamamladı maçı Sırp pivot.

Marcus Brown : Maç öncesinde Mantas Kalnietis'in oynamayacağına güvenerek dahil etmiştim listeye Marcus Brown'ı. Ancak o da 'Yeşil'lerde bekleneni veremeyenlere öncülük etti. Tabii ki yaşı çok ilerledi, 37 yaşına merdiven dayadı. Ben yine de Avrupa'nın en iyi şutörüne dikkat edilmesi taraftarıydım öyle de yaptı bizim cengaverler. Fazla göz açtırılmayan Marcus Brown 2'de 2 üçlük isabetiyle 6 sayıda kaldı.

Murat Kosova - İhsan Bayülken : Murat Kosova adı için hafızamda 1 yıl önce 'ara' butonuna bassanız genellikle olumlu şeyler söylerdim. Amma velakin son bir yıl içinde Murat Kosova ile ilgili çok şey değişti beynimde. Önce TRT-NTV arasındaki gelgit hareketleri, ardından futbol basketbol fark etmeden yaptığı anlatımlar. Mübalağa oranının en üst düzeyine çıkan anlatımlar özellikle Fenerbahçe Ülker maçlarıyla gün yüzüne çıktı değil vurdu. Yapma be Murat ağbi, yıllar boyu gösterdiğin emeği olan bu olumlu düşünceyi 1 yılda silme. Gel yine heyecanlan, bağır çağır, hatta 2006'daki gibi mikrofon patlat ama yerinden yap. Gerisi sana yakışmıyor.

Mirsad : Ömer Onan ile birlikte takımın hem liderliğini hem de ağbiliğini üstlenmiş bir ribaund canavarından bahsediyoruz. Onu listeye ekleyememiştim ama bu durum tamamen Twitter'ın azizliği. 140 karakter sorunu Mirsad'ı vurdu. Hem böyle olmasaydı bile bugün sahada oynadığı oyundan söz etmeden geçmek ayıp olurdu açıkçası. 13 sayı 14 ribaund'luk enfes-i şahane oyunu her şeyi anlatıyor aslında. Tek olumsuz veri vardı; o da 1/6 attığı serbest atışlar.

Emir : Sezon başında Spahija ile uyum sorunu yaşadığı aşikârdı. Manevi babası Bogdan Tanjevic'in kanatlarının altından çıkıp kel bir adamın başında kondu. Resmen dımdızlak açıkta kaldı Emir. Ancak kumaşı iyi oyuncu kendini her şekilde gösterir kuralı devreye girdi ve Preldzic kendini toparlamaya başladı. Önce çok kritik P.E. Valencia ardından Zalgiris Kaunas mücadelelerinin son 3 dakikasında maçı koparan isim oldu. 6/10 attığı serbest atış ise takım arkadaşlarına nispet yaparcasınaydı.

Saras : Efsane yavaştan yavaştan devreye giriyor. Oğuz'un, Mirsad'ın, Marko'nun ellerine bırakılan paslar takım için asist hanesinde yazancak sayılardan daha değerli konumda. Oğuz ile anlaşmaları her geçen gün artıyor, buna eyvallah diyoruz da Vilnius'taki Cemal Nalga-Saras oyununu gördükçe hâlâ tatminlikten uzak bakıyoruz açıkçası.

Pocius : Jankunas ile birlikte takımın skor gücü olarak dikkat çekiyordu 9 parmaklı genç forvet. İlk yarı özellikle drive'larıyla bizim başımızı oldukça yaktı. Dış şut tehlikesi savunmamızı oldukça rahatsız etti. Ancak ikinci yarıda farklı bir Pocius çıktı sahaya. Bu durumda Fenerbahçe Ülker'in de önemli bir katkısı vardı. Martynas Pocius tek üçlük isabetiyle, ilk yarıda attığı 6 sayı ile maçı tamamladı.

Ukic : İyi ki onu sona yazmışız. Maç esnasında gözle görülen bir düşüş ve farklılaşma döneminden geçtiğini söylemiştim, sözümün arkasındayım ancak ufak rötuş ile. Ukic Saras'ın gelmesiyle birlikte oyun stilinde değişikliğe gitmiş gibi duruyor. 'Reyizlik mertebesindeyim' havası var Hırvat guardda. Eskisi gibi sağ sola saldırıp, yardırıp, her şeyi ben yaparım havasına mukabil önemli anlarda doğru hareketleri yaparım havası esiyor Roko'nun kafasında. Buna kendisi mi karar vermiş yoksa teknik ekip mi söylemiş bilmiyorum ama çok da iyi olmuş.

Kinder Sürpriz Çaklıt - Alexander Capin : Kendisi bu tivitte yer bulamasa da Emre Yılmaz Offical Fan Page tarafından Wild kart ile listede yer aldı. Capin'in bu sezon ki Euroleague kariyerinde 5 sayı var. Oynadığı 2 maçta bulmuş bu 5 sayıyı. Euroleague'deki sayı rekoru kaç Capin'in ? 14. Fenerbahçe Ülker'e karşı kaç sayı attı Capin ? 12. Euroleague'deki rekor verimlilik puanı kaç Capin'in ? 17. Fenerbahçe Ülker'e karşı ne kadar verimlilik puanı almış Capin ? Tam tamına 14. Kendisi bence Wild kardı sonuna kadar hak etmiş.

foto: fenerbahce.org

Euroleague Tarihinin En İyi ve Komik Röportajı

2011-01-30T22:52:00.001+02:00

Bizim Darius ve ikizi Ksistof ile röportaj yapılmış Montepaschi Siena - Fenerbahçe Ülker maçı öncesinde. Oldukça eğlenceli olmuş röportaj, kanımca Euroleague tarihinin en iyisi. Montepaschi Siena TV'nin gerçekleştiği röportaj İngilizce olmasına rağmen 5.sınıfı bitiren herkesin anlayabileceği bir seviyede. Gülerek geçireceğiniz beş dakika sizi bekliyor.

Kaptansın, Büyüksün, Reyizsin

2011-01-28T15:29:00.002+02:00

Ömer Onan, tarihinin en doğru kadrolarından birini belki de en doğrusunu kuran Fenerbahçe Ülker'in neferi, komutanı, kaptanı olmak istedi sezon öncesinde. Hazırdı göreve hem de geçirilen bir Dünya Şampiyonası ve sakatlığın ardından. İsteğinin karşılığını hem takıma olumlu katkılar ile hem de bizlere tanımı mümkün olmayan sevinçlerle yaşattı Ömer. Barcelona ve Olympiacos maçlarının sonunda farkı arttırmak için attığı sayılar hepimizi büyük amaca kamçıladı. Dün oynanan Valencia maçı da bu amaç uğrundaki önemli bir adımdı.

Valencia karşısında da aynı hırs ve istek ile sahadaydı kaptan. Hiçbir zaman beğenmediğim şutları/şut stili bile kusursuza yakın hale gelmişti tecrübeli oyuncunun. 22 sayı attı Power Electronics Valencia'ya potasına ama en önemli katkıyı takımın düştüğü garabet anlarında takımı kamçılayarak yaptı Ömer. Belki 5 faul almasa o yapacaktı Emir'in Rafa Martinez'e yaptığı bloğu. Onun takıma getirdiği kazanma hırsı ve mücadele isteğinin somut görüntüsüydü Emir'in iki şapkası aslında.

Kaptansın, büyüksün, reyizsin Ömer Onan.

El Diego 4

2011-01-25T13:55:00.000+02:00

Kiefer Sutherland'in oynadığı 24 dizisinin hayranıyım. Jack Bauer'in bir saatini bile kaçırmıyorum. O benim idolüm. Bence zirvenin de zirvesinde.

"Maradona hakkında hiç kimsenin bilmediği bir şey söyleyin ?" sorusuna El Diego'nun verdiği cevap.

İlginç İsimler #3

2011-01-25T13:46:00.001+02:00

Serinin bu ayağında yaptığı mesleğinin hakkını ismiyle veren bir kişi var; Andrei Vladimirovich Topchu. Adından da anlaşılacağı gibi kendisi futbolcu. Rusya'nın ücra köşelerinde icra etmiş mesleğini 30 yıllık hayatında. Son olarak da güç bela lige tutunmayı başaran Amkar Perm'de boy göstermiş. Orta saha olarak görev yapıyormuş. Daha önce izleme imkanım olmadı bu ağbiyi ama sanırım Aurelio tipi bir orta saha, şayet son 3 yılda ağlara 4 top göndermeyi başarmış.

Kısır Takım Kartalspor

2011-01-25T13:26:00.000+02:00

Bank Asya 1. Lig takımlarından Kartalspor tarihinin en kısır dönemini geçiriyor. 62 yıllık geçmişe sahip köklü kulüp bu sezon ligde sadece 4 gol atabilmiş durumda. Evet, yanlış duymadınız 16 haftalık koca periyotta 4 gol atabildi Kartalspor. İlginç olan diğer bir durum ise Kartalspor'un attığı bu 4 golün üçünü aynı maça sığdırmış olması. Ligin 5.hafta mücadelesinde Diyarbakırspor deplasmanında 3-2 galip gelmeyi başarabilmiş İstanbul temsilcisi.

Ligde oynadığı 16 maçın 9'unda berabere kalan Kartalspor, 8 maçı 0-0 tamamladı. 10 haftadır gol orucunda olan takım en son Denizlispor karşısında sahadan beraberlikle ayrılırken gol atmayı başarabilmişti. Forvet bölgesindeki sorunlarıyla rekor kıran Kartalspor bir de pozitif özelliği ile dikkat çekiyor. Anadolu yakası temsilcisi ligin Samsunspor ile birlikte en az gol yiyen (12 gol) takımı konumunda.

Ancak katı savunma anlayışı ile gol yememeleri onları şu an için kümede tutacak gibi gözükmüyor. Ankaraspor'un hükmen bir alt lige düştüğünü düşünürsek, Kartalspor sadece bu sezon yendiği tek takım olan Diyabakırsporu altına alabilmiş durumda. Takımın yeni antrenörü Engin Korukır ise ikinci yarıdan umutlu. Eski antrenör Ergün Penbe'nin anlayışına zıt olarak asla savunma takımı olmayacakları belirtmiş resmi sitedeki röportajında. Sanırım Engin Korukır zorlu maratonda bir İkinci Lig efsanesi olan eski gol kralı Şadi Çolak'a güveniyor. Şadi'nin Orduspor günlerine flashback yapması lazım, şayet ligde 1 golü bulunuyor.

Serge Ibaka

2011-01-22T19:08:00.002+02:00

Bir varlığa karşı sempati duymayı bazen nedenlendiremezsiniz, içinizden gelir o duygu. Elbette ortak noktanız vardır o varlıkla ama sebebini tam anlamıyla çözemezsiniz. Benim de nedenini bir türlü çözemeden sempati duyduğum ilginç sporcular var. Bunlardan ilk aklıma gelenini yazıyorum; Serge Ibaka.

Vasatın üzerinde bir NBA takipçisi olarak açıkça söylemeliyim ki Serge Ibaka ismini ilk kez 2K10'da görmüştüm. Kendime haksızlık etmeyeyim 2008 yılında draft edilmiş bir bench-warmer'ı tanımak için çok da geç kalmamışım aslında. Neyse efendim tanıdık işte bu ilginç insanı. Tanıdığım andan itibaren de ısındım genç Kongo'luya. Şimdi konu genç siyahi bir genç olunca bazı kısımlarca "gay amua goyim bu" ya çekilebilir ancak alakası yok. Hani olur, yıldız takımı maçına giden gencin velisi tribünden hep oğlunu izler ya onun gibi bir şeydi bendeki Ibaka sevigisi.

Şimdi birkaç post öncesi gibi güzel adam diyip şöyle bir fotoğraf koysam kesin gay damgasını yerdim. O nedenle usturuplu bir fotoğraf koyup postu bitiriyor...yeter lan vurmayın.

El Diego 3

2011-01-22T13:23:00.003+02:00

Birkaç yıl önce eski takım arkadaşım Salvatore Bagni İtalya'da çocuklara yönelik bir futbol kampı için beni davet etmişti. Napolili bir kadın bizi çağırdı, kampın tarihlerini öğrendi ve "Oğlumu sizinle oynaması için göndereceğim." dedi. Biz de ona oğlunun yaşını sorduğumuzda 28 yanıtını verdi. Tek isteği benimle tanışmaktı işte.

Bir taraftarın yanınıza gelebilmek için yaptığı en çılgınca şey neydi ? sorusuna Diego'nun verdiği cevap.

Katarzyna Ewa Skowrońska

2011-01-22T12:58:00.000+02:00

Kasia benim adımın kısaltılmış hali. Lütfen bana Ewa diye seslenmesinler. Çünkü bu benim ikinci ismim ve bunu hiç kullanmıyorum.

Fenerbahçe Acıbadem'in başarılı voleybolcusu Kasia Skowrońska'nın Fenerbahçe Dergisi'nin Ocak sayısına verdiği röportajda en çok dikkatimi çeken bölüm yukarıdaki cevap oldu. Sanırım Ewa ismi Polonya'da, Türkiye'deki 'popüler' kızlarımızın kullanmadığı Ayşegül, Nur, Fatma'ya denk geliyor.

Güzel Adam

2011-01-22T12:34:00.001+02:00

Modern basketbol tanımını yapıp, örnek verme kısmına geldiğimizde sayabileceğimiz birkaç Avrupalı basketbolcudan biri olduğun için güzel adamsın Marko Tomas.

All Cops Are Bastards

2011-01-21T19:38:00.000+02:00

#A.C.A.B

Total Futbolun Kurucusu : Jack Reynolds

2011-01-09T15:12:00.005+02:00

Çoğu kişi için Jack Reynolds ismi bir anlam ifade etmez. Etmemesi daha doğru olanıdır aslında. Çünkü Reynolds 1881 yılında doğmuş, tarihin ilk futbolcu-menajerlerinden. Ancak musevi asıllı İngiliz'i meslektaşlarından ayıran bir özelliği var. Biz bunu iki kelime ile söyleyelim; total futbol.

Her futbolseverin tuttuğu takımda görmek istediği oyun stilidir total futbol. Genellikle 4-3-3 sistemine dayanan, herkesin her yerde oynadığı ve hücumu temel amacı olarak gören taktik anlayış olarak açıklayabiliriz bu ünlü sistemi. Tabii nerede total futbol sözcüğü geçerse geçsin hemen ardından kafalarda turuncu renk yanıp söner ve Hollanda akla gelir. Portakallar evrensel anlamda total futbolla özleşmiştir. Doğru; total futbolu ilk oynayan ve en iyi oynayanlar Hollandalılardır. Fakat bu anlayışı ilk bulan kişi bir Hollandalı değil, yukarı ki satırlarda yazdığımız musevi asıllı bir İngiliz'dir. Adı Jack Reynolds'tır.

Futbolun beşiğinde futbola başlayan Reynolds sahada takımın beyni gibidir. Bu özelliği ile Britanya'da adını kısa zamanda duyurmuştur ve zamanının en iyi takımlarında oynamıştır. Bunlar arasında Manchester City, Burton United, Grimsby Town, Sheiffield Wednesday ve Watford gibi ünlü ve iyi takımlar vardır. Ancak Jack Reynolds hem zamanının şartlarından dolayı hem de 30 yaşına gelmesinden dolayı 1911 yılında futbolu bırakır. İyi ki de bırakır. Futbol tarihinin en ihtişamlı sistemini oynatmak için Kıt'a Avrupa'sına doğru yola koyulur. İlk durağı İsviçre'nin St. Gallen takımdır. St. Gallen ile 2 yerel lig şampiyonluğu yaşar ve Almanya'nın yolunu tutar. Fakat yanlış zamanda Almanya Milli takımının başına geçer. Çünkü I. Dünya Savaş'ı patlak vermiştir. Reynolds'a yine yol gözükmüştür, bu sefer durak Hollanda'dır.

Ajax tarafından Hollanda'ya davet edilen Jack Reynolds kafasındaki sistemi bu kasaba takımına uygulayacaktır. Kısa zamanda meyvesini verir bizim bebek total futbol. Reynolds yönetimindeki Ajax, Eredivisie'de 20 yılda 8 şampiyonluk kazanır. Bu süreçte kazandığı şampiyonlukların yanı sıra kendi mentalitesini oyuncularına aktarır. Bu anlayışı benimseyenlerden biri de Rinus Michels'tir.

Rinus Michels ismi birçok kişi tarafından bilinecektir. Hollandalı futbolcu-menajer, 1970'li yıllarda dünyaya total futbolu gösteren, sevdiren, izleten teknik adamdır. Uluslararası anlamda ilk olarak total futbolu Rinus Michels'in öğrencileri oynamıştır, ya da diğer bir anlamda Jack Reynolds'ın öğrencileri. 1970'li yıllarda fırtına gibi esen total futbol mucizesinin baş uygulayıcısı Johan Cruyff da aynen Rinus Michels gibi antrenörünü örnek almıştır ve bu felsefenin devamını sağlamıştır.

Futbol bağları anlamında; Jack Reynolds'ın torunu Johan Cruyff 1990'lı yıllarda Barcelona efsanesinin temellerini atmıştır. Önce kendisi sonra Van Gaal, daha sonra Frank Rijkaard ve şimdi Cruyff'un öğrencisi Pep Guardiola. İşte herkesin ağzında bir sakız gibi dolaşan total futbolun kısaca hikayesi budur. 1900'lü yılların başından itibaren antrenör-futbolcu ilişkisi ile günümüze kadar gelen bir futbol mentalitesi.

Sos Cagon*

2011-01-09T11:39:00.004+02:00

Link

sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon!

ay che bostero, vos sos ortiva, vos sos amigo, de la policia, en mar de plata, vos te escapaste, con los borrachos, como cobraste!

sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon, sos cagon!

ay che bostero, vos sos ortiva, vos sos amigo, de la policia,en mar de plata, esta es tu gente,la que te sigue, y te alienta siempre.

River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate !

a donde vayas, siempre estaremos, vos sos mi vida, lo que mas quiero, esta es tu hichada, esta es tu gente, la que te sigue, y te alenta siempre.

River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate, River Plate !

Türkçesi ise şöyle ;

Hey Boca taraftarı, siz polisin dostlarısınız, Mar del Plata'da, bizle yüzleşemediniz. River taraftarları tarafından dövüldünüz.

Korkaksınız, korkaksınız, korkaksınız, korkaksınız, korkaksınız! Nereye gitseniz orada olanlarız. Bu senin taraftarın, bu senin insanın.

Her zaman seni izleyen ve destekleyen River Plate, River Plate, River Plate, River Plate! River Plate, River Plate, River Plate, River Plate!

*Sos Cagon İspanyolca'da 'korkaksın' anlamına gelmektedir.

Ayrıca bu efsanevi beste Galatasaray ve Bosna-Hersek taraftarlarına da örnek olmuş, Sos Cagon'a benzer beste yapmalarına yol açmıştır.

Sportif Gudubetler #1

2011-01-08T20:32:00.000+02:00

Jasikevicius bu paslarıyla Tutku Açık'a rakip olacak gibi duruyor.

Nur Germen'in Mersin B.Ş.B - Fenerbahçe Ülker maçı esnasında ağzından çıkan cümle.

Horto Magico*

2011-01-07T18:56:00.003+02:00

Günlerdir ağzımda dolaşan beste.

Link

in' ena horto magico, dhoste mou ligho ghia na pio, ton pao mou na onirefto ke na fonaks' os to theo: panatha mou, se aghapo, san heroini, sa skliro narcotico, san to hashish, to lsd, ghia/me sena pao mastouroni ol' i ghi, ol' i ghi. panatha mou, panatha mou, se aghapo, se aghapo, opou ki an pezis panda tha s' akoloutho, s' akoloutho, pao edho, pao edho, pao eki, pao eki, opou ki an pezis panda tha 'maste mazi, panda mazi.

Güzel besteymiş de Türkçesi nedir bunun derseniz :

Bu sihirli bir ot(esrar), bana biraz tadımlık ver, pao'yu düşlemek için ve Allah'ına kadar bağırmak için.. Panathinaikos'um, seni seviyorum , eroin gibi, narkotik madde gibi, haşhaş gibi. Senin için bütün dünya taşlaşır, seninle bütün dünya yüksek Panathinaikos'um, seni seviyorum, nerde oynarsan oyna seni takip ediyorum, Pao burda, Pao orda, nerde oynarsan oyna hep beraber olacağız.

*Horto Magico Yunanca sihirli ot anlamına gelmektedir.

Top 16

2011-01-04T23:33:00.007+02:00

Euroleague'de normal sezon maçlarının tamamlanmasının ardından ortalığı bir yaygara koparıverdi. Benim de dahil olduğum çoğunluk kısım grupların çok çok büyük oranla belli olduğunu düşünüyordu. Ancak öğle vakti Barcelona'da olan gelişmeler çoğunluğu ters köşeye yatırdı. İyi ki de yatırdı. Artık rahat rahat önümüze bakalım.

Kura öncesinde Panathinaikos'lu, Partizan'lı, Malaga'lı bir grup bekleniyordu; ulusal ve Avrupa basınında oldukça ye verilmişti bu gruplara. Fakat kâbus gerçekleşmedi -kura çekimini izlemedim, nasıl oldu böyle bir şey hiçbir fikrim yok- işler akla kara gibi değişti. Aslında normal sezon grupları sonucunda hak ettiğimiz bir grubu aldık; ikincilik için favorinin Fenerbahçe Ülker'in olduğu.

Pana gelecekti ilk torbadan Olympiakos geldi, hoşgeldi. Pota altından ziyade dış gücü potansiyelli olan bir takım Oly. Bu durum Fenerbahçe Ülker'in avantajına olacaktır. Gappy'nin yokluğunda zayıf nokta olarak duran pota altını 'çok' fazla deşmeyecek, deşemeyecek bir Yunan takımı zor bulunur kanımca. Ancak grup birinciliği için 'Avrupa'nın en pahalı takımı' ağır basan taraf.

Zalgiris Kaunas ve PE Valencia'yı birlikte değerlendirelim. Çünkü iki köklü takımı bu grup aşamasında birbirinden ayırmak pek kolay değil. Pesic yönetiminde tam gaz gelen bir Valencia mı yoksa Belgrad Arena'da 20 bin 'taraftar'a sahip Partizan mı derseniz, açıkçası ben Valencia derim. O nedenle bu noktayı pek kurcalamayıp, kadere razı olmak lazım. Mirza Begic hamlesini yapamayan Zalgiris'in Kaunas'taki maçların dışında galibiyet alması zor gibi. Ancak iç sahadaki performanslarını göz ardı etmemek lazım.

Komşu gruptaki Siena'ya rağmen bırakalım Oly 1 olsun, biz temiz kemiksiz yazdıralım adımızı Top 8'e. Sonra Siena düşünür, zor mu kolay mı Top 8'deki rakip diye.

En son olarak fikstür ise şu şekilde;
Olympiacos - Deplasman
PE Valencia - Sinan Erdem
Zalgiris Kaunas - Sinan Erdem
Zalgiris Kaunas - Deplasman
Olympiacos - Sinan Erdem
PE Valencia Deplasman

Son maçın grup ikinciliği için muhtemel rakibin sahasında olması handikap, onun dışında gayet olumlu bir fikstür.

Euroleague Trickshots

2011-01-02T22:24:00.002+02:00

Malumunuz 4 Ocak yaklaşıyor; Euroleague Top 16 kuraları Barcelona'da çekilecek. Kuralar çekilecek çekilmesine de eski kura heyecanı yok maalesef. Format gereği gruplar neredeyse belli olmuş durumda; Barcelona'daki kura sadece bazı taşların yerini kesinleştirecek.

Hal böyle olmuşken formatı bir araştırayım, ne gibi olasılıklar var diye bir heyecanla Euroleague'in resmi sitesine atıldım. Atıldım atılmasına ama siteye girince benim dikkatimi başka bir şey çekti akşam akşam. Gözler ve vücut yorgun olunca, yarınında pazartesi olduğu düşünüldüğünde Top 16 grupları hakkında araştırma yapmak, bu linke tıklamak karşısında hiç işime gelmedi ve o yorgun gözlerim resmi sitenin sağ altındaki reklama çarptı. İyi de çarpmış, pazar akşamı keyifli bir yarım saat geçirdim.

Daha önce rastlamamıştım Sporting Bet'in Euroleague modüler oyununa. Basit bir oyun ama insan Euroleague takımlarını böyle bir platformda görünce keyif alıyor işte. Zaten benim en büyük şikâyetimdir; Euroleague takımlarının NBA 2Kvari bir oyununun olmaması. Neyse efendim oyunu ilk kez oynayacaklar için keyifli ve eğlenceli. Öldürülecek yarım saatim var diyorsanız sizi şu adrese alalım.

Hoşgeldin Saras

2010-12-31T21:27:00.009+02:00

Avrupa basketbolunun yaşayan efsanelerinden Sarunas Jasikevicius beklenmedik bir anda Fenerbahçe Ülker'e transferi gerçekleşti. Oyun kurucu bölgesine yapılan bu takviye hem takım için hem de biz Fenerbahçe taraftarları için yeni yıl hediyesi oldu. Ben de at gözlüğünden sıyrılan nadir guardlardan biri olan Sarunas Jasikevicius'a kocaman bir hoşgeldin diyorum.
#LynnGreerkickout
Hadi canım sende diyip hala inanmayanlar için elimizde bir de resmi açıklamalar var. Buyrun efendim;

- Rytas cephesinden gelen açıklama.
- Fenerbahçe Ülker cephesinden gelen açıklama.

El Diego 2

2010-12-30T20:52:00.003+02:00

Doğru olan bir şey varsa bu gol bir efsane olmasına rağmen, Valdano'yu açık alanda solumdan koşarken bir daha görebilecek miydim acaba ? Aynen şöyle oldu: Sağdan sahanın ortasından oyuna başladım, topun üstüne bastım, üzerinde döndüm, Beardsley ve Reid'in arasından sıyrıldım. Tam o anda gitmem gereken birkaç metre daha olmasına rağmen kaleyi görüyordum. İçeriden Butcher'ı geçtim, o sırada Valdano yardımıma koştu çünkü son adam olan Fenwick peşimi bırakmamıştı. Onun pas atacağımı sanmasını bekliyordum çünkü o anda yapılacak en mantıklı iş pas atmaktı. Fenwick beni bıraksaydı topu Valdano'ya pas atacaktım. Valdano Shilton'la bire bir kalacaktı. Ama Fenwick beni bırakmadı. Ben de onu önüme aldım, topu bir tarafa gönderecekmiş gibi yapıp diğer taraftan, sağdan Fenwick'i geçtim. Fenwick bana yetişmek için çok çaba harcadı ama ben devam ettim. Çoktan kaleci önüme gelmişti. 1981'de Wembley'deki tamı tamına aynı noktadaydım. Aynı şekilde vuracaktım ancak...Aman Allahım, birden aklım başıma geldi! Shilton topa vuracakmış gibi yapmamı yedi, ben de onu geçtim ve sonuna kadar gittim. O anda sarı, iriyarı Butcher neredeyse bana yetişti ve sağlam bir tekme attı ama umursamadım ve hayatımın golünü attım.

Diego Maradona'nın kendi hayatını anlattığı El Diego adlı otobiyografi kitabının 141-142 sayfalarından bir bölüm.

Anlatılan golün videosunu izlemek için buradan buyrun.

1899-2010

2010-12-30T20:27:00.002+02:00

Futbolu Bırakmasına Üzüleceğim 5 Futbolcu

2010-12-30T19:05:00.001+02:00

Gereksiz Topçu Yolunda Gerek

2010-12-29T13:45:00.002+02:00

Futbol stilini ve zekasını hiç mi hiç beğenmediğim Gökhan Ünal İstanbul Büyükşehir Belediye'ye kiralandı. Ayak bağlarının birinden kurtulduk en azından.

El Diego

2010-12-22T18:50:00.003+02:00

"Hatırlıyorum kışlar çok soğuk, yazlar çok sıcak geçerdi. Evimiz üç odalıydı. Katı malzemeden yapılmıştı, gerçek bir lüks : Girişte telle örgülü bir kapıdan toprak bir avluya geçip girilirdi. Yemek pişirdiğimiz, yediğimiz, ödevlerimizi ve her şeyimizi yaptığımız bir salon ve iki yatak odası vardı. Sağdaki oda annemlerin; soldaki en fazla iki metrekarelik oda ise bizimdi, sekiz çocuğun. Yağmur yağdığında sızıntıların arasından geçerek dolaşır, evin içinde dışarıdan daha fazla ıslanırdık. Bırakın lavaboyu, akan suyumuz bile yoktu. Sokaktaki tek çeşmeden su almak için yirmi litrelik yağ tenekelerini kullanırdık ve böylece annem çamaşır bulaşık yıkayabilir, yemek yapabilirdi. Aynı şekilde yıkanırdık ; elimizle tenekeden su alır ve yüzümüze, koltuk altlarımıza, mahrem yerlerimize dökerdik. Saçımızı yıkamak daha karmaşık bir işlemdi. Bu nedenle kışın en iyisi yıkanmamaktı. Zaten 9 yaşıma kadar kış aylarında ya hiç banyo yapmadım ya da uzun aralıklarla yaptım."

Diego Maradona'nın kendi hayatını yazdığı El Diego adlı kitabın 12. sayfasından bir bölüm.

Dünya'nın Melekleri

2010-12-21T19:25:00.002+02:00

Olağanüstü geçen bir önceki sezonun son artçı turnuvasıydı Dünya Kulüplerarası Voleybol Şampiyonası. Sezon sonu takımdan ayrılan 'Moskova Kulesi' Gamova'nın yerini gerekli hamlelerle dolduran Fenerbahçe Acıbadem, Doha'daki turnuvanın da favorisi olarak gösteriliyordu. Özellikle bize en büyük rakip olarak gösterilen Sollys Osasco'yu 3-0 yenerek turnuvaya başlanması okların Fenerbahçe Acıbadem'e yönelmesine neden oldu.

Sarı Melekler okların yönünü şaşırtmadı ve 6'lı turnuvayı başladığı gibi -tüm maçları 3-0 ile kazanarak- bitirerek tarihi bir başarıya imza attı. Bize de Dünya'nın En İyi Melekleri'ni bilmem kaçıncı kez tebrik etmek düştü.

Maça 2 Periyot Geç Başlamak

2010-12-10T19:20:00.000+02:00

Açıkçası maç öncesinde Fenerbahçe Ülker'i son Euroleague şampiyonu önünde favori görenlerdendim. Gerek Fenerbahçe Ülker'in yakaladığı ritm gerek Barcelona'nın geçen sezon ki performansından uzak olması benim görüşümü destekleyen önemli noktalardı. Ancak rakibin son şampiyon olduğunu ve geçen sezon bizi nasıl madara ettiğini de aklımın bir köşesine yazıyordum.

Veteran Gianluca Basile'nin yanı sıra Juan Carlos Navarro ve Pete Mickael'in de sakatlık problemlerinden dolayı İstanbul'a gelemeyecek olması maç öncesinde daha da ümitlenmeme neden olmuştu. Sonuçta 1,5 ay önce hem Navarro hem de başımızın belası Mickael kadroda yer alırken deplasmanda 8 sayıyla yenmişti Fenerbahçe Ülker Barça'yı.

Hafta sonunda ACB Ligi'nde Estudianstes'e 63-62 yenilen Barcelona'nın hedef maçıydı Sinan Erdem'deki maç. Katalan ekibi maça o kadar konsantre başladı ki 15.742 taraftar ne olduğunu anlayamadı. Erazem Lorbek ve Fran Vazquez ile beklediğimiz taktikle maça başlayan Barça skor üstünlüğünü maçın ilk dakikasından almayı başardı ve bir daha bu üstünlüğü bırakmadı. Maçın sonuna 1.57 kala farkı 2 sayıya kadar indirdik fakat bir türlü öne geçemedik.

Maçın sonunda aklımda kalanları şöyle bir yazayım dedim :

Cholet maçı sonrasında da benzer şeyleri söylemiştim ama artık yeter. Yeter Darius yeter. Sezon başladı; sezon başıdır, daha yeni geldi form tutar dedik, olmadı. Euroleague'de önemli dakikalarda sahneye çıkar dedik, olmadı. Ligde masaya yumruğunu koyar (Antalya BŞB maçı hariç) dedik, olmadı. Yukarıda da yazdığım gibi bu maç öncesinde büyük beklentim vardı Darius'tan ancak olmadı, olmadı. Yine olmadı Darius.
Ömer Aşık tipi pivot. Bu tanım biraz Hakan Şükür tipi forvet tanımına benzedi ama durum gerçekten böyle. Fran Vazquez ve Boniface N'dog dün akşam bizi bitiren oyuncular oldu. Uzun kollar, atletik stil ve şutör oyun Barcelona'nın pota altından 47 sayı bulmasının ana nedenleriydi.
Ukic'i yedekleme sorunu. Maçın özellikle sonlarına doğru Ukic'in nefes almakta zorlandığını gördük. Sürekli dribling yapması onun yorulmasını kolaylaştırıyor. Lynn Greer'ın da son haftalardaki form düşüklüğü Ukic'in süresini çoğaltıyor. İleri ki haftalarda Engin Atsür'ün takıma katılması Ukic'in yükünü hafifletecektir.
Her geçen hafta Sinan Erdem'deki taraftar sayısı artıyor. Bu sefer ki rakam 15.742. Gerçekten süper, büyük ihtimalle en çok kişiye oynayan takım olacak sezon sonunda Fenerbahçe Ülker.

2022 Katar

2010-12-05T20:54:00.004+02:00

1971 yılında bağımsızlığını ilan etmiş bir ülke Katar. Resmi devlet olmadan önce kabilelerin ayrık olarak yaşadığı bir bölge olan Orta Doğu'nun küçük ülkesi Katar, zengin ekonomisini tahmin edebileceğiniz üzere petrol ve diğer yer altı madenlerine borçlu. Dünyanın en çok petrol kaynağına sahip olan ülkesi olan Katar ayrıca kadın/erkek oranının en yüksek olduğu ülke olarak da dikkat çekiyor. Yaklaşık her bir kadına 310 erkek düşüyor bu küçük ülkede.

Tabii erkek nüfusunun bu kadar baskın bir ülkede futbol seviyesinin yüksek olmasını bekleyebiliriz. Ancak durum hiç de öyle değil, Katar FIFA sıralamasında 113. sırada yer alıyor. Halk da yöneticiler de ülkeden futbolcu çıkmayacağını anlamış olacak ki artık organizasyon düzenleme işine girmişler. Madem futbolu beceremiyoruz, organizasyon düzenlemeyi en iyi şekilde yapalım demiş olacaklar ki 2022 Dünya Kupası ev sahipliği için mükemmel hazırlanmışlar. Dolayısıyla bileklerinin haklarıyla 2022 Dünya Kupası ev sahipliğini Asyalı dostlarının ve Amerika'nın elinden aldılar.

Katar'ın ev sahipliği yolundaki en büyük destekçisi Zinedine Zidane olmuştu.

Sepp Blatter final oylaması sonucu zarftan "Qatar"ı çıkardı.

Emir Sheikh Hamad Bin Khalifa Al Thani'nin oylamayı kazandıktan sonra yüzünden oluşan sevinç.

***

Katar'ın farklı aşiretlerin birleşimi sonucu bir devlet haline geldiğini yukarıdaki satırlarda yazmıştık. İşte bu durum stat yer ve isimlerine de yansımış. 7 ayrı Emir'in yedi tane kendi adında stadı yapılacak 2022'e kadar. Sanırım herkes kendi stadının yapımını üstlenecek.

Al - Shamal Stadyumu.
45,120 kişilik olağanüstü stat denize sıfır olması ile göz kamaştırıyor. Stadyuma express tren, taksi ve metro ile ulaşılabiliyor.

Al Wakrah Stadyumu.
45,120 kapasitesinin yanında büyük bir spor komplesi Al Wakrah. 365 gün kullanıma açık spa ve spor merkezleri taraftarların ilgisini toplayacaktır.

Al Khor Stadyumu.
45,330 kişilik kapasitesine rağmen benim dış görünüş olarak en beğendiğim stadyum Al Khor. Stadın mimari yapısı tek kelime ile harika.

The Umm Slal Stadyumu.
Net 45,000 kişilik kapasitesinin yanı sıra altın sarısı rengiyle altın küpünü andıran stadyumu la Bombonera'nın modern haline benzettim açıkçası.

Qatar University Stadyumu.
43,520 kişilik kapasiteye sahip stadyum ulaşımı en kolay stad olarak dikkat çekiyor.

Sports City Stadyumu.
Stadın kapasitesi 30,130. Stadın dışına dair bilgiler veriliyor şuan ancak stadın dış görüntüsü bile yeterli görünüyor.

Al - Rayyan Stadyumu.
44,740 kişilik kapasitesinden çok stat dışı atraksiyonlarıyla dikkat çekiyor Al - Rayyan. Stat içinde olan biteni yansıtan dev plazmalar stadın etrafını saracak.

Al - Gharafa Stadyumu.
44,740 kişilik stat, Al - Gharafa emirliğine bağlı olacak.

The Doha Port Stadyumu.
89, 069 kişilik kapasite ile yapılacak stadyumlar arasındaki en büyük stat. Tabii stadın başkent Doha'da ve bir ada üzerinde yapılacak olması tüm dikkatleri üzerine topluyor.

***

Fakat siz şimdilik 2022 Katar'ı falan bırakın, önümüzde 2014 Brezilya var. Bir futbol ülkesinde dünya kupasının keyfini yaşadıktan sonra döneriz artık 2018 Rusya'ya, 2022 Katar'a.

Son Dönemeç Öncesinde

2010-12-02T19:00:00.004+02:00

Sınavlar falan derken Fenerbahçe Ülker'in Euroleague yolculuğu hakkında bir iki kelam söylemekten geri kaldım açıkçası. En son Cholet deplasmanında alınan yenilgiyi değerlendirmiştim, aradaki 2 haftayı yazmadan geçmemeyim dedim.

Rakibin Eksiklerini Görme ve Oğuz'un Önemi :

Yazıdaki ilk durağımız Litvanya olacak. Khalid El-Amin, Brad Newley ve Cemal Nalga gibi bize tanıdık isimlerin yanında Sarunas Jasikevicius'u kadrosuna katan Rytas Fenerbahçe Ülker için deplasmanda zor bir rakipti. Ancak Fenerbahçe Ülker Siemens Arena'da basketbolun doğrularını tam anlamıyla yerine getirdi.

Sarunas Jasikevicius'un uzun süre basketbol oynamamış olması, oyun kurucu bölgesinde Rytas'ı Khalid El-Amin üzerine yoğunlaştırdı. Savunma yapmayı neredeyse bilmeyen, hücumu ise Euroleague düzeyinde göz kamaştırıcı olmayan El-Amin'i karşısında bulan Roko Ukic işte tam bu arada devreye girdi. 24 sayı ile kariyer rekorunu kıran Ukic maçın kırılma anlarını kusursuz oynadı. Hem dış şutlarındaki isabetleriyle hem de delici oyunuyla Fenerbahçe Ülker'in önemli kozu olduğunu bir kez daha ortaya koydu Hırvat guard.

Vilnius'taki ikinci önemli nokta ise Oğuz Savaş'tı. Pota altında zayıf olan ekiplere karşı Oğuz'un ne kadar büyük bir koz olduğunu gösteren bir maçtı Rytas - Fenerbahçe Ülker maçı. 17 dakikada 16 sayı ile oynayan genç pivot Rytas'a vurulan darbenin en önemli mimarlarındandı. Geçtiğimiz sezonlarda denk gelirse top ile buluşan Oğuz, Neven Spahija'nın sistemiyle neredeyse her hücum top ile buluşuyor. Bu maç ile Oğuz topla istikrarlı buluştuğunda neler yapabileceği herkese gösterdi.

Taraftarın İtme Gücü :

Cibona Zagreb maçı öncesinde söylenebilecek pek fazla bir şey yoktu. Rakip Euroleague'in galibiyet alamayan tek takımıydı. Yaşadığı mali problemler ve düşük kaliteli kadrosu ile Cibona Zagreb'in Fenerbahçe Ülker'e Sinan Erdem'de 15.168 taraftar önünde direnç göstermesini beklemek hayalciliğin önüne geçmezdi.

1990-1993 yılları arası doğan 7 tane oyuncusu bulunan Cibona Zagreb'in belki de kör olarak atacağı son kurşundu Fenerbahçe Ülker maçı. Geçen sezon olduğu gibi mucizenin peşinden koşabilirdiler grup liderini deplasmanda yenerlerse. Ancak Fenerbahçe Ülker konsantrasyon sorunu yaşamadığı maçta doğal olarak zorlanmadı. Geçen sezon Barcelona'ya karşı 1.000 kişiye oynayan Fenerbahçe Ülker bu sezon 30 sayı ile kazandığı Cibona Zagreb maçını bile 15 bin kişiye oynuyorsa bu takım bazı şeyleri hedefliyor demektir. Adını şimdiden dillendirmek kendi totemimi bozabilir, o nedenle daha sonra yazalım bu satırlarda yıllardır süregelen hedefi.

George Best

2010-11-26T20:36:00.002+02:00

Adı Belfast'taki iki havaalanından birine verilmiş olan efsane.

25 Kasım 2005 günü gözlerini yummuştu futbol tarihinin en yetenekli futbolcularından George Best. Hayatının üç aşkından biri olan alkol onu 59 yaşında diğer dünyaya alıp götürmüştü. Ancak futbol Best'in efsane olması için yeterliydi. Çünkü Best futbolu adına yakışacak düzeyde oynardı.

George Best'in hayatının bir diğer anlamı ise kadınlardı. Rakip takımların maçlarından çok güzellik yarışmalarını takip ederdi diye bir söylenti var, ne kadarı doğru bilemiyorum. Britanya'da nerede güzel, genç ve tasdikli bir kadın orada Best vardı.

Best belki futbol hayatı boyunca bir müze dolusu kupa kazanmadı ancak futbol tarihinde çığır açtı. Rahatlığı ve doğallığı yansıttı yeşil sahaya. Alkolik olarak maça çıkması belki tarihin en güzel gollerini görmemizi engelledi ama felsefesi her zaman aklımızın köşesinde oldu.

5. ölüm gününü saygıyla anıyoruz Kuzey İrlandalı...

*Ayrıca Klasik Futbol Blog'un George Best yazısı önerilir.

Hastasıyız

2010-11-25T21:54:00.000+02:00

Tek kelime ile hastasıyız, hem oyununa hem de güzelliğine.

Vidmar'ın Yerini Doldurmaca 1

2010-11-21T22:43:00.002+02:00

Gasper Vidmar'ın sakatlığı hakkında uzun uzadıya yazmıştık tam burada. Bu uzun süreli sakatlığın takımı nasıl etkiyeceğini, eksikliğin takım içinden ve dışından nasıl doldurulabileceğine dair beyin fırtınası yapmıştık. Ancak hiç böylesini tahmin etmemiştik açıkçası; müzmin sakat Sean May (2.06) denenmek üzere İstanbul'a geliyor.

Parlak kolej kariyerini bir o kadar kara olan NBA kariyeri takip eden 'Glen Davisvari' Sean May, draftlarda 13.sıradan seçilme başarısını göstermiş biri. Yani kumaş var, belli bir düzeyde yetenek ve basketbol zekası da var. Peki fizikî açıdan Sean May hala o seviyede mi ? Bunu söylemek çok zor. Özellikle o kilo/boy orantısına göre geçirdiği sakatlıklar kariyerini önemli ölçüde etkiledi.

Fenerbahçe Ülker, kendi ağzından da dediği gibi bir olta attı, balık gelirse ne alâ, gelmezse canlar sağ olsun denilecek ve yeni hedeflere yönelinecek. Özellikle TOP 16 sonrasında seçenekler ve fırsatlar çoğalacaktır, o noktadan sonra gerçek katkı verecek isimleri beklememiz daha akılcı olacaktır.

Flashback 10

2010-11-19T00:21:00.000+02:00

Mirsad Türkcan - Marcus Haislip Kavgası

Neredeyse 4 yıl önce olmuştu bu kavga, 12 Kasım 2006. Ülker ile Fenerbahçe'nin birleştiği ilk yılda ilk Efes Pilsen karşılaşması. Fark açılmış, rahat bir oyunla Fenerbahçe Ülker öndeyken bir anda oluveren ve hafızalara kazınacak bir kavga. Tabii sonrasında iki tarafında alacağı 9'ar maçlık ceza.

Greg Od(u)n

2010-11-18T21:37:00.006+02:00

2007 yılı draftlarına tarihinin en iyi uzunlarından birinin gireceği söyleniyordu. Ohio State ile NCAA'yi kasıp kavuran, yaşıtlarını ezen bir uzun geliyordu. 2003 draftı kadar olmasa da değerli ve şaşalı bir draft senesiydi 2007. T-Mac ve Dwight Howard'tan çok daha iyi iki çaylağın NBA'ye geliyor söylentileri herkesi heyecanlandırıyordu. Aynı sene Portland Trail Blazers yine bir off-season geçirmiş, draftlarda avantajlı yer kovalıyordu. İki tarafın draft gecesinde buluşması yüksel ihtimaldi.

Önceki senelerde Brandon Roy ve LaMarcus Aldrigde gibi iki önemli genci kadrosuna katan Blazers'in hedefinde Greg Oden vardı. Normaldi; uzun rotasyonunda hedefleri karşılayacak önemli bir pivot yoktu. En azından Greg Oden'a Kevin Durant'tan daha çok ihtiyaç vardı 2007'nin haziranında.

Sonuçta Blazers ilk tur birinci sıra tercihini Oden'dan yana kullandı ve Kevin Durant'ı elinin tersiyle itti. Belki de hayatının en şansız kararını almıştı GM Kevin Pritchard. Drafttan kısa bir süre sonra Greg Oden çok ciddi bir diz sakatlığı geçiriyor ve sezonu kapatıyordu. O günden beri süregelen cenabetlik bizim koca adamın peşini bırakmıyor.

Çaylak sezonuna bir yıl geç başlayan Oden dolayısıyla Blazers taraftarları dışında herkesin gözünden düşüyor. Ancak Oden kendisine güvenen topluluğu da hayal kırıklığına uğratıyor ve beklenti/sonuç oranında vasat bir sezonu arkasında bırakıyor.

Gün 17 Kasım 2010. Greg Oden artık tamamen yıldız statüsünden uzaklaşırken bir kez daha dizinden sakatlanıyor. Bu kez diğer dizinden sakatlanan Oden yine bir sezonu off olarak geçirmeye hazırlanıyor. 2.13 boya ve 140 kiloya sahip birinin 3 yılda 2 ağır diz sakatlığını kaldırması hiç kolay değil. Oden'ın gelecek sezon Free Agent olacağını düşündüğümüzde, biraz sakatlıkların da etkisiyle hak ettiği mertebeye düşeceğini öngörebiliriz.

Kaçan Balık Büyük Olur

2010-11-18T00:26:00.006+02:00

Vidmar sakatlandığından beri içimde hep sıkıntıydı Cholet deplasmanı. Montepaschi Siena'nın Barça ile oynadığı haftayı deplasman galibiyeti ile kapatmak şöbiyete benzerdi. Ancak olmadı; Cholet Basket 82 - 78 ile maçı kazanan taraf oldu.

Yarı sahayı geçtiğinde sayı bulmadan dönmeyen Cholet Basket'in maç içindeki en önemli kozu ribaundlar oldu. Maç sonunda 40 - 37'i ribaundlarda üstün olan taraf Fenerbahçe Ülker olsa da, Gasper Vidmar'ın yokluğunda büyük sorun yaşadık pota altında. Özellikle verilen 15 hücum ribaundu namağlup bir Euroleague takımına hiç yakışmadı.

Bu maçtan kafama takılan notları madde madde çıkarmak gerekirse;

Gasper Vidmar'ın takım içindeki önemi net olarak anlaşıldı. Özellikle TOP 16 ve ilerisi için uzun takviyesinin şart olduğu görüldü. Her ne kadar Kaya Peker iyi niyetli oynasa da, takımı içi sertliği bir türlü tutturamadık.

Oğuz-Lavrinovic ikilisine bir parantez açmak lazım. Hep derim Fransız takımları bize ters geliyor diye, bu teori özellikle Oğuz-Lavrinovic ikilisini vurdu. Zaten yavaş olan Oğuz siyahi ve hızlı Cholet uzunlarına karşı varlık gösteremedi. Ancak Darjus'un kahredici performansı eksi notlarımın başında yer alıyor. 0/5 üçlük fazla söze gerektirmiyor.

Hakemler, hakemler, hakemler. Ulan yenilgiyi hakemlere mi bağlıyorsunuz diye atarlanmaya hiç gerek yok, maçı izleyen taraflı tarafsız herkes hakemlerin maçı nasıl yönettiğini görmüştür. Sırf bize değil, karşılıklı olarak çalınan bolca yanlış karar maçın gidişatı önemli ölçüde etkili. Euroleague organizasyonu içinde böyle hakemler gördükçe deliriyorum.

Sammy Mejica. Adını ilk kez duydum bu Dominikli forvetin. Bu akşam 29 sayı, 5 sayı, 3 asist ile oynadı bize karşı. İlk çeyrekten sonra ne zaman Cholet'yi yakalamaya çalışsak umudumuzu kıran başlıca isim oldu. Takibe almak lazım kendisini.

Bildiğiniz üzere haftaya Vilnius'a gidiyoruz. Khalid El - Amin ve Sarunas Jasikevicius transferleriyle toparlanan ve kendi sahasında taraftarlarıyla inanılmaz gaza gelen Lietuvos Rytas bizim için ciddi bir rakip. Yine bazı endişeler taşıyorum bu maç için, umarım bu kez ben yanılırım.

Yazık Oldu Aslana

2010-11-15T21:08:00.003+02:00

Hafta sonu Medical Park Trabzonspor maçı kazanılmıştı görüntüde ama büyük bir kayıp verilmişti maçın son periyodunda. Takımın savaşçılarından, yüreği ile oynayan pivotu Gasper Vidmar şanssız sakatlığa kurban gitmişti o maçta. İşte bu yüzden yenik sayıyorum kafamda Fenerbahçe Ülker'i o gün.

3 sezon önce Emir Preldzic ile birlikte Slovenya'dan geldiğinde yerden yere vurulmuştu Gasper. Eleştirilerin birçoğu da haklıydı, Vidmar yetenekli bir uzun değildi. Ancak kısıtlı kapasitesine rağmen inanılmaz mücadele eden bir pivottu Vidmar. Rotayon içinde aldığı süreleri dert etmeyen, sessiz ve güçlüydü. Vidmar'ın kadın hayranı gibi özelliklerini yazıyorum ama böyle yazmak gerekiyor. Çünkü Gappy büyük ihtimalle sezonu kapattı ve bu sene Euroleague'de hedefleri olan Fenerbahçe Ülker bu eksikliği doldurmalı. Alınacak uzunun Vidmar'ın yukarıdaki özelliklerine benzer bir uzun olmasına dikkat edilmeli.

Bu noktaya kadar yazdıklarımı birçok kişi zaten biliyor. Biz şimdi ileride nelerin yapılabileceğine dair fikir yürütelim, biraz beyin fırtınası yapalım. Öncelikle takım içinde oluşabilecek seçenekleri sayalım.

Sadece Banvit TÜBAD turnuvasında görme şansını bulduğumuz Rasid Mahalbasic kısa vadedeki tercih olacak gibi duruyor. Yetersiz fiziği (2.08), basketbol bilgisinin zayıf olması ve vasat şutu Mahalbasic'ten aklımda kalanlar. Transfer olduğunda Spahija'nın Vidmar'ı olarak nitelendirdiğim Mahalbasic, hem domestik lig için hem de Euroleague için yetersiz kalacaktır kanımca.

Vidmar'ın eksikliğini takımın içinden kapatmanın ikinci yolu Kaya Peker'in süresini çoğaltmak ve ona daha fazla güvenmek. Oğuz Savaş-Kaya Peker-Darius Lavrinovic-Mirsad Türkcan dörtlüsünden kurulu bir pota altıyla Euroleague'de Top 16'ı ve sonrası puslu görünmeye başlar, hemde böyle mükemmel başlamışken. Benim düşüncem bu dörtlü yeterli görülmeyip, takviye yapılacağı yönünde.

Gasper'in eksikliğini takım içinden kapatılamayacağı olgusuna ulaştığımızda gidilecek ilk kapı Enes Kanter olarak gözükebilir. Ancak hem Enes'in Fenerbahçe Ülker'e hem de Fenerbahçe Ülker'in Enes'e bakış açısı hiç mi hiç olumlu değil. Hele ki daha birkaç gün önce çıkmayan izin sonrasında Enes hakkında adım atılacağını tahmin etmiyorum. Gözler NBA ve Avrupa'ya çevrilecektir.

İlk önce uzağa gidelim ve NBA'den Fenerbahçe Ülker'e gelebilecek ve takıma uyum sağlayabilecek birkaç isme göz atalım. NBA'de takımlarında belli bir performansı göstermiş oyuncuyu koparıp, Avrupa'ya getirmek gerçekten çok zor. O nedenle takımlarında göz ardı edilmiş veya yeterli performansı gösterememiş uzunlara yönelmemiz daha makul olur. Hafızamı zorlayıp, ufak bir beyin fırtınası yaptığımda benim aklıma iki isim geldi; Alexis Ajinca ve David Andersen. Fransız pivot Ajinca (2.13) hem Vidmar'ın özelliklerine yakın kişisel özelliklere sahip hemde kendini ispatlama çabası içinde olacaktır. İkinci isim ise eski bir Avrupalı David Andersen. Raptors'ın zor döneminde onu bırakma şansı yüksek değil ancak Andersen'in de Kanada'da mutlu olduğu söylenemez. Dışarıda oynayan uzun bolluğu olan Fenerbahçe Ülker, David Andersen'e yönelir mi, önümüzdeki günlerde göreceğiz.

Avrupa sahnesine döndüğümüzde elimiz biraz rahatlıyor. Benjamin Eze tarzında uzunlar ön planda olacaktır. Genç Avrupalılar arasında ise Union Olimpija'da kiralık oynayan Giorgi Shermadini ve Benetton'un göze çarpan genç uzunu Donatas Motiejunas ihtimaller dahilinde olabilir. Tabii Avrupa arenasında hem Aydın Örs hem de Neven Spahija'nın bir dolu bağlantısı vardır. Rasid Mahalbasic seviyesinin üstünde bir Yugoslav ansızın çıkıp gelirse şaşırmamak gerekir.

Satırlar dolusu yazdık Vidmar ve daha sonrası hakkında. Bu da gösteriyor ki Vidmar, özellikle son dönemde Fenerbahçe Ülker'de doğru işler yapmış. Umarım Sloven pivot en kısa zamanda parkelere geri döner ve onun yokluğu en az zararla atlatılır.

Kadıköy'de Kapanan Gözler

2010-11-14T22:21:00.007+02:00

3 hafta önce Frank Rijkaard gönderilmiş, sihirli değneğiyle Gheorghe Hagi Romanya semalarından bir kez daha İstanbul'a gelmişti. Galatasaray'ın 'help' butonundaki üç isimden biri olan Hagi, ilk maçında antrenör değiştiren takımların ekstra motivasyonu ve Fenerbahçe'nin kötü futbolundan yararlanmış, Kadıköy'de galibiyeti kaçıran taraf olmuştu.

0-0'lık sonuç haftalardır azap çeken Galatasaray taraftarının gözünü boyamak için yeterliydi. Kadıköy'de gelen beraberlik Adnan'ların da zaman kazanmasını sağladı. Ancak sonraki haftalarda oynanan futbol ile Galatasaray'da hiçbir şeyin değişmediği apaçık gözüküyordu. İlk önce Trabzonspor mağlubiyeti ve bugün Manisaspor mağlubiyeti. İki maçta da gol atamadı Galatasaray ve an itibariyle ligde eksi averaja düştü. Önümüzdeki periyotta da averaj takımı olması muhtemel bir Galatasaray var.

Peki sorun neydi Galatasaray'da ? Futbolcular mı ? Sezon başından beri araba alım-satım işi gibi sürüp giden transferler yanlış virajda son buldu. Yanlış ve gereksiz oyuncular elde kalırken, belki de yararlı olabilecekler takımdan gönderildi. Antrenör müydü problem ? Al sana Barça'nın hocasını getirdik dediler, sonra zorla istifa ettirdiler. Bizim çocuğumuz deyip Hagi'yi getirdiler, takım daha da beter oldu. Futbolcular değil, antrenör değil e peki kimlerdeydi sorun ?

Mesele kişiler değildi, sistemdi sistem. Yönetim ve idaredeki mantıktı yanlış olan. Bugün Adnan gider Mennan gelir önemli değil. Aynı mantıkta ise yönetimdekiler o zaman hiçbir şey değişmez. Gözleri Kadıköy'de kapanan gerçek Galatasaraylılar bir an önce uyanmalı ve kulübü bu zor günlerinden kurtaracak adımı atmalıdır.

Nereden Nereye

2010-11-11T17:21:00.009+02:00

14.785 kişi.

Çok geriye değil daha geçen sezona gittiğimizde 1000 seyirciye oynayan Euroleague takımı Fenerbahçe Ülker dünkü Montepaschi Siena maçını tam tamına 14.785 kişiye oynadı. Evet yanlış duymadınız 14.785 kişi. Aradaki 13 bin kişilik farkı nasıl açıklarsın diye sorarsanız, cevap basit. Geçen sezon oynanan Regal Barcelona - Fenerbahçe Ülker ve Montepaschi Siena - Fenerbahçe Ülker maçlarını izleyin, bir de bu sezon oynanan Regal Barcelona - Fenerbahçe Ülker ve Fenerbahçe Ülker - Montepaschi Siena maçlarını izleyin. Sonrada oturup basketbolda mücadele faktörünün önemini düşünün.

Görmek İstediğim Fenerbahçe Ülker

2010-11-05T19:32:00.005+02:00

Bir önceki gönderiyi 8 gün önce yazdığımda konu Fenerbahçe Ülker'di. Bugün yine konu Fenerbahçe Ülker. Bir önceki postu kısaca özetlemek gerekirse; Fenerbahçe Ülker'in maç sonuçları olarak iyi olduğunu ancak Zagreb deplasmanında parke üzerindeki basketbol anlamında beni tatmin etmediğini belirtmiştim.

Bir hafta önce Zagreb deplasmanında harala gürele oynayan Fenerbahçe Ülker, belki de Barcelona'daki maçı daha fazla ciddiye alması ile toplu bir görüntü çizdi. Bu toplu görüntü bilinçli basketbol ile birleşince yıllardır özlemle beklediğim takım bir anda ortaya çıktı. Dişe diş, göğüs göğüse yapılan savunma Palau Blaugrana'da son Euroleague şampiyonu eritti. Bireysellikten çıkılıp top paylaşımının arttırılması ve bunların sonucunda ortaya çıkan akıllı şut seçimleri Barça'ya son darbeyi indirdi. 8 oyuncunun 6 sayı ve üzerine çıktığı Fenerbahçe Ülker böylece geçen yıl aynı salonda aldığı 34 sayılık ağır mağlubiyetin izlerini temizlemeyi başardı.

Bu galibiyet ile birlikte dün Ömer Onan'ın canlı yayında da belirttiği gibi Euroleague'deki diğer takımlara büyük bir mesaj verilmiş oldu. Geçen sezon ilk tur gruplarından çıkamayan Fenerbahçe Ülker ile bu seneki Fenerbahçe'nin aynı olmadığının altı kalınca çizildi.

Ayrıca bu maç ile yeni oluşturulan bir takım olan Fenerbahçe Ülker'in takım içi sınırları da büyük oranda belli oldu. Bu sezon takım liderliği görevini iki Hırvat almış durumda; Roko-Leni Ukic ve Marko Tomas. Bu ikili hem delici özellikleri ile hem de keskin şutları ile Fenerbahçe Ülker'i maçın zor dakikalarında taşıyacak gibi gözüküyor. Bir parantez de Gasper Vidmar'a açmak lazım. Sloven pivotu sezon arasında Union Olimpija'ya kim kiraladıysa çok minnettarım. Ljubljana'daki kısa dönem genç uzuna çok yaramıştı ve dün de bu kiralanaşın olumlu etkilerini gördük. Vidmar son Euroleague şampiyonu Barça'nın uzunlarına büyük üstünlük sağladı boyalı alanda. Aferin Vidmar aynen böyle devam et.

Alınan bu tarihi galibiyetin taçlandırılması ise haftaya Sinan Erdem'de Montepaschi Siena karşısında olacak. Grup liderliği için önemli bir yol kateden Fenerbahçe Ülker'i bu önemli mücadelede yalnız bırakma büyük Fenerbahçe taraftarı. Bilet fiyatlarını soracak olursanız 5 ila 10 lira arasında değişiyor.

Fenerbaçe Ülker Roko-Leni Ukic ile Kazandı : As

Palau Kalesini Fenerbahçe Ülker Yıktı : Marca

Barça Palau'da Yenildi : El Mundo Deportivo

Netice Değil Hatice de Sorun Var

2010-10-28T23:22:00.005+03:00

Euroleague ikinci hafta maçında Fenerbahçe Ülker'i zorlu bir karar maçı bekliyordu. Ya yolunu düzene sokup, hedefleri doğrultusunda ilerleyecekti ya da geçtiğimiz iki sezondaki gibi ite kaka istikrarsız bir şekilde devam edecekti. En azından oyun olarak olmasa da görüntü olarak hatasız geçmeliydi Fenerbahçe Ülker bu engeli. Bu yol ayrımı için kötü bir deplasmandı Zagreb.

Fenerbahçe Ülker bu akşam tüm olumsuz etmenlere rağmen zorlu bir maçın altından kalkmayı başardı. Hakem, taraftar ve formda olan genç Hırvat basketbolculara karşı önemli bir galibiyet alındı Drazen Petrovic Salonu'nda. Sanırım bu galibiyete en çok sevinen Neven Spahija olmuştur. Takım düzeni tam oturmamışken Euroleague'de kayıpsız gitmek mükemmel oldu Hırvat koç için. Ancak çoğu zaman harala gürele oynanan basketbol ve top kayıpları negatif yönde en çok dikkat çekenler. Haftaya yine deplasmanda Regal Barcelona maçı olduğu düşünüldüğünde bu eksiklikleri bir an önce gidermeli sarı lacivertli ekip. Yoksa netice cephesinde de darbe alabilir.

İlginç İsimler #2

2010-10-28T16:09:00.007+03:00

Jonathan Reis

PSV Eindoven son yılların en farklı skoru ile Feyenoord'u yendiğinde golleri kim atmış diye bakınıyordum internette. "10 gol işte kaleci dışında herkes gol atmıştır hehe" düşüncesinde maç sonrası skor tablosuna göz gezdirirken bir futbolcu dikkatimi çekti. Futbolcunun gözüme takılma sebebi attığı goller falan değil, sahip olduğu isimdi. 21 yaşındaki Jonathan Reis PSV'nin bu yıl ki cevherlerinden. Feyenoord maçından sonra Vitesse ağlarına da bir gol bırakan genç Brezilyalı forvet Avrupa'da umduğunu bulamayıp, bir gün Türkiye'ye gelirse çok ilginç olur. Bakarsınız milli takımdaki forvet sıkıntısına çare olması için Türk bile yapılır, adı da Can Atahan Reyiz olur.

Bu Sefer Bozulur Mu ?

2010-10-24T13:09:00.001+03:00

Son 5 yılda Kadıköy'de oynanan Fenerbahçe - Galatasaray derbileri öncesinde devamlı aklıma gelir oldu şu cümle; bu sefer bozulur mu totem ? Evet, 5 yıldır hep aynı tedirginlikle başladığımız maçlar zafer sarhoşluğu ile sonuçlanıyordu. Adettendir diyerek yine aynı tedirginlik var maça 6 saat kala.

Ayrıca Türkiye'nin ve dünyanın yazısız kanunu gibidir, teknik direktörünü değiştiren takımlar ilk maçlarında başarılı olurlar. Eski Kadıköy mağduru Hagi'nin Galatasaray'ı bu sefer başarabilecek mi, yoksa geleneksel terbiye 11. yaşına mı basacak. Heyecan ve merak içinde bekliyoruz dünya derbisini.

Beşiktaş Seninle Ölmeye Geldik

2010-10-24T12:23:00.005+03:00

Okuyanlar, takip edenler bilir rengim bellidir. Ancak her ne kadar rengim belli olsa da takım apaçiliği yapan biri değilim. Bir Fenerbahçeli olarak Çarşı grubunun duruşuna, bestelerine sempati duyarım, küfür edilmediği sürece. Son haftalarda her Beşiktaşlının ağzından düşmeyen 'Beşiktaş Seninle Ölmeye Geldik' bestesini çok beğendim. Bence son yıllarda yapılmış en iyi tribün bestelerinden biri. Takım tutmayan, tarafsız olanları rahatlıkla Beşiktaşlı yapabilecek bir havası var. Rakiplere küfür eden besteler yerine bu tip marşlar tribünlerde pozitif bir görüntü yaratıyor gerçekten.

Besteyi dinlemek için buradan buyurun.

Arkasında Durmak

2010-10-21T18:55:00.001+03:00

Adam arkasında duruyor beyler !

Tipik Ziya Doğan Takımı

2010-10-18T22:20:00.001+03:00

Ziya Doğan Anadolu'nun müzmin gezici antrenörlerindendir. Bir sezon içerisinde kendisini üç farklı takımda görmemiz mümkündür. Ancak hangi takımda görürsek görelim değişmeyen bir şey var Ziya Doğan'da. Asla ve asla değişmez bu ilke; anti-futbol.

Yıllardır bilimum Anadolu takımında yoldaşı Ayman Abdelaziz ile uyguladığı mentaliteyi bu sezon da Iraklı Basem Abbas ile uyguluyor Ziya Paşa. Rakibe vur, yere düşür, gözünü korkut, hatta uzun süreli sakatla. İşte Ziya Doğan'ın müthiş taktiği bu. Nasıl olsa kendi takımında tekniğe dayalı oynayan futbolcu yok, önüne geleni biç sahada. Sonra da gel anlat insanlara Alex'in yedeği var mı diye.

Evet vardı Alex'in yedeği, Özer Hurmacı. Ancak Ziya Doğan'ın jokeri Basem Abbas izin vermedi Özer'in Fenerbahçe'nin ve Türk futbolunun yeni umudu olmasına. Daha maçın başında girdi ayağına, kırdı daha önce de kırılan sol ayak tarak kemiğini. Bakalım ne kadar sürecek bu garip ve çirkin mentalite. Ziya Doğan ölünce mi ? Yoksa artık biri buna dur deyince mi ?

İlk Haftada Gülen Taraf Tofaş

2010-10-18T20:57:00.001+03:00

İlk olarak Bursa'daki taraftar kitlesinden bahsetmek gerekir, istenen düzeydeydi (ne kadar sonlara doğru işin içine futbolu karışıtırıp saçmalasalar da). Maça Karşıyaka'da Birkan Batuk iyi başladı, etkili dış şutlarıyla takımını skorda öne taşıdı. Yeni nesil iki atlet uzun Furkan Aldemir (maçı 15 sayı 12 ribaundla bitirdi) - İlkan Karaman eşleşmesini izlemek büyük keyif verdi açıkçası. İlk çeyrekte göze en çok çarpan konu Karşıyaka'nın geri koşma problemiydi. Tofaş bunu Can Altıntığ ve Austin Nichols ile yakaladığı hızlı hücumlarla iyi değerlendirdi ve çeyreği 25-24 önde kapadı. Maçın en güzel hareketlerinden olarak, tecrübeli isim Onur Aydın yüksek posttan backdoor katı yapan Austin Nichols'a enfes bir asist yaptı ve bu şık hareket coach Nihat İziç'ten bile alkış aldı. Ayrıca Karşıyaka hücumda Toolson'ı çok arıyor, Osiris Eldridge iyi bir şütör olabilir fakat belli bir noktada takılıyor oyun zekası olarak. İkinci çeyrekte masa hakemlerinin aksaması baş hakem Recep Ankaralı'yı isyan noktasına getirdi. Bu duruma kaçan şutlar da eklenince ikinci çeyrek daha durağan geçti. Son FB Ülker maçının yıldızı Tomislav Ruzic 8 sayıda kalırken, Austin Nichols ve Osiris Eldridge'in karşılıklı 12'şer sayısıyla ev sahibi Tofaş ilk yarıyı önde kapadı (40-39).

Devre arasında hemen önümde ailesiyle maçı izleyen minik bir çocuğun anlamasa da taraftara alkışla tempo tutması çok hoştu. Çok klişe fakat tribünlerde görmek istenen görüntülerden bir tanesiydi sanırım.

İkinci yarıya Tofaş hızlı başladı ve farkı çift haneler sınırına getirdi. Bu dakikada coach Hakan Demir'den önemli bir hamle geldi ve coach takımını 4 kısaya çevirdi (tek uzun Furkan Aldemir). Eleştirdiğim Osiris Eldridge bu farkı bireysel performansla eritip takımını maça tekrar ortak etse de hemen ardından birkaç tercih hatasıyla tekrar beni haklı çıkarttı. Karşıyaka'nın iki genç yıldızı Birkan Batuk ve Furkan Aldemir saha içinde çok iyi anlaşıyorlar. Kulübün geleceği, yapılacak doğru hamlelerle çok daha iyi olabilir bu ikili üzerinde. İkinci devrede göze çarpan bazı şeyler aktarmak isterim; en başta coach Nihat İziç'in bazı oyuncular üzerindeki komutları dikkat çekiyor. Can Özcan, Fırat Töz, Orçun Göllü gibi oyuncular potaya hiç bakmayıp hemen pas verecek takım arkadaşı arıyorlar. Ekstra katkı almadan maç kazanması pek kolay değil. Yine bir Tofaş uzunu yine güzel asist; bu sefer İlkan Karaman tam saha mesafeli müthiş bir pas ve Can Altıntığ hızlı hücumu bitirdi. Akranı Fırat Töz bu pası fazlasıyla kıskanmış olmalı. Karşıyaka coachu Hakan Demir 4 kısayı tadında bırakamayınca öne geçmesiyle yakalanması bir oldu. Can Altıntığ'ın azimli oyunuyla Tofaş tekrar maça ortak oldu. Nihat İziç parkede pek aklıselim davranamıyor. O nasıl bir sinirdir öyle, korkuyorum kenarda kalp krizi geçireceğinden. Maça bir sakinleştiriciyle çıksa hem nöronlarını korur hem de gırtlağını. Son hücumu Birkan Batuk'la değerlendiremeyen Karşıyaka Bursa'dan 77-73 mağlup ayrıldı. Tofaş'ta en skorer isim 18 sayı ile Austin Nichols olurken, Karşıyaka'da maçın en skoreri Osiris Eldridge'in 23 sayısı galibiyete yetmedi.

Bandırma'da İlk Tango

2010-10-17T23:17:00.001+03:00

Bandırma'da artık alıştığımız bir basketbol atmosferi vardı bugün. Bu iki güçlü takımın çarpışması için seyirciler yerlerini almıştı bir pazar öğle sonrasında.

Banvit maça Chuck Davis ve Lance Williams'a alçak postta top indirerek başladı. FB Ülker ise Darjus Lavrinovic'i dışarı çekerek hem şutundan faydalandı (maçı 4/6 üçlükle bitirdi) hem de L. Williams'ı pota altından uzak tutmayı amaçladı. Vidmar ise fırsatçı golcü rolünde hücum ribaundlarını topladı. Bal yapımı yüksek okulundaki derslerini aksatmış hayta bir öğrenci gibi yarım yamalak yapıyordu bu işi. Ribaund al, kaçır, tekrar al, tekrar kaçır. İstatistik dağ oldu böylece.

Sinirimi zıplatmakta zirveye oynamaya meyilli, inanılmaz tercih hataları yapan siyahi dış oyunculara Antonio Graves'i de ekler, ayrıca Orhun Ene'ye Tanrı'dan sabır dilerim.

Damir Mrsic'i takım elbiseyle coach Neven Spahija'nın yanında görmek beni pek mesut etti; oyunculuğu ardından kenar yönetiminde görev alan simalara her daim farklı bir sempati duymuşumdur.

Hücum ribaundu farkı çığ gibi büyüyordu. İkinci periyot bitimine 3 dakika kalmışken 8 hücum ribaundu yapmış olan FB Ülker (Banvit ise sadece 1), momentumu kendine çevirmeye başlamıştı ki yerinde gelen bir molayla takımını tekrar maçın içine dahil etti coach Orhun Ene ilk yarı bitiminde. (36-36)

İkinci yarıda yeni transfer Hırvat Marko Tomas kendini gösteriyor, fakat bir görev adamı olarak! Şutlarında istediği isabeti bulamasa da yaptığı etkili savunma ile rol ayrımı yapmaksızın takımda kendine yer bulmak istediği aşikar.

İkinci yarının ilk 5 dakikasında Spahija yine seri bir manevrayla ibreyi kendine çevirmekteydi ki bu sefer Orhun Ene molasız raya oturttu takımını. Sahadaki oyuncular kadar hakem masalarının sağında ve solundaki yetkili kişiler de kıyasıya mücadele içindeydiler.

Son çeyreğe de eşitlikle (53-53) girildi. Parkede maçın hakkını veren bir mücadele vardı. Chuck Davis'in müthiş performansıyla son çeyrekte nakavt olmaktan kurtuldu Bandırma ekibi.

Chuck Davis tüm FB Ülker uzunlarına eşleşme sorunu yaşattı fakat yüksek yüzdeyle attığı 20 sayı takım arkadaşlarından beklenen katkı gelmeyince galibiyete yetmedi. Sarı-Lacivertliler'de ise Darjus Lavrinovic 24 sayıyla maçın en skorer ismi oldu. Maç boyunca birbirinden kopamayan skor çifti, maç sonuna doğru tecrübe farkıyla FB Ülker tarafına doğru minik bir ivme gösterdi ki maçın anahtarı da buydu. Ve gelen bu maç sonu performansıyla Spahija'nın takımı Kara Ali Acar kalesinden sağ çıkmayı başardı (67-70).

The Jordan Challenge

2010-10-17T22:03:00.012+03:00

EA Sports'un NBA üzerindeki hanedanlığına son veren 2K Sports, son sürümünde piyasayı tamamen dağıtacak bir hamle yaptı. Daha önce hiçbir basketbol oyununda yer almayan Michael Jordan'ı oyun içine katmayı başaran 2K Sports oyuncuların büyük beğenisini kazandı. Sırf oyun içindeki The Jordan Challenge Mode için alınması gereken NBA 2K11'i alamayanlar için oyunu biraz tanıtmak istedim.

The Jordan Challenge oyunun en dikkat çeken bölümü. Bölümün içinde Michael Jordan'ın basketbol hayatında yaptığı 10 tane görev var. İsterseniz sırasıyla bu 10 göreve göz atalım.

1. The Arrival :

20 Nisan 1986, Boston Celtics'e karşı - Doğu Konferansı birinci tur ikinci maçı.

- 63+ sayı atmak

- %50+ saha içi isabet

- 6+ asist

2. 69 Points :

28 Mart 1990, Cleveland Cavaliers'e karşı - Normal sezon maçı.

- 69+ sayı

- %50+ saha içi isabet

- 6+ asist

- Maçı kazanmak

3. Shootout :

1990, Atlanta Hawks'a karşı - Normal sezon maçı.

- Dominique Wilkins'ten fazla sayı atmak

- Dominique Wilkins'i 25 sayının altında tutmak

- 5+ asist

- Maçı kazanmak

4. Bad Boys :

26 Mayıs 1990, Detroit Pistons'a karşı - Doğu Konferansı Finali ikinci maçı.

- 47+ sayı

- 4+ asist

- Maçı kazanmak

5. 1991 NBA Finals :

2 Haziran - 12 Haziran 1991, Los Angeles Lakers'a karşı - NBA Final serisi.

- 31+ sayı ortalama

- %55+ saha içi isabet ortalama

- 11+ asist ortalama

- Seriyi kazanmak

6. The Shrug :

3 Haziran 1992, Portland TrailBlazers'a karşı - NBA Finalleri dördüncü maçı.

- İlk yarıda 35+ sayı

- İlk yarıda 6+ üçlük isabeti

- Clyde Drexler'ı 20 sayının altında tutmak

- Maçı kazanmak

7. Double Nickel :

28 Mart 1995, New York Knicks'e karşı - Normal sezon maçı.

- 55+ sayı

- %55+ saha içi isabet

- 2+ asist

- Maçı kazanmak

8. Father's Day Victory :

16 Haziran 1996, Seattle Supersonics'e karşı - NBA Finalleri altıncı maçı.

- 22+ sayı

- 9+ ribaund

- 7+ asist

- Maçı kazanmak

9. The Flu Game :

11 Haziran 1997, Utah Jazz'a karşı - NBA Finalleri beşinci maçı.

- 38+ sayı

- 7+ ribaund

- 5+ asist

- Maçı kazanmak

10. Michael Jordan's Last Dance :

14 Haziran 1998, Utah Jazz'a karşı - NBA Finalleri altıncı maçı.

- 45+ sayı

- 4+ top çalma

- 1+ asist

- Maçı kazanmak.

Bir Efsanenin 'Teklemesi'

2010-10-17T20:24:00.003+03:00

Aslında 'Efes Pilsen'in suçu ne?' gibi aptal bir başlık bu yazıya pek bir uyuyor. Ama henüz bu kadar alçalmadım. Neyse efendim Efes Pilsen'i bir kavrama benzetmek gerekirse, Türk basketbolunun Ernesto Che Guevara'sıdır. Kazandığı Koraç Kupası, senelerce ligi domine etmesi, Türkiye Kupaları, Reis-i Cumhur Maçları ülke basketboluna kademeleri hızlı hızlı atlatmış ve ışık hızında bir basketbol devrimini kendi bünyesinde başlatıp tüm ülkeye yaymıştır. Bazı dönemler karşısına dikilen geçici rakipler otoritesini sarsmıştır tabii ki fakat hanedanı tahttan indirmeye yetmedi bu 'gayr-ı meşru' başarısızlıklar.

Pek bu işlere karışmasını, bu işleri basketbola karıştırmasını sevmem. Fakat basketbolla, hatta sporla ilgisi alakası bulunmayan bir kuruluşun; 'gençleri kötülüklerden uzak tutmak' başlığı altında alkol firması üzerine kurulu bir lokomotifi raydan çıkarma eğilimi, en hafif tabirle abesle iştigaldir. Etrafta dolanan bir sürü mini boy Polat Alemdar rol motifinin çıkış kapısı basketbol olabilecekken onları bu beladan kurtarma yöntemlerinden birini çöpe atmaya kalkışmak ne kadar da acizce. Bir futbol ülkesinde kendisine özel basketbol seyirci kitlesi yaratmış bir kulübe sataşmak, kulübü kapatmayla tehdit etmek, binilen dalı kesmekten ötedir.

Ne kadar nihai emellerine ulaşamasalar da yıpratmayı başardılar ve kulübü ekonomik yönden hafif bir buhrana sevk ettiler. Bunun ilk örnekleri Mario Kasun'un ve Charles Smith'in kontratlarının uzatılmaması, üzerine Miroslav Raduljica gibi geleceğe yönelik bir genç uzun ile Andrew Wisniewski gibi orta halli bir yabancı takviyesi olmalı. Sorunları olan Igor Rakocevic'in gönderilmemesi sadece yüksek meblaalı kontrata bağlanmamalı. Yeni coach Velimir Perasovic'in Tau Ceramica'dan eski öğrencisi Sırp skorer. Ergin Ataman'la anlaşamamasından sonra gelen coach değişikliği ile huzura kavuşabilir, belki de kavuşamaz.

Mario Kasun'un kaybından sonra uzun rotasyonunda beklenen sıkıntı, ham uzun Miroslav Raduljica'nın talihsiz sakatlığıyla katlanarak artmakta. Saf 5 numaradan yoksun kalan pota altı sertliği için kısa süreli bir kontratla Fabricio Oberto'ya gidilmesi, çaresizlik durumunda denize düşenin yılana sarılma hadisesi ile denk düşüyor. Erwin Dudley (a.k.a. Ersin Dağlı, ki alışmamış duvarda çivi durmaz gibi gereksiz bir çeviri yapmama sebep oluyor bu devşirme, hoşuma gitmiyor bu ismi) 5 numara için kısa kalıyor. Geçen sene İplikçi Nedim'i andıran usta antrenör Dusko Vujosevic'le peri masalı yazan Partizan'ın atletik ve ribauntçu uzunu Lawrance Roberts ise iyi bir 4 numaradan öteye gidemez şu saatten sonra. Bostjan Nachbar yine vücut diliyle 'uzun oynamak istemiyorum' isyanlarında fakat coach Velimir Perasovic adına meşhur helvanın yapımı için, un ve şeker mevcut lakin süt eksiği var. Kerem Gönlüm'ün müthiş geri dönüşü bu rotasyonu ayakta tutmaya yetmeyebilir ki sürpriz Antalya Belediye mağlubiyetinde dinlendirildiği belirtildi ve maç boyunca Efes Pilsen pota altı sıkıntı yaşadı.

Guard rotasyonu kalabalık. Dünya Şampiyonası'nda tüm dünyaya net bir ders veren 12 Dev Adam'ın as iki guardı ve Andrew Wisniewski bir sezonu rahatlıkla beraber götürebilirler fakat dakikaları dağıtmak coachun elinde.

Coach tercihi olarak şahsi fikrimi belirteyim; benim bir antrenöre karşılıksız güvenmem için Yugoslav veya Litvanya kökenli olması kafi. Baş karakterimizin de Hırvat olması, disiplinli ve basketbolun doğrularını oyuncularına dikte ettiren yapıda olması önemli detaylar. Efes Pilsen yönetiminin artıları hanesinde başı çekiyor coach tercihi. Sadece az bir alışma vakit aralığına ihtiyaç duyabileceği kanısındayım takım ve ülkeyi tanımak için. Sonrasında ise şunu dile getirmek pek uygun duruyor: ' Güzel günler göreceğiz, güneşli günler... '

Bağlılığı/Sadakati Hissediyorum

2010-10-16T22:38:00.016+03:00

Aslı " I Feel Devotion" olmakla beraber her duyduğumda içimdeki basketbol aşkını zirveye tırmandıran nidadır. Yeni adıyla Turkish Airlines Euroleague kurumunun sloganıdır ayrıca. Avrupa'da basketbolun iş başı yapmasıyla assolist de sahneye çıkıyor pazartesi akşamı (Evet ilginç olarak bu sene pazartesi akşamlarına maç koyacak sanırım Euroleague yönetimi). 2010-2011 sezonu Pire'de dev bir maçla açılıyor. Bu müthiş şöleni bizlere mümkün mertebe maç yayınlayarak sunacak olan NtvSpor'a, basketbola katkılarından dolayı bireysel teşekkürlerimi sunarım. Sadece Fenerbahçe Ülker'in yayın haklarıyla yetinmeyip Türkiye Euroleague yayıncı kuruluşu olarak ön plana çıkıyorlar. Ayrıca Efes Pilsen'in maçları da hala Skytürk'te olmalı. Bu sene de Melih Gümüşbıçak'a talimiz gibi duruyor.

İşte ilk hafta programı;

18 Ekim Pazartesi

Olympiacos - Real Madrid 21.45 (NtvSpor)

20 Ekim Çarşamba

Fenerbahçe Ülker - Lietuvos Rytas 20.15 (NtvSpor)
Union Olimpija - Efes Pilsen 21.45 (SkyTürk)
Virtus Roma - Brose Baskets 22.00
BC Khimki - Asseco Prokom (Belirtilmedi)

21 Ekim Perşembe

CSKA Moscow - AJ Milano 19.15 (NtvSpor)
Zalgiris Kaunas - Partizan Belgrad 19.45
Caja Laboral - Maccabi Electra 21.30
Unicaja Malaga - Spirou Basket 21.45
Regal FC Barcelona - Cibona Zagreb 21.45 (NtvSpor)
Montepaschi Siena - Cholet Basket 22.00

İyi seyirler.

Nuri Şahin Rulez

2010-10-16T15:34:00.003+03:00

Dün akşam oynanan Dortmund - Köln maçının 89. dakikasındayız. Köln'ün yıldızı Podolski Nuri'ye arkadan sert bir hareket yapıyor. Maç içerisindeki kazanma isteği ve hırs ile Nuri bu harekete çok kızıyor ve Podolski'nin üzerine yürüyor. Alman forvet de aynı sertlikte cevap veriyor bu tepkiye. Daha sonra bu ikili arasında sözlü tartışmalar oluyor. Olay dönüp dolaşıp geçen hafta oynanan Almanya - Türkiye maçının skoruna geliyor. Podolski Nuri'ye 3-0 yaparak milli maçı anımsatıyor.

Neyse faul kullanılıyor, maç devam ediyor. Sağ kanattan gelişen atakta ceza sahasının içerisinde top Nuri Şahin'in ayağına geliyor. Aslında Nuri topa kötü vuruyor ancak meşin yuvarlak rakibe çarpıyor ve havalanıyor. Sonrasında top kale çizgisini geçiyor 90+1'de. Tahmin edebileceğiniz gibi Nuri Şahin gol sonrasında santra noktasında yıkılmış olan Lucas Podolski'ye doğru koşuyor ve müthiş bir kapak yapıyor. Maçı Dortmund 2-1 kazanıyor, sarı siyahlılar çılgınca seviniyor. Maç sonunda ise Polonya asıllı futbolcu Nuri'den yaptığı hareketten dolayı özür diliyor ancak bu olay unutulmazlar arasına giriyor bile.

Olayın videosu için buraya göz atabilirsiniz.

Holigan Sorunsalı

2010-10-15T19:07:00.003+03:00

Cenova'da oynanan İtalya - Sırbistan maçı bitime 6 dakika kala tatil edildi. Sırp taraftarların çıkardığı olaylar yüzünden yarıda kalan Euro 2012 eleme maçında karşımıza önemli bir şahsiyet çıktı. Daha önceden adam yaralama ve kaçakçılıktan sabıkası olan Ivan Bogdanov Cenova'da yerini almıştı, hem de tellerin üzerinde.

Ancak bu sefer tedbirliydi korkunç Ivan. Kar maskesini kafasına geçirmiş, kendince tanınmayacağını sanıyordu. Fakat giydiği kısa kollu tişört ele verdi Sırp holiganı. Dövmeleriyle ünlü olan Ivan Bogdanov, İtalyan polisi tarafından bir otobüsün bagajında bulundu, sonra da basına afişe edildi.

Yakalanan korkunç Ivan ve arkadaşlarının üstünden neler mi çıktı ? Neler çıkmadı ki, her boyutta bıçak, çakı, matkap, golf sopası, kerpeten stat turnikelerinde ortaya çıkmayan emanetler. Avrupa maçlarında Türk taraftarların nasıl arandığını hatırlayınca biraz daha gülümsüyor insan.

Nasıl Olur ?

2010-10-14T17:50:00.010+03:00

Dün eve 7 gibi gelmiştim, aklımda iki şey vardı. Birincisi NBA 2K11 oynamak, ikincisi Fenerbahçe Ülker - Efes Pilsen arasındaki Cumhurbaşkanlığı Kupasını izlemekti. Yemek, cart curt derken saat 8 oldu ve ben de TV'nin karşısına kuruldum. Bir yandan heyecanlıydım, bir yandan da rahattım. Çünkü Efes Pilsen ve Fenerbahçe Ülker'i hem kadro olarak hem de sezon öncesi performansları olarak karşılaştırınca sarı lacivertli taraf bana göre çok daha üstündü.

Erwin Dudley ya da nam-ı değer Ersin Dağlı'ya pota altında bel bağlamış bir takımdı Efes Pilsen. Karşı da ise Oğuz Savaş, Kaya Peker ve Gasper Vidmar gibi üç tane önemli 5 numara vardı. Sırf bundan bile maçı rahat rahat Fenerbahçe Ülker'in kazanacağını düşünülebilirdi. Nitekim mücadele tüm bu istatistikler ve öngörüler eşliğinde başladı. Parke üzerinde neredeyse hiçbir şey yapamayan Efes Pilsen'e karşılık her şeyi rayına oturtmuş bir Fenerbahçe Ülker vardı. Durum böyle olunca fark ilk yarıda 16 sayıları buldu. İşte ben de tam o anda televizyonun başından ayrıldım. Çünkü çok geçerli bir sebebim vardı; NBA 2K11 oynamak.

Daha bir gün önce bilgisayarıma yüklemiştim ve oyunu doya doya oynamak için deli gibi sabırsızlanıyordum. Odama kuruldum, geçtim yatağın içine açtım bilgisayarı. Ben 'The Challenge Jordan' oynarken, Abdi İpekçi'nin parkelerinde meğersem işler tam tersine dönmüş. Büyük bir zevkle oyuna dalmışken, odamın kapısı hızla açıldı ve aynen şu cümle kulaklarımda yankılandı : "Ağbi Efes şampiyon oluyor." Kardeşimin söylediği bu cümle maçın son topunu kullanacak Fenerbahçe Ülker'in hücumundan önceydi. Fanatik Efes Pilsen taraftarı olan kardeşim, ben daha televizyonun karşısına geçemeden "Şampiyonuz, şampiyonuz." diye sevinmeye başlamıştı bile. İşte o andaki tepkim şuydu; Nasıl Olur ?

Vatan Haini Özil !?

2010-10-09T18:12:00.010+03:00

Berlin'de oynanacak Almanya - Türkiye maçı öncesinde takımlardan çok Mesut Özil konuşuluyordu. Mesut baskıyı kaldırabilecek mi ? Gol atarsa sevinecek mi ? gibi sorular özellikle Türk medyasında en çok konuşulan konular olmuştu.

Böyle bir ortamda başlayan maçta gelin görün ki Mesut Özil Almanya'nın ikinci golünü attı. Türk-Alman birçok kişi gol sonrasında Mesut'un ne yapacağına odaklanmıştı. Mesut da mantıklı davranarak ve geleceği düşünerek ( Türkiye'de oynanacak Türkiye - Almanya maçı ) attığı gole sevinmedi. Daha önce Hakan Yakın ve Eren Derdiyok'un da yaptığı gibi kendi adına doğru olanı yaptı genç futbolcu. Güzel futbolunun yanında hiçbir tahrik içeren harekette bulunmamasına rağmen bazı çevrelerce maç sonrasında vatan haini olarak ilan edildi. Ancak normaldi bu, 3-0'lık Almanya yenilgisinin yanında Mesut'un da gol atması can evinden vurmuştu bizleri. Çünkü biz Türkler duygusal biz milletiz, kaldıramayız aynı anda iki ulusal yenilgiyi.

Imagine

2010-10-08T21:47:00.002+03:00

John Lennon'ın doğum günü bugün. Müthiş insanı bir kez daha hatırlarken efsane şarkısı Imagine'ını da anımsatmamak ayıp olur diye düşünüyorum.

Her şey hayal etmekle başlar der sevgili John şarkının bir bölümünde, çok da doğru der. Hayatınızın her alanında geçerlidir bu durum, her şey hayal etmekle başlar. Peki çocukluğunda hayranlıkla izlediği, dünyanın gelmiş geçmiş en iyi pivotuyla yan yana oynamayı da hayal etmiş midir Semih Erden ? Belki de aklının ucundan geçmiyordu Shaq ile aynı takım ile oynamak. Ancak hayat ilginç işte, bakın bugün Shaq ile Semih beraber antreman yapıyor ve Shaq Semih'e kardeşim diye hitap ediyor. O nedenle siz John'u dinleyin ve hayallerinizden asla vazgeçmeyin.

Bilica Out Yobo In

2010-10-06T18:33:00.001+03:00

Afrikalı futbolcuların ön plana çıkan en önemli özellikleri çalışkanlık, sürat ve fiziki güç olarak gösterilebilir. Tabii bunların yanında mücadele ve hırs gibi iki temel özelliği de bir arada bulunduran bir Afrikalı futbolcu bulmuşsanız, asla fırsatı kaçırmamalısınız. Hele ki tüm bu özellikler bir defans oyuncusunda toplandıysa, o futbolcuyu transfer etmek için elinizi çabuk tutmanızda fayda var.

Uche'den beri sever Fenerbahçe taraftarı Afrikalı futbolcuları. Jay Jay Okocha'lar, Mosheu'lar, Stephen Appiah'lar hafızalarda taze olan diğer kara kıtanın futbolcuları. Transfer döneminin son hamlesi Yobo, şu ana kadar saha içerisinde çizdiği sağlam profil ile bu futbolcu kervanının yeni halkası olabilir. Sert, mücadeleci ve süratli görüntüsüyle Nijeryalı defans oyuncusu, sarı-lacivertli takımı büyük bir yükten ve acıdan kurtarabilir. Sahada ne zaman ne yapacağı belli olmayan Bilica'nın yerine bu tipte bir stoperin kadroda olması takıma ilaç gibi geldi. Umarım ilerleyen dönemlerde Bilica'nın pabucu dama atılır ve o pabuç bir daha damdan alınmaz.

Amerikan Rüyası

2010-09-30T19:48:00.017+03:00

Yıl 1986. Dünya iki ütopya halinde o zamanlar; hem siyasi hem de basketbol olarak. Siyasal olarak ABD-Sovyetler, basketbol olarak ABD-Avrupa. Takdir edersiniz ki şu an bizleri ilgilendiren tek kısım basketbol. O senelerde iki galaksi arası yolculuk büyük bir tabu. Amerikanların, Avrupa'nın kendi seviyelerine çıkamadığı görüşü nedeniyle Eski Kıta topraklarında yetişen filizlere kapısı kapalı. Yeni Kıta'da tutunamayıp şansını Avrupa'da denemek isteyenler ise hakir görülüyor oralarda. Fakat o sene öyle bir turnuva oynanıyor ki; birazdan değineceğim iki efsane, bağnaz Amerikan basketbol adamlarının fikir havuzuna intihar komandosu olarak giriyor. Ve olaylar böylelikle başlıyor...

Bahsettiğim iki efsane:
Eski Sovyet, yeni Litvanya vatandaşı Arvydas Sabonis ve Hırvat, Almanya'da o lanet kazaya kurban giden, basketbolun Wolfgang Amadeus Mozart'ı Drazen Petrovic. Eğer basketbol bir din olsaydı (ki benim için zaten öyle), Avrupa basketbolu mezhebine dahil olmamı sağlayan üstadlar bunlardır. Biri halen Zalgiris Kaunas maçlarını kenardan izler (yani en son gördüğümde, Lakers'ın Jack Nicholson modeli gibiydi. Hemen ilk sırada, hakeme itiraz vb.). Diğeri ise beni ve tüm Hırvatları (evet bu rahmetli sayesinde kendimi Hırvat hissederim ayrıca, belirteyim) yetim bıraktıktan sonra, adı şimdilerde yıldızının parladığı Cibona Zagreb'in maçlarını oynadığı salonda (bkz: Drazen Petrovic Basketball Center) yaşatılmak isteniyor. Hayatından kesitlerin yer aldığı Drazen Petrovic Memorial Center ise, 'Ölmeden Önce Görmem Gereken Mekanlar' listemde ilk ondadır.

Bu ikilinin Atlantik dolaylarından açtığı kapıdan kafayı uzatıp "bir arkadaşa bakan", beğenip kalan - beğenmeyip "baba ocağı"na dönen sürüyle oyuncu oldu, oluyor, olacak da... Bu kapıdan geçenler sadece parkede değil, benchte görev alanlar hatta GM'ler oldu. Buna en büyük örnek Maurizio Gherardini olsa gerek. Son olarak New Jersey Nets'i satın alan Rus iş adamı Mikhail Prokhorov, bu Avrupai tatlının şerbeti konumunda.

Bu rüyaya kapılıp giden oyunculara üzülürüm genelde. İçimi parçalayanlar olarak ise Tiago Splitter, Nikola Pekovic, Ömer Aşık, Semih Erden, Timofey Mozgov son önemli adaylar. Henüz yüksek tempo Avrupa basketbolunda kendilerine tam doyamamışken (Splitter hariç), onlar o altın varaklı kapıdan geçiverdiler. Bir umuda yolculuk adına şarkıda da geçtiği gibi "bindiler bir alamete". Yine Splitter hariç, onları siyahi uzunlardan farklı kılan özellikleri olan oyun bilgisi ve doğru zamanda doğru yerde olma kabiliyetlerini daha da sivriltemedikleri sürece orada tutunamayıp önce Geliştirme Ligi, ardından da daha önce de bahsettiğim gibi baba ocağına dönüşleri, ihtimaller dahilinde en kuvvetli olanı. Alıntı olarak da şu vecizeyi aktarmadan edemeyeceğim: "NBA'de her Pau Gasol için bir Darko Milicic, her Dirk Nowitzki için bir Nikoloz Tskitishvili bulabilirsiniz."

Orada tutunmak isteyen Avrupa patentli uzun diğer kaslı ve zıpzıp siyahi uzunlara karşı farklı bir uzvunu kullanmalı... Mesela aklını! En azından burunları sürtülüp elleri ceplerinde, çaresizce Avrupa'ya dönmesinler. Haydi görelim sizi gençler!

Futbol Ülkesinde Tenis Oynamak

2010-09-27T19:12:00.002+03:00

Bu yazıyı yazmak amacıyla klavyenin başına geçmem için bir başarı olması lazım Türk tenisinde. Ya İpek Şenoğlu'nun, ya Pemra Özgen'in ya da Marsel İlhan'ın Grand Slam veya ATP turlarda maç kazanmaları gerekiyor, onlar hakkında bir yazıyı kaleme alabilmek için.

Türkiye ne bir atletizm ülkesi ne bir tenis ülkesi ne de bir bisiklet ülkesi. Türkiye futbol ülkesi. Tabii ki bu durum anlaşılabilir bir olgu. Her ülkede 28 Olimpiyat sporunun ciddi anlamda yapılmasını bekleyemeyiz. Jamaica atletizm ülkesi olarak adlandırılırken, Lüksemburg bir bisiklet ülkesi olarak sıfatlandırılır. Lüksemburg'ta futbolcu olsaydınız, yarı profesyonel olarak her 3 ayda bir milli takımda gol atmak için değil de gol yememek için mücadele verirdiniz.

Dediğim gibi Türkiye bir futbol ülkesi. Farklı branşlarda spor yapanlar pek ilgi görmez ve göz önünde olmaz. Elano'nun yaptıkları an be an televizyonlarda canlı yayında anlatılırken, Marsel İlhan'ın ATP turda finale çıkması göz ardı edilir, sözü bile geçmez. Birkaç spor kanalı başarı kazanıldığında gider röportaj yapar, bizim gibi birkaç blogger buralarda birkaç kelam eder kapanır konu. Fakat Elano'nun Florya'dan ayrılıp Brezilya'ya gidişi dakika dakika takip edilir, son dakika olarak altyazı geçilir.

Marsel İlhan bir futbol ülkesinde tenis oynuyor, oynamaya çalışıyor. İzmir'de yapılan ATP turda final oynamayı başaran Özbek asıllı tenisçi topladığı puanlarla Dünya Sıralamasında ilk 100'e girdi. Marsel, tenise yabancı bir ülkenin evladı olarak Dünya'nın en iyi 96. tenisçisi olmaya başardı, tebrikler.

Ne Yapıyor Bu Liseliler ?

2010-09-26T21:18:00.001+03:00

İnci Sözlük'ten ortaya çıkan bir terim "liseli" olmak. Genellikle çaylak, acemi ve ezik olanlar için kullanıyor. Sözlük içerisinde kullanımı daha çok beyin yaşı olarak hâlâ lise seviyesinde kalmış insanlar için. Bunun yanında ani ve beklenmedik çıkışlar yapan çaylak kişiler içinde bu "liseli" terimi kullanabiliyor.

İşte BundesLiga ve Ligue 1'de pozitif anlamda iki tane liseli var. Biri önceki sezon 2.Lig de mücadele etmiş bir takım, diğeri ligden düşmeme mücadelesi vermiş. Takımların kadrolarındaki futbolcular da bir o kadar liseli. Dünya futbol piyasasında pek adı geçmeyen, geri planda kalmış futbolcular. Kimi yeniden bir çıkış yakalamaya çalışıyor, kimi büyük takımların dikkatini çekip, transfer olmaya çalışıyor.

Avrupa futbolunun iki liseli takımı, Mainz ve Siant Etienne kendi domestik liglerini şu an itibariyle domine ediyor. Mainz 05, BundesLiga'da oynadığı 6 maçı da kazandı ve 18 puanla lider konumda. St. Etienne ise 7 maçta topladığı 16 puan ile yine Ligeu 1'de birinci sırayı kapmış durumda. Mainz, 14 gol atıp 5 gol yiyip +9 averaja sahipken, St. Etienne de +7 averaja sahip. Ayrıca bu iki takım bu hafta kendi liglerinin ağır toplarını deplasmanda mağlup ettiler. St. Etienne Lyon'u 1-0, Mainz ise Bayern Münich'i Allianz Arena'da 2-1 yendi.

Geçtiğimiz sezonlarda da bu tip liselileri görmüştük yine bu liglerde. Fransa'da Montepellier, Almanya'da Hoffenheim'ın yaptığı çıkış hafızalarda hâlâ taze. Ancak bu tip takımlar yine liseli gibi davranarak, performanslarını sezon sonuna kadar koruyamamış ve konumlarını kaybetmişlerdi. Bakalım Mainz ve St. Etienne tipik bir liseli davranışı mı gösterecek, yoksa üniversiteli mi olacak ilerleyen haftalarda, hep birlikte göreceğiz.

Free Enes

2010-09-25T18:28:00.005+03:00

Kentucky'de neredeyse tüm eyalet halkının katıldığı bir kampanya çığ gibi büyüyor. Eyaletteki yollarda, binalarda ve halkın dilinden düşmüyor bu kampanya. Sloganı ise Free Enes, yani Enes'e Özgürlük. 18 yaşındaki genç basketbolcunun NCAA'de Kentucky forması altında oynamasını istiyor bu kampanyaya katılanlar.

Geçtiğimiz sezonu Amerika'da lisede okuyarak geçiren Enes'in bu sezon ki hedefi üniversitede boy göstermek. Ancak önünde bir engel var. NCAA kuralları gereği profesyonel bir sözleşme sonucunda para kazanan bir basketbolcu Amerikan üniversitelerinde oynayamaz.

Daha önceki kural da yine Enes ve Enes gibilerin Amerika'daki üniversitelerde oynaması için düzeltilmiş bu hale getirilmişti. Peki neydi bir önceki kural ? "Profesyonel bir takımda oynayan basketbolcu, NCAA'de oynayamaz." Bildiğiniz üzere Enes Kanter, Fenerbahçe Ülker ile hem Euroleague hem de lig maçına çıktı. Bu nedenle eski kurala göre üniversitede oynayamayacaktı. Fakat kural düzenlendi ve Enes için daha uygun bir hale geldi.

Yeni kural ile birlikte asıl konu basketbolcunun profesyonel olarak para kazanıp kazanmadığı üzerine yoğunlaştı. Eğer Enes Kanter'in Fenerbahçe Ülker'den profesyonel olarak para kazanmadığı ispatlanırsa, genç pivot NCAA'de forma giyebilecek ve NBA'in kapısı ardına kadar aralanacak.

Eğer Enes'in Fenerbahçe Ülker'den para kazandığı kanıtlanırsa -ki tahminimce böyle bir durum var- milli basketbolcu NCCA'de forma giyemeyecek. Son çare olarak ise Kentucky yönetimi, NCAA'ye başvuracak ve kuralın yeniden düzenlenmesini isteyecek.

Basketbolcuya herhangi bir ücret ödenip ödenmediği basit bir şekilde belgelerle ortaya koyulabilir ve dosya kapanır. Ayrıca Enes'in Kentucky'de oynamaması ne Fenerbahçe Ülker'e ne de Türk basketboluna katkı sağlamaz -ki bu noktadan sonra Enes'in hiçbir şekilde Fenerbahçe Ülker'de oynayacağını düşünmüyorum.

Kentucky'de düzenlenen bu kampanya ve çalışmalar, Fenerbahçe Ülker yönetimine bir tepki değil . "Enes'i serbest bırakın" sloganı altında NCAA yönetimini etkileme çabasının olduğunu düşünüyorum. Kentucky Wild Cats'in güçlü bir lobisi olduğu hatırlandığında yönetmelikteki ufak bir düzenleme çok da zor olmaz. Kentucky halkının iddia ettiği gibi ortada herhangi bir ödeme yoksa, bizim bu konuları tartışmamız değil, 2011 Draft gecesini beklememiz gerekir.

Banvit'in İlk Adımları

2010-09-25T17:05:00.001+03:00

2009 - 2010 yılının normal sezonu tamamlanmış ve ilk iki sırada herhangi bir sürpriz sonuç olmamıştı. Asıl sürpriz ise üçüncü basamağı kapan Bandırma temsilcisi Banvit olmuştu. Sezon içerisindeki istikrarını devam ettiren Banvit, Play-Off'larda da yarı finali görmüştü. Artık hedefler büyütülmeliydi, yani dümen Avrupa kupalarına doğru kırılmalıydı.

İsrail Basketbol Ligi'nde de sürpriz bir takım çıkagelmişti. Hiç hesapta yok iken Gilboa Galil, İsrail Ligi finalinde Maccabi Tel - Aviv'i yenerek şampiyon olmuştu. Bu da Euroleague'de bizi çok yakından ilgilendiren bir değişikliğin olmasını sağladı. Euroleague her ne kadar uzun süreli anlaşmalar üzerinden takımları dev arenaya kabul etse de, yerel liglerde şampiyon olan takımlara da küçük bir şans veriyor. Hal böyle olunca Türkiye Ligi üçüncüsü olarak Banvit'in katılması gereken Euroleague eleme turuna Gilboa Galil katılacaktı, Banvit Eurocup'a yani Kupa 2'ye düşecekti.

Ancak Banvit'in şansı döndü, Letonya şampiyonu elemelerden çekildi. BK Ventspils yerine Banvit Euroleague elemelerine çağrıldı.

Bu noktadan sonra her şey Banvit'in elindeydi. Çok zorlu bir yoldan gelip, 3 farklı rakibini elerse kendini Euroleague'in içinde bulacaktı Bandırma temsilcisi. İşler kolay değildi hem hiç kolay değildi. Ancak asıl önemli olan turları geçip geçebilmek değil, bölgede Avrupa takımı görüntüsü yaratabilmekti. Taraftarları bu dev arenaya ısındırmak önemliydi kanımca. Bir Euroleague takımı olmak, bir Avrupa takımı olmak o kadar kolay değil, gelenek ve alışkanlığın olması gerekir.

Le Mans karşısında yapılan iki maç, Avrupa'ya atılan ilk adımlardı. Bu ilk adımların arkası gelmeli, gelecektir. Zamanla bu ilk adımlardan yürümeye belki koşmaya kadar yükselecektir Banvit. Takım içi doğru yapılanmanın yanında Avrupa standartlarına uygun bir salon Bandırma'ya kazandırıldığı zaman Banvit geleceğe çok daha umutla bakacaktır.

Deja Vu

2010-09-24T20:39:00.000+03:00

Bazılarına göre efsane başkan bazılarına göre miladını doldurmuş diktatör bir başkan Aziz Yıldırım. "İnşaattan da anlarım futboldan da." mentalitesiyle başkanlığı 12 yıldır sürdüren bir başkan. Bu uzun süre içerisinde medya onu o da medyayı bir türlü anlayamadı ve uyuşamadı. Rakip takım başkanlarıyla ve birçok önemli kurumun başındaki isimlerle yıldızı barışmadı Aziz Yıldırım'ın.

İşte bu uzun süre zarfında bazı özelliklerini de ezberledik başkanın. Direkt olarak yazacak olursak, "Takımı şampiyon yapamayan teknik direktör bir sonraki sezonu göremez." Tam da böyle bir anlayıştı Aziz Yıldırım'ın futbol felsefesi. Sürekli olarak istikrardan yana olduğunu söylese de, başarı ile desteklenmeyen bir istikrardan söz edilemez günümüzde. 12 yıllık sürede Aziz Yıldırım, takımı sezon başında devralıp şampiyon yapamayan teknik direktör ile bir sonraki sezon için çalışmadı.

Bu futbol anlayışı içerisinde Zico, Fenerbahçe'yi Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek final oynatmasına rağmen takımdan kovulmuştu. Tabii ki tek etken sezon sonu şampiyon olunamaması değildi ancak temel sebep sezon sonunda lig kupasının havaya kaldırılamamasıydı. Zico gitti İspanya ile Avrupa Şampiyonu olan Luis Aragones takımın başına geldi. Yine bir dolu transfer, yine bir felsefe değişimi ve yine bir adaptasyon süreci. Ancak Mayıs ayının ortasında alınması gereken bir lig kupası vardı, Aziz Yıldırım'a göre her şey o kupaya bakıyordu. Hemen birkaç satır yukarıda da belirttiğim sorunlardan dolayı Aragones Fenerbahçe'de başarılı olamadı, olamayacağı da sezon başından belliydi.

Gelelim 4 ay öncesine şimdi. İkinci Fenerbahçe macerasına atılan Daum tekrar takımın başındaydı ve son haftaya avantajlı olarak girilmişti. Düz mantıkla Fenerbahçe kazanırsa şampiyon, işte bu kadar. Maçı öyle ya da böyle kazan kupa senindi. Ancak işler öyle olmadı, Fenerbahçe maçı kazanamadı. Tam da bu nokta da Aziz Yıldırım'ın 12 yıldır istisnasız işleyen katı kuralı devreye girdi. Daum gitti sportif direktör Aykut Kocaman geldi.

Deja Vu'da tam da bu sırada başladı. İlk 5 haftada 6 puan toplayan, herhangi bir futbol anlayışını takıma yerleştiremeyen, yeni transferlerin takıma adapte olmalarını sağlayamayan, takım içinde arkadaşlık ortamını oluşturamayan Aragones'in Fenerbahçe'sini bugün yeni versiyonu ile tekrardan izliyoruz, yaşıyoruz, üzülüyoruz. Biz taraftara bu acıları, üzüntüleri ve Deja Vu'yu kim yaşatıyor, karar merkezi kim düşünülmeli. Yoksa bu Deja Vu'lar her 2-3 sezonda bir tekrarlanabilir.

İlginç İsimler #1

2010-09-23T19:43:00.002+03:00

Alexander Amisulashvili :

Blogun ikinci yazı dizisinin ilk yazısının güncel olmasını istedim. Bildiğiniz üzere Kayserispor, uzun süreli Tolunay Kafkas sonlandırmış, unutulmaz Gürcü futbolcu Şota Arvaladze ile teknik direktörlük için anlaşmıştı. Hal böyle olunca takıma Gürcü bir futbolcunun katılmaması zor bir ihtimaldi. İşte bu ihtimalin gerçekleştiği futbolcu bir defans oyuncusu oldu. Ancak takımın yeni stoperi bugüne kadar oynadığı futbol ile değil de, garip ismiyle ön plana çıktı. 28 yaşındaki Amisulashvili'nin Türkiye'deki kariyeri hangi yönde gelişecek, merakla bekliyoruz.

Çok Resmi Açıklama

2010-09-21T19:47:00.000+03:00

Evet efendim, blog ile ilgili ilk resmi açıklamamızı yapalım. Ben Emre Yılmaz ve yeni yazar arkadaşımız Buğra Bayazit, YGS-LYS yolundaki öğrencileriz. Bir yandan okuldaki ağır öğrencilik şartları diğer yandan dershane derken eski dönemlerdeki gibi yazı yazmamız pek mümkün olmuyor.

Buğra arkadaşımız daha nadir yazacağı yazılarıyla aramızda devam edecek iken, bendeniz olabildiğince aktif olmaya çalışacağım. Gündemdeki spor olayları üzerine görüşlerimi eksiksiz olarak buraya aktarmaya çalışacağım. Ayrıca 3 - 5 gün post yazıp blog kapatanlardan değiliz, bu da böyle biline. Kısaca takipte kalın, hadi selametle.

Aycouldn't

2010-09-19T22:38:00.001+03:00

Hem iyi bir Fenerbahçeli olması nedeniyle hem de takımın içinden gelen biri olması nedeniyle Aykut Kocaman'a sezon başında güvenim tamdı. Ne yazık ki 1-0 kazanılan Galatasaray maçında itibaren, Aykut'a olan güvenim her geçen gün azaldı. Duyulan güvenin azalmasındaki tek neden tabii ki alınan skorlar değil.

Aykut Kocaman'ın en önemli avantajlarından biri taraftarın içinden gelen birisi olmasıydı. Yani taraftarın takım üzerinde gördüğü doğru ve yanlışları o da bir nevi görüyordu veya ben görüyor diye düşünüyordum. Fenerbahçe'nin 3 yıldır süre gelen en büyük sorunu, korkak ve skoru koruma duygusu. "En iyi savunma hücum" mantığı ile hareket edilmesini bekliyordum şahsen ben Aykut'lu Fenerbahçe'den. Ancak 2 aydır sahada oynanan futbol bu durumun tam tersiydi. Korkak ve skoru koruma duygusu olan bir Fenerbahçe izliyoruz hem Kadıköy'de hem deplasmanda.

Bugün Beşiktaş ile Kadıköy'de berabere kalınabilir, normaldir. Hatta Kadıköy'de Galatasaray'a bile kaybedilebilir. Ancak bu korkak ve Fenerbahçe büyüklüğüne yakışmayan futbol anlayışı ile Barcelona'yı yense bile futbolseverler mutlu olmayacaktır. Yeter ki doğru ve taraftarın istediği futbol mentalitesi ile sahada futbol oynansın. Saldıran, akıllı ve Fenerbahçe ruhuna yakışır oynansın yeter. O zaman kimse üzülmez alınan bir puan için.

Maddi Manevi Lay Lay Lay

2010-09-18T17:11:00.001+03:00

2010 Dünya Basketbol Şampiyonası'nda ikinci olarak gümüş madalyanın sahibi olan Türkiye, şu sıralar kazandığı başarı ile değil, aldığı prim ile gündemde. 12 Eylül akşamı Amerika Birleşik Devletleri'ne kaybederek ikincilik kürsüsüne çıkan milli takım tarihi bir başarı elde etmişti. Final maçı öncesi açıklanan primler ise kazanılan başarının önüne geçti şampiyona sonrasında.

83 - 82 kazanılan Sırbistan maçı sonrasında Başbakan R. Tayyip Erdoğan, milli basketbolcuların primlerini açıklamıştı. Her basketbolcu şampiyon olunmasa bile 1,5 milyon lira prim alacaktı. Şampiyon olunması durumunda ise büyük sürprizler olacaktı milli takım için. Ayrıca yine final maçı öncesinde iş adamı Ahmet Ağaoğlu, milli basketbolcuların hepsine birer ev hediye ettiğini açıklamıştı. Yani milli takım final maçı öncesinde prim ve hediyelere boğulmuştu. Maç öncesindeki rehavet ve rahat ortamın sebeplerinden biri de bence bunlardı. Final maçı Amerika'ya karşı kaybedildi, normal bir sonuçtu. 12 Dev Adam Dünya ikincisi olmuştu, hepimiz sevinçliydik.

Ancak ipler şampiyona bittikten bir gün sonra Başbakan'ın resmi bir tören ile milli takıma 28 milyon lira vermesi ile koptu. 12 Dev Adam'ın yanı sıra koç Bogdan Tanjevic, yardımcı koçlar Harun Erdenay, Orhun Ene ve Nihat İziç, Barbaros Akkaş ve bir dolu yan eleman bu primden yararlanacaktı. Hatta sakatlanıp kadro dışında kalan Engin Atsür bile prim alacak isimler arasındaydı. Doğrusu da buydu zaten. Emeği geçen herkes ödüllendirilmeliydi bu tarihi başarı karşısında.

Fakat insanlarda rahatsızlık yaratan durum, kimin prim aldığı veya almadığı değildi. Toplam olarak dağıtılan prim miktarıydı çoğu kişinin aklına takılan. Medyada da birçok karşılaştırılma yapıldı. Futbolda 2010 Dünya Şampiyonu İspanya, futbolculara kişi başı 600 bin Euro prim vermişti. Kamuoyunda giderek artan baskılar neticesinde bu paranın sponsorlar tarafından verildiği açıklandı. Bizi yenerek şampiyon olan Amerika ise prim olarak 25 bin dolar vermişti kişi başı. Aynı şekilde bronz madalya alan Litvanyalı basketbolcular ise 4.100 dolar prim alacaktı şampiyona sonrasında. Türkiye cephesine döndüğümüzde 28 milyon liranın herhangi bir sponsor tarafından karşılanması neredeyse mümkün değil. Bu nedenle bu primin tamamı devletin cebinden çıkıyordu. Tam tamına 28 milyon lira. Verilen parada gözümüz yok, yanlış anlaşılmasın. Sonuna kadar primi ve hediyeleri hakkettiler. Türkiye'ye spor tarihinin en büyük başarısını yaşattılar. Helali hoş olsun hepsine.

Ancak benim takıldığım nokta Slovenya maçının bitiminden itibaren başlayan, özellikle kaptan Hidayet Türkoğlu'nun başını çektiği "Maddi manevi laylaylay" olayı. Hido bu durumu daha da ileri götürerek, Başbakanlık'ta da maddi manevi tüm destekleri bekliyoruz dedi. E yuh be adam ! derler. 28 milyon lira + 500 Cumhuriyet altını + 1 lüks villa almışsın edebinle otur artık. Yıllık 10 milyon 400 bin dolar kazanan bir basketbolcusun. Bugünlerde birçok maddi sorunla boğuşan bir ülkede, çoğu vatandaşın hayalinde göremeyeceği paraları alıyorsun. Artık daha fazlasını istemek terbiyesizlik olur.

Tabii bu durumu görünce insanın aklına "Destek görmek için illa her ortamda maddi manevi laylaylay" diye bağırmak mı gerekiyor sorusu geliyor. Avrupa Şampiyonu olan Nevin Yanıt, Dünya Şampiyonu olan Selçuk Çebi, Dünya Şampiyonu Nurcan Taylan küçük(!) başarıları için ne yapmalılar ? Sponsor desteği alabilmek için, uygun ortamlarda çalışabilmek için onlarda TRT3 mikrofonu uzatıldığında "maddi manevi laylaylay" diye bağırmalılar değil mi ?

Spahija'nın Vidmar'ı : Rasid Mahalbasic

2010-09-18T15:41:00.003+03:00

3 yıl öncesinde Türkiye milli takımının koçluğunu sürdüren Bogdan Tanjevic, ilginç ve şaşırtıcı bir karar almış ve Fenerbahçe Ülker'in başına geçmişti. Fenerbahçe Ülker'in başına geçtikten sonraki ilk cümlelerinden biri ise "İstanbul'a iki Sloven getireceğim." olmuştu. Daha sonraki haftalarda, aylarda ve yıllarda gördük ki bu iki Sloven basketbolcu Emir Preldzic ve Gasper Vidmar oldu.

Emir Preldzic, Vidmar'a göre daha yetenekli ve daha faydalı olabilecek bir basketbolcuydu. Zaten aradan geçen 3 senede NBA Draftlarında 58. sıradan seçilmeyi de başardı. Birçok Avrupa kulübünün dikkatini çekti Sloven, Bosnalı ve Türk yıldız. Ancak bizim dev çocuk Gasper Vidmar beklenen yükselişi gösteremedi. Temel basketbol eksikleri vardı. Yıllar içinde gelişecek bir durumdu. Gençti Vidmar, sabredilip zaman verilmeliydi Sloven pivota. Öyle de yapıldı, yaklaşık 2,5 yıl Fenerbahçe Ülker forması giydi ve giymeye devam edecek. Gözle görülüyor ki gelişme kaydetti Vidmar. İlk geldiği günden epey farklı bir basketbol oynuyor şu anda.

Tanjevic'in 2 Sloven getireceğim sözüyle başlayan 3 yıllık maraton geçen yaz başında son buldu. Artık yeni direktör Neven Spahija. Hırvat koç da Tanjevic gibi Yugoslav ekolünün temsilcisi. Onun mentalitesi içeresinde de, kadroda kesinlikle gelecek vaat eden genç bir oyuncu bulunacaktı. Kadrodaki Türk oyuncuları yeterli görmemiş olacak ki Spahija, yine Balkanlar semalarına yüzünü döndü. Bosna asıllı Avusturyalı Rasid Mahalbasic'i buldu o topraklarda. 20 yaşında ve 2.09 boyunda olması, "Yugoslav koç" kriterlerine uyması için yeterliydi. Öyle de oldu, Rasid Mahalbasic Fenerbahçe Ülker ile 6 yıllık sözleşme imzaladı. Hayırlı olsun, diyecek bir şey yok şimdiden. Sanıyorum kendisi 1-2 yıl kadar farklı takımlarda kiralık olarak forma giyecek, daha sonra sarı-lacivertli formayı giyebilecek. Açıkçası ben Rasid Mahalbasic ismini ilk kez duyuyorum. Benim de bilgi toplamama yardımca olan Salsabasket, Maliano ve Klein Zeitung'u okuyarak daha ayrıntılı tanıyabilirsiniz Mahalbasic'i.

Kalan Sağlar Bizimdir

2010-09-17T00:51:00.005+03:00

Büyük bir basketbol turnuvası düzenlemek o halkın çoğu için maddi olanak anlamına gelebilir. Fakat biz basketbolseverler olarak bizim için anlamı; televizyon ütopyasından takip ettiğimiz bir dolu yıldızın ülke topraklarına ayak basmasıydı. Sonuçta bir Dünya Şampiyonası, hangi oyuncu gelmek istemezdi ki? Biz bu kadar umut bağlamışken yıldızlar teker teker vurdu bizi hunharca. Kobe dinlenmek istedi. LeBron, Wade, Carmelo, D-Howard, C-Bosh gibi über-süper yıldızlar da çeşitli sebeplerden ötürü gelmek istemediler.

Göze çarpan en büyük eksiklikler (ki o fiziklerin göze çarpmaması olasılık dışı); İspanya'da Pau Gasol, Fransa'da "Mc Tony-P", Litvanya'da neredeyse bir takım çıkacak kadar oyuncu (ki o oyuncular kendi başlarına en az çeyrek final oynar; Sarunas Jasikevicius, Rimantas Kaukenas, Ramunas Siskauskas, Marijonas Petravicius ve Lavrinovic biraderler), Slovenya'da Avrupa'nın sayılı iki uzunu Erazem Lorbek ve Matjas Smodis, Brezilya'da 'yenen son dakika golüyle' Nene'nin kadrodan çıkarılması, 12 Dev Adam'da çok istekli olmasına rağmen acımasız bir sakatlığa kurban giden Memo, Rusya'da Andrei Kirilenko-J.R. Holden ve turnuva boyunca sakatlığı yüzünden bench ısıtan Avrupa'nın en iyi çok yönlü oyuncusu Viktor Khryapa, Sırbistan'da Uros Tripkovic ve onlar için eksik olmasa da bizim için kadroda olması hatta yalnız gelmemesi pek mühim olan Marko Jaric, Panzerler'de 'Alman Mühendislik Harikası' ülkenin fedakar çocuğu Polonya asıllı Dirk Nowitzki ve son olarak Arjantin'den Manu Ginobili-Andres Nocioni ikilisi.

Bir turnuvada böyle Pers ordusu gibi eksik olunca, turnuva kendi yıldız adaylarını çıkarmaktan asla geri kalmaz, kalmadı da... Turnuvanın en değerli oyuncusu, henüz 22 yaşında. NBA'in en genç sayı kralı. Ve Türkiye'ye gelmeyen galaksi üyesi her biri ışıklı toz bulutu olanlar kadar iyi olduğunu kanıtlamak için en iyi fırsat Coach K'le ayağına geldi. O ise sadece yeteneklerini sergiledi Türk basketbolseverlere. Extra bir şey yapmasına gerek kalmadı çünkü. İki Dev Adam vardı dikkat çeken; Ersan ve Semih. Ersan son iki maça kadar takımı taşısa da son iki maçta çok durgundu. Semih ise aksine bizi bu inanılmaz sevince mahzar kılan o bloğu yapıp ülkeyi ayağı kaldırmıştı. Beraberinde oynadığı oyun da cabası. Pastadaki kremaydı adeta.

Çeyrek Final'de son şampiyon Matador'u devirdi, hem de felaket bir şut tercihiyle. Evet son Euroleague MVP'si Milos Teodosic'ten bahsediyorum. Avrupa'nın en iyi guardı sıralamasında Ricky Rubio'nun bir baş önünde gibi. Ayrıca takım arkadaşı Marko Keselj de mesafe tanımaksızın hedefi bulmasıyla dikkatleri üzerine çekti. Sürpriz ekol takım Litvanya'nın iki atletik guardı Mantas Kalneitis ve Martynas Pocius da bronz alan takımı başarıya taşıyan ikili konumunda, takım lideri Linas Kleiza'nın ardından. Rusya coach'u David Blatt bu turnuvada da iki yetenek tanıttı basketbol dünyasına... Biri Andrey Vorontsevich (ki zaten CSKA'da iyi bir sezon geçirmişti), diğeri ise Dinamo Moskova'lı genç guard Dmitriy Khvostov, kendine güveni aşılanmış gibi duruyor. Ayrıca Fb Ülker'li Gasper Vidmar'ın bu gelişimi gösterdiğini görmek beni şaşırttı açıkçası. Slovenya'da eksik olan sertlik bu genç adamla sağlanabilir. 2. Tur'da Güney Amerika derbisi yaşandı. Brezilya'da ACB şampiyonu Caja Laboral'in guardı Marcelinho Huertas, Arjantin'de ise Rockets'lı Luis Scola insanüstü performanslardan ikisine imza attılar.

Biz gelmeyenlere ne kadar üzülsek de onlar bu fırsatı çok iyi değerlendirdiler. 'Kalan sağlar bizimdir' mentalitesiyle izlendiği vakit büyük zevk verebiliyor. Bu genç adamları takibe devam!

Çaylaklar İyi Başlamadı

2010-09-16T13:56:00.006+03:00

UEFA Başkanının Michel Platini olmasıyla Avrupa futbolunda değişen en önemli özelliklerden biri de farklı ülke takımlarının Şampiyonlar Ligi'ne katılımı olmuştu. Geçtiğimiz sezondan itibaren gözle görülen bu değişiklik bu sezonda tüm hızıyla devam etti. Devler Ligi'ne 2010-2011 sezonu için Bursaspor'un da içinde bulunduğu 6 yeni takım ilk kez adım attı. Bursaspor'un dışındaki bu 5 takım ise şunlar; Zilina, Partizan, Tottenham, Hapoel Tel-Aviv ve Braga.

Dünyanın en büyük futbol organizasyonuna ilk kez katılan 6 takımın ilk hafta ortak özelliği vardı; galibiyet alamamaları. Hatta İngiliz temsilcisi Tottenham dışında puanı yoktu bizim çaylakların. Braga, Zilina ve Bursaspor ise toplam 14 gol yemişti daha birinci haftadan.

Ayrıca Portekiz temsilcisi Braga, Arsenal önünde öyle zor dakikalar yaşadı ki maç çok daha farklı olabilirdi. Şampiyonlar Ligi'ndeki tek temsilcimiz Bursaspor ise bütün beklentilerin altında kalarak genç Valencia karşısında farklı bir mağlubiyete boyun eğdi. Partizan ise büyük mücadele verdiği maçı serbest vuruş mağduru olarak kaybetti. Srna'nın frikiğine mağlup olan Partizan, çaylak takımlar arasında kötünün iyisi olarak dikkat çekti. Çaylak takımların içindeki en iyi performans gösteren takım Tottenham'dı. Werder Bremen deplasmanında iki farklı öne geçen Londra takımı, acemiliğinin kurbanı olarak üstünlüğünü ikinci yarıda koruyamadı ve bir puana razı oldu.

Feyk Ulan Feyk Yani Sahte

2010-09-15T19:42:00.000+03:00

Togo Spor Bakanı Christophe Tchao, maça çıkan takımın sahte olduğunu açıkladı.

8 Eylül akşamı Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda Türkiye - Belçika maçının öncesinde dünyayı sarsacak ilginç bir olay gerçekleşti. 2011 Afrika Uluslar Kupası öncesinde hazırlık maçına çıkan Togo ile Asya Şampiyonasına hazırlanan Bahreyn, başkent Manamah'ta karşılaştı.

Son Asya Şampiyonası'nda başarı yakalamayan Bahreyn, yeni bir yapılanmaya gitmişti. Togo ise karmaşanın tam içindeydi. Son Afrika Uluslar Kupası'nda silahlı saldırıya uğramış bir ekipti Togo. Yani iyi ve hazır olan taraf Bahreyn, çalkantılar içinde olan taraf ise Togo'ydu. Dolayısıyla da maçın favorisi ev sahibi Asya temsilcisiydi.

Maç sonunda skor tabelasında yazan sonuç 3-0'dı. Bahreyn beklentileri karşılamış ve maçtan farklı galip ayrılmıştı. Bahreyn tarafı mutluydu ancak bir taraftan da şüpheliydi. Çünkü karşılarında çok zayıf bir Togo takımı vardı(mış). Bir gün sonra ise Togo Futbol Federasyonu'ndan beklenen açıklama geldi. "Manamah'ta oynayan Togo takımı, bizim federasyonumuza bağlı Togo Milli takımı değildir." denildi. Yani ortada tam bir karmaşa vardı ve bazı oyunların döndüğü ortaya çıktı.

Bahreyn Federasyonu ise gerçek Togo takımı ile maç yaptığını savunsa da, Togo takımında Avrupa'da oynayan hiçbir tanınmış futbolcunun olmaması "sahte" durumu destekliyordu. Ancak Bahreyn, uzun bir süredir çalıştığı menajere güveniyordu ve menajerden açıklama istedi. Dün bu açıklama geldi ve Manamah'ta sahaya çıkan takım feykti.

Türkiye, Belçika önünde zor anlar yaşarken, Bahreyn sahte bir sevinç yaşıyordu. Bir nevi "2-2" vakası yaşanmıştı Arap Yarımadasında. Gerçek Togo takımına ezici üstünlük sağladıklarını düşünürken, belki de Togolu olmayan futbolculardan kurulu bir takımı fark attıklarını öğrenince sevinçleri kursaklarında kaldı Bahreynli kardeşlerimizin. İşte futbol böyle bir şey.

Gel Otur Yeğen, Önce Bir Soluklan

2010-09-14T23:42:00.002+03:00

Geçtiğimiz sezonu şampiyon olarak tamamlayarak büyük bir başarıya imza atmıştı Bursaspor. 4 büyük hegamonyasını kırıp, lige yeni bir hava katmıştı. Tabii ki bu başarı kuru kuru ödüllendirilecek bir başarı değildi. Primler, destekler, yardımlar derken asıl ödül Şampiyonlar Ligi vizesiydi. Bursaspor, bir ilki gerçekleştirerek "Devler Ligi"ne girmeyi başarmıştı, gelen şampiyonlukla.

Sezon öncesi hazırlıklar ve transferler, bu organizasyona göre yapılmıştı tabii ki. Eleme maçlarından sonra oluşan tabloda, Türkiye'yi dev arenada temsil edecek tek Türk takımıydı Bursaspor. Şampiyonlar Ligi'ni sadece ayak bastı parasından ibaret görmemeliydi Timsahlar. Sahada verilecek mücadele, hem Bursaspor hem de Türk futbolu için çok önemliydi.

Nitekim yeşil-beyazlı takım bugün devler arenasına ilk adımını attı ancak pek olumlu bir adım olmadı bu. Karşısında iyi durumda olan ve dersine çalışmış bir Valencia buldu temsilcimiz. Sert ve mücadele dolu bir organizasyondu Şampiyonlar Ligi. Bu ligde başarılı olabilmek için geleneğinizin olması gerekir kanımca. Bir sezonluk patlayan ve çıkış yapan takımların bir sonraki sezon ne halde olduklarını hep birlikte gördük. Bursaspor'un Avrupa'daki temel amaçlarından biri de Avrupa kupalarında maç oynama kültürünü yaratmak olmalıdır zannımca.

Evet, yabancı bir arenaya atılmıştı Bursaspor. Daha çok toy ve garip kalmıştı devler sahnesine son Süper Lig şampiyonu. Normaldi belki de bu durum, bekleniyordu çoğu kesimce. Ancak bu kadar vasat ve çekingen bir oyun Bursaspor'a yakışmadı, hem de kendisini fazlasıyla kanıtlaması gereken bir ortamda. Neyse bu mağlubiyeti biz Bursaspor'un tecrübesizliğine verelim. Umarım bu yenilgi Bursaspor'un Şampiyonlar Ligi ile ilgili düşünceleri ve planları için pozitif ışık tutar, tutmalıdır da.

2010 Türkiye Grup Sonrası Değerlendirme

2010-09-14T18:26:00.004+03:00

2. Tur ve Çeyrek Finaller'de sürpriz çıkmadı ve grup birincileri Yarı Final'e kaldı. Bu turlarda en göz alıcı performans ise ev sahibinden geldi. Önce Fransa sonra da Slovenya'yı parkeye gömen Milliler, bu iki turu son dakika performansıyla geçen (ki bunlardan biri Teodosic'in "the shot"ı) Sırbistan'la eşleşti. Diğer eşleşmede ise Birleşik Devletler'in karşısında sınırlı Litvanya vardı. Nitekim Linas Kleiza'nın gerekli performansı gösterememesiyle çok da direnç ortaya koyamadılar. Bizi daha çok ilgilendiren maçta ise skor 0,5 sn kala tescillendi. Kenar oyununda back pick sonrası arkaya devrilen Novica Velickovic'i iyi takip eden Semih bloğu yaptı ve ülkeyi büyük bir sevince gark etti. 3.lük maçında Litvanya, bir önceki günün aksine Kleiza'nın çılgın şut performansıyla kızgın Sırplara su atarak "cosss" etkisi yarattı.

Final birçok açıdan önemliydi. Türkiye topraklarında gerçekleşen en büyük karşılaşma, Türk basketbolunun geldiği en iyi nokta, zıpzıp Amerikan "PAF" Takımı'nın ülkesinde alay konusu olmasına rağmen gösterdiği inançla beraber finale yükselişi ve türevleri gibi. Sırbistan maçında normal Milli Takım performansına döndüğümüzü ve alacağımız madalyanın gümüş olacağını belirtmiştim. Biz statik, onlar akıcı oynadığı sürece, Mars'ta bile oynasak kazanma şansımız yok. Ha bir de değinmem gereken genç bir adam var burada. Ömer Üründül olsa da "Bu Durant iyi topçu." dese diye umut ettim ama, kader kısmet tabii. Henüz 22 yaşında, bir WNBA takımının (bkz: ironi) play-off oynamasının en büyük etkeni, pancar motoru gibi herifçioğlu. Ailecek takipçisiyiz.

Bu turnuvanın ülkeye getirisi en fazla maddi olacaktır. Maçlar yine 300-500 kişiye oynanacak, futbol-basketbol maçları çakışacak falan. Son söz olarak coach Bogdan Tanjevic 5 sene boyunca beni kanser ettikten sonra kendi de olmuş ve bunun getirdiği duygusallıktan olsa gerek, çoğu saçma basketbol inadından vaz geçmiştir (ki başarıyı getiren de budur). Sadece bu turnuva için saygım sonsuzdur. Basketboldan ibaret olan son iki haftadan sonra alışmak zor olacak gibi...

Türkiye 2010 Grup Değerlendirmesi

2010-09-13T20:17:00.010+03:00

Takvim, sonunda 2010'un Ağustos ayını gösterdi. Türk basketbolunun 5 yılı hangi gaye uğruna çöpe atıldı, bunu görmek için en büyük fırsattı son iki hafta. Klasik Türk hastalığından kaynaklanan tehlike yine bizi tedirgin etti. Organizasyondaki aksaklıklar, bu büyük şölenin elimizden uçup gitmesine neden olabilirdi. Neyse ki basketbol tanrıları nadir de olsa bir kez daha yanımızdaydı ve Patrick Baurmann, ülke basketbolunu kaosa sürükleyecek kararı vermedi.

28 Ağustos 2010. Basketbol karnavalı grup maçlarıyla başladı. A Grubu'ndaki en büyük sürpriz, osla olsa "Genç Almanlar"ın uzatmada son EuroBasket finalisti Sırbistan'ı yenmesi. Daha doğrusu bu mühim galibiyete rağmen sonraki maçlarda bozuk atıp gruptan çıkamamaları. Robin Benzing, Louis Harris, Thibor Pleiss gibi enerjik gençlerle harmanlanan Panzerler istediğini alamadı. Grup liderliği için son maçta karşılaşan Arjantin ve Sırbistan müthiş bir mücadele ortaya koydular. Rockets'lı Scola'nın muazzam performansına rağmen kazanan Ivkovic'in takımı iddialı olduğunu bir kez daha göstermiş oldu.

Benim nazırımda en zor gruptu B Grubu. ABD sadece Brezilya'ya zorlandı ve beşte beşle gruptan lider çıktı. Tabiri yerindeyse turnuvaya beş kala Nene'nin sakatlığıyla dumur olan Brezilya, ilk maçına anca ikinci turda çıkabilen Varejao'nun da yokluğunda pota altında o patlayıcı gücünden yoksun kalmış oldu. Hırvatlar genç bir kadroya Davor Kus ve Zoran Planinic gibi tecrübeli guardlar ekleyip başarı beklediler. Fakat coach Josip Vrankovic henüz bu seviyede takımına hakim olabilecek gibi gözükmüyor, en azından şimdilik. Slovenler ise Erazem Lorbek, çok yönlü uzun forvetleri Matjas Smodis, Sacramento guardı Beno Udrih gibi yaralayıcı eksiklere rağmen Jaka Lakovic, Goran Dragic ve Bostjan Nachbar'ın şükela performanslarıyla grubu "B Team"in arkasında ikinci bitirdiler.

Millilerimizin de bulunduğu C Grubu'nda işler nispeten daha kolaydı. Yao'suz Çin, koş koş basketbol nedeniyle savunma özürlü Porto Riko ve vasıfsız Fildişi Sahilleri kendi çaplarında verdikleri mücadeleyle gruptan çıkmak için savaştılar. Turnuva'nın en büyük adaletsizliği ise grupta ilk üçteki bütün takımlara kök söktüren Porto Riko'nun şanssız şekilde gruptan çıkamaması. Sadece JJ Barea yetmiyor gibi, Carlos Arroyo'yu çok aradılar. 12 Dev Adam için söylenecek şey basit; "Yenilmez Armada". Beşte beş yapan bir diğer takım olan Ay-Yıldızlılar bu turnuva için bize sonuna kadar umut aşılamıştı. Son maçta Yunanlar doludan kaçamayıp yine doluya tutuldu. Kaçış hikayeleri ise akıllara zarar, oynanılan oyuna en büyük ihanetlerdendir. Kınıyorum.

Matadorlar'ın favori, Siyahi Fransız Beyefendileri'nin (!) plase gösterildiği D Grubu'nda otoriteler için sürpriz olan benim ise beklediğim şey gerçekleşti. Kalneitis, Pocius, Maciulis, Seibutis, Gecevicius, Jankunas gibi ortalama bir basketbol takipçisinin ömrü hayatında duymadığı (ki o takipçiler genelde yeni kıta basketboluna ilgilidir) oyuncularla önümüzdeki sene ev sahipliği yapacağı EuroBasket11'e hazırlanacağı zannedilen bu basketbol üstadı ülke favoriyi de yerle bir ederek Güzel İzmir'den alnı ak çıktı (2. anavatanı Litvanya olan bendeniz ise içi içine sığmaz halde Lietuva diye haykırmaktaydı o aralar). Hemen arkasında dengesiz İspanyollar, ve 3. - 4. sırayı paylaşan sıradan Hakacı'lar ve Fransa.

Her Şey İçin Teşekkürler 12 Dev Adam

2010-09-13T00:44:00.003+03:00

- Tarihi bir başarı kazandığınız ve Dünya ikincisi olduğunuz için teşekkürler.

- Ülke basketbolunun gelişmesine bulunduğunuz büyük katkılardan dolayı teşekkürler.

- Turnuva boyunca verdiğiniz mücadele için teşekkürler.

- Genel olarak 20 gün öncesine kadar Ersan İlyasova'nın, Semih Erden'in, Cenk Akyol'un, Kerem Gönlüm'ün adına bilmeyen bir topluma bu isimleri öğrettiğiniz için teşekkürler .

- Tüm negatif etki ve tepkilere kulağınızı tıkayıp, parke üzerinde elinizden geleni yaptığınız için teşekkürler.

- Turnuva sonrasında görevinden ayrılacak olan Bogdan Tanjevic'i böyle uğurladığınız için teşekkürler.

- 16 günlük bir maceranın ardından bize bu gururu ve sevinci yaşattığınız için teşekkürler.

Teşekkürler 12 Gümüş Adam teşekkürler.

Gerçek Performans

2010-09-12T01:23:00.006+03:00

Peşinen uyarmakta fayda görüyorum, maç değerlendirmesini objektif yapacağım. %51 favori gözüküyorduk maç öncesi. Buraya gelene kadar yendiğimiz takımlara parke yalatmıştık. Bütün ülke olarak heyecanlıydık. Gazla çalışan bir millet olduğumuzu tekrar hatırlatıyorum.

Maça iyi başlayamadık ki bunda ellerin titremesi büyük etken. Sırp takımı ise buralar için yaşayan bir coach'a sahip: Dusan Ivkovic. Maç sırasında Sırbistan maçı domine ettikçe daha da heyecanımı kaybettim. Çünkü böyle giden bir maçın sonunda, Ivkovic'i yenik görmemiştim henüz. Savunmanın aksaması, Teodosic'e yapılan baskı Teo'nun skorunu düşük seviyede tuttu belki fakat asist sayısı normalin üzerindeydi. Keselj'e ise söyleyecek lafım yok açıkçası. Sırp 3 numaralar her daim keskin şutördür, Keselj ise bu fabrikadan çıkan son ürün. (Ivkovic'in yanında Olympiacos'da olacak bu sene) Ömer Aşık'ın pozisyonunda ise hakeme oynamaları aynı zamanda pis işleri yapmayı bilen bir takım olduklarının en büyü esamesi olsa gerek.

Gelelim 12 Dev Adam'a... Bu seviyelerin havasını teneffüs etmiş tek oyuncumuz Hedo. K.Tunçeri de R.Madrid formasıyla bir yere kadar gelmişti. Fakat diğer oyuncularımız kendi takımlarında süre bulsalar da, hep belli seviye görmüş tecrübeye sahiptiler. Rüyalarıma da girmiş olan Tanjevic'in uzun beşi bu maçta fena değildi. Uzun beş sevdalısı bir coach'un 4 kısaya dönmesi beni, aslında şampiyon olmadığını öğrenen bir Fenerbahçe taraftarı kadar şaşırttı doğrusu. Ivkovic ise buna hazırlıksız yakalandı ve küçük bir avantaj yakaladık.

Maçın sonunda aklımdan geçen tek şey vardı, Ivkovic. Onun takımı tüm maçı önde götürüp burda vermezdi. Coach Dusan buna izin vermezdi. Sürekli rahattım, sürekli bekledim. Markovic, Macvan gibi adamlar girer tansiyon yükselir diye. (gazla çalışan bir millet olduğumuzu belirtmiştim yukarıda) Ömer Onan'ın Sırplara verdiği birkaç ayar (Veickovic ve bir oyuncuya daha) bizi ipten aldı, sportmenlik dışı faul teğet geçti. Kısaca hak eden taraf Sırbistan'dı.

Sonuç olarak bütün turnuva beklenenden iyi oynayan Türkiye gerçek kimliğine bu maçla bürünmüştür. Ben karamsar oldukça tersi çıkıyor ne hikmetse. O yüzden son sözüm:
Gümüş madalyamız hayırlı olsun diyorum...

Senaryo Yazmak

2010-09-12T01:18:00.004+03:00

Maçın teknik taktik işine girmeyeceğim, gireni de garipserim şahsen. Çünkü parke üzerinde oynanan basketbol, teknik taktik ile açıklanamaz. Mucizeler ve olağan dışı olaylar gerçekleşti Sinan Erdem'de. Hido topu kaybetmiş bir şekilde saha dışına giderken, Kerem Türkiye'yi ipten aldı. Çizgi üzerinden alınan top, Türk basketbolunun ve şampiyonanın kaderini değiştirdi. Kimse böyle bir maç senaryosu yazamazdı herhalde. Kimse böyle bir heyecan ve adrenalin yaşatamaz bana. Bir tek biz yapıyoruz bu işi, o da bilinçsiz olarak.

Sonuçta Sırbistan'ı eledik ve finaldeyiz. Tarihimizin ilk madalyasını almayı garantiledik. Her maç farklı bir oyuncunun kahramanlaştığı bir takımımız var. Gurur duymalıyız ve ayakta alkışlamalıyız bu ekibi. Peki yarın neden olmasın ?

Maestro Teodosic

2010-09-10T20:29:00.004+03:00

Yıldız basketbolcu olmak sanırım böyle bir şey. Şampiyona boyunca beklenilenin altında kalan Sırp guard Milos Teodosic, çeyrek final maçında da pek ortalıkta gözükmüyordu. Ancak genç oyun kurucunun maçın bitimine 3 saniye kala attığı uzak mesafeli üçlük her şeyi bir anda değiştirdi. Bu üçlük Sırbistan'ı yarı finale taşımakla kalmayıp, Teodosic'i de basketbol gündeminin birinci sırasına oturttu.

Bildiğiniz üzere Teodosic'in üçlüğü ile yarı finale yükselen Sırbistan'ın rakibi, Slovenya'yı farklı deviren Türkiye oldu. Durum böyle olunca da Türkiye tarafında bir Teodosic rüzgarı esip gidiyor. Yok Teo kendi potasından atsa deliksiz giriyor, yok Teo ters smaç basıyor falan. Basketbol tarihimizin en önemli maçı öncesinde böyle bir ortamın oluşması aslında bir açıdan olumlu. Rakip takımın en önemli silahı üzerinde her bakımdan baskı yaratılıyor ve beklentiler yükseltiliyor. Bence Türkiye - Sırbistan maçı için en önemli nokta, disiplin olarak vasat bir oyuncu ile aynı seviyede olup, yetenek olarak en üst düzeyde olan Teo'nun maç içerisinde göstereceği performans. Disiplin olarak zaman zaman büyük sorunlar yaşayan Teodosic, umarım bize karşı da bu özelliğini ortaya çıkarır. Onu mentalite olarak yenemezsek, fiziksel olarak yenmemiz gerçekten zor.

İlk Adım

2010-09-09T14:51:00.008+03:00

Öncelikle herkese merhaba. Ben Buğra Bayazit. Oynamaktan çok izlemeyi tercih eden bir sporsever olarak bir yerden yazmaya başlamalıydım, amatör olarak ilk yazı deneyimlerimi burada Emre arkadaşımın yanında yayınlayacağım. İlk planda basketbol olmak üzere spor üzerine görüşlerim burada yayınlanacak. Bu ilk amatör deneyimin verdiği heyecanı çabuk bastırmak dileğiyle, saygılar efendim...

Ayıp Oluyor Ama Hocam

2010-09-08T23:40:00.005+03:00

Eğer varsa beni takip edenler bilir, çeyrek final maçına kadar olan galibiyetler pek sevinmedim. Çünkü bunun en önemli dersini Eurobasket09'da almıştık. Grup aşamasında ne kadar iyi oynarsan oyna, çeyrek finalde bir takım gelip seni yenerse güya o tarihi galibiyetlerin hiçbir anlamı kalmıyor. Artık tecrübeli olmalıydık ve asıl önem vermemiz gereken maçlar eleme maçları olmalıydı.

Ancak bugün izlediğimiz Türkiye'nin hiçbir farkı yoktu, grup maçlarında gösterilen performanstan. Yine aynı savunma yine aynı direnç yine aynı hücum performansı. Disiplin dediğimiz şey sanırım buydu. Giren çıkan oyuncular fark etmeksizin aynı büyüleyici performans vardı Sinan Erdem'in parkelerinde.

Evet, bugün seviniyorum. Çünkü artık oynayacağımız 2 maçı kaybetsek de tarihi bir başarı kazanmış olacağız. Kem küm ederek, iyi oynadık ama hakemler bizi yaktı yoksa madalya alırdık sözlerini arkada bıraktık bu Slovenya galibiyetiyle. Somut bir başarı kazandık sonunda. İşte bunun için seviniyorum bugün. Artık bu noktadan sonra ne yaparsak artıya geçecek, ne yaparsak bizi fazlasıyla mutlu edecek ancak en kötü şeyi yapsak da artık üzülmeyeceğiz.

Fakat bu noktaya gelmişken şampiyonluk neden olmasın diye insan soruyor kendine. Eurobasket09'da bizi üzen ekipleri birbir ezdik Türkiye'de. Peki şimdi neden olmasın ? Sırada Sırbistan maçı var, cumartesi 21:30. Evet Sırbistan hem oyuncular olarak hem de koç olarak üst düzey bir ekip. Ancak yenilmez değiller, özellikle bizim gibi bir ekibe karşı asla yenilmez değiller. Lâkin sakin olup düşündüğümde maçın favorisi onlar kanımca. Bırakın onlar olsun, her zaman favoriler kazanmaz ya.

Fenerbahçe & Dia

2010-09-08T20:25:00.000+03:00

Fenerbahçe'deki yeni dönem ve Issiar Dia hakkında daha önce burada birkaç kelam etmiştik. Şimdi işin biraz teknik-taktik kısmına girelim. Fenerbahçe'nin saha içinde dizilişine ve Issiar Dia'nın bu kadro içindeki yerine değinelim.

Fenerbahçe bildiğiniz üzere ilk önce Young Boys'a ardında Paok'a elenerek Avrupa kupalarındaki macerasına Eylül ayını göremeden veda etmişti. Avrupa kupalarının da olmadığını düşünürsek kadroda yabancılara ilk önce göz atmak gerekir. Daniel Güiza'nın gönderilemeyip üstüne Joseph Yobo da alınınca yabancı sayısı 10 olmuştu. Bu saatten sonra "Üç kulvarda mücadele ediyoruz, geniş kadro lazım." sözü laf-ı güzaftan öteye gitmiyor. Koca bir sezonda oynanacak 34 lig maçı -ki 3'ü geride kaldı ve bence gereksiz olan Türkiye Kupası maçları var. Zaten bilmem kaç yıldır alınamayan kupaya da fazla kafa yormamak gerek. Peki oynanacak 31 maç ve sonunda kazanılacak yerel lig şampiyonluğu için 10 yabancı gerekli miydi ? Tabii ki bu kadro bir senelik kadro değil ancak takımdaki yabancı futbolcuların çoğu 1 senelik. Alex, Yobo, Güiza, Bilica.

Gidecek-kalacak yabancılar derken Aykut Kocaman'ın bu sezon için transfer ettiği futbolculardan birine de göz atmak gerekir. Adı Issiar Dia. 23 yaşında bir futbolcu. İlk olarak Young Boys ile Kadıköy'de oynanan maçta izleme şansımız olmuştu Senegalli futbolcuyu. O maçta sakatlandı ve bir süre geri plana çekildi. Bu süre takım içi dengeler için önemli süreçti. Takımda geç ve yavaş yavaş oturan sistemin içinde yer bulması gereken zamanda sakatlanmıştı Dia. Bilica ve Güiza'nın yabancı kontenjanına bağlı olarak ilk 11'in dışında kalacağını düşünürsek, iki futbolcunun daha kadro dışında kalması gerekiyordu. Bu isimlerden biri de henüz takıma uyum sağlayamayan Dia olacak gibi gözüküyor.

Ancak diyeceğim şudur ki madem hedefler kısa değil uzun vadeli, yıl genelinde sahada sezon sonu sözleşmesi bitecek Alex'ten çok 23 yaşında ve gelecek vaat eden Dia'yı görmek istiyorum. Yan ve geri pas yapmaktan başka bir şeye yaramayan Baroni'yi o formayla sahada görmek istemiyorum. Özer'in takıma daha adapte olmuş halini görmek istiyorum. Acaba çok mu şey istiyorum ?

This Is Scolaaaa !

2010-09-08T17:49:00.004+03:00

Onun için çok az şey söyleyebiliriz. 7 yıl boyunca oynadığı Avrupa'da ona mest olmuştuk adeta. Büyük yetenek biraz da bonservis sorunu nedeniyle NBA'e geç adım attı. Ancak geç oldu güç olmadı. Houston Rockets'ın son iki sezondaki en önemli oyuncularından biri haline geldi. Hatta Yao Ming'siz son sezonda takımın tek lideri haline geldi Luis Scola.

Ancak Scola'nın asıl lider olduğu yer Arjantin'di. Arjantin'in gelmiş geçmiş en iyi oyuncular listesinde bence ilk sırayı alır kendisi. Zaten turnuvada oynadığı dördüncü maçta attığı sayılarla, Arjantin tarihinin en çok sayı atan basketbolcusu oldu. Kariyerinde Dünya Şampiyonası finali ve Olimpiyat şampiyonluğunu bulunan Scola, Türkiye'de oynamaktan kaçmadı. Diğer birçok yıldızın türlü mazeretlerinin aksine Scola ısrarla ülkesinin formasıyla Türkiye'de oynamak istiyordu.

Dünkü maça kadar oynadığı maçlarda 20, 31, 32, 30 ve 32 sayı atan Scola için bu durum yeterli değildi. Çünkü Scola kendini değil, öncelikle takımını düşünen bir basketbolcuydu. O nedenle attığı bütün sayıları arkasında bırakarak, ezeli rakipleri olan Brezilya maçına çıktı. Turnuvadaki ilk üçlüğünü de attığı maçta 37 sayı kaydeden Scola 9 ribaund aldı. Takımının sert ve güçlü Brezilya'yı devirmesini sağladı. En kritik anda bir de top çaldı ve Arjantin'in çeyrek finale çıkmasını sağladı. Önlerinde zor bir yol var ancak bir takımın kadrosunda Scola varsa kesin konuşmamak gerekir.

Kısaca toparlamak gerekirse, benim Scola'ya hayran kalmamı sağlayan sadece onun attığı 30'lu sayılar değil onun saha içinde çizdiği karakter. Liderlik kavramı rahatlık ve hırs ile birleşince ortaya ne çıkabiliyor diye gösterdi bana Scola. Artık o Ajantinliler için olduğu kadar benim için de yaşayan efsanelerden.

Yapma Bunları FIBA !

2010-09-07T17:52:00.002+03:00

Dünya basketbol kamuoyunun gözü Türkiye'de düzenlenen şampiyonada iken, FIBA köprü altından sessizce suyu akıtıyor. Dünya Şampiyonası başlamadan hemen önce biten 2011 Avrupa Şampiyonası eleme maçlarında büyük mücadele verilmişti ve bir dolu emek sarf edilmişti. 3 grupta 15 takımın mücadele ettiği eleme maçlarında, gruplarında ilk iki sırayı alan takımlar Litvanya'da düzenlenecek Eurobasket11'e katılma hakkı kazanacaktı.

Ancak bir takım için işler yolunda gitmiyordu. A grubunda mücadele eden İtalya, ilk üç maç sonunda İsrail ve Karadağ'a yenilmişti. Grubun devam eden maçlarında bu dezavantajlı durumdan kurtulamayan İtalya, ilk ikiye giremedi. Grupta İsrail ile birlikte 13 puan alan ancak averaj ile üçüncü olan İtalya böylece basketbolunda tarihi bir çöküşe gidiyordu.

2008 Pekin Olimpiyatları'na, 2009 Avrupa Şampiyonası'na ve 2010 Dünya Şampiyonası'na katılmayı başaramayan İtalya, 2011 Avrupa Şampiyonası'na da katılamaz ise bir daha düzeltmesi zor bir sürece girecekti.

FIBA oluşan bu durumu fark etti ve hemen el attı. FIBA, İtalya ve basketbolu için iki önemli adım attı şu son 3 günde. İlk önce Avrupa Şampiyonası artık 16 takım ile değil, 24 takım ile düzenlenecek denildi ve elemeleri geçmeyi başaramayan İtalya'yı Avrupa Şampiyonası'nın içine attı. Buna sebep olarak da, zaten böyle bir durumun olacağını sadece düzenlemenin 2 yıl öne çekildiği söylendi. Peki ne aceleniz vardı da bu düzenleme 2 yıl öne çekildi ? Avrupa basketbolunun ağır ağbisi İtalya kaybolup gitmesin diye mi böyle bir şey yapıldı acaba ?

Bitmiş durumda olan İtalya basketbolunu tekrardan ayağa kaldırmak için atılan ikinci adım ise 2013 Avrupa Şampiyonası'nı düzenleme hakkı olacak. Şu an için kesin bir karar yok. 2013 Avrupa Şampiyonası'nı düzenlemek için iki aday var. Biri ağır ağbi İtalya diğeri Slovenya. Önümüzdeki günlerde kararı açıklanacak olan 2013 Avrupa Şampiyonası ev sahibi sizce kim olur ? Bence ağır ağbi olacak. Eğer ev sahibi İtalya olmaz ise tekrar bu yazıya döneriz ve tekrardan tartışırız durumu.

Gerçek Rakiple Karşılaşma Zamanı

2010-09-05T23:49:00.004+03:00

Türkiye milleti, genel yapısı itibariyle çok çabuk gaza gelebilen, rahatlıkla havaya girebilen bir millet. Çoğu zaman bu durumun olumsuz taraflarını yaşasak da, bugün olduğu gibi bazen de olumlu taraflarını yaşıyoruz. Taraftar etkisi, üst üste giren şutlar, oluşan atmosfer Türkiye'nin parke üzerindeki gücünün dağdan aşağı doğru yuvarlanan kar topu gibi olmasını sağlıyor. Ritmimizi bulduğumuz zaman, özellikle de kendi evimizde oynuyorsak durdurulması güç bir takım haline geliyoruz.

Nitekim bugün o kar topu etkisini gördük. Maçın ilk periyodunda başa baş giderken bir anda ne olduğunu anlamadan fark açıldı ve bir daha kapatılamaz hale geldi. Gerektiği yerlerde de gerekli darbeleri vurarak Fransa'nın geri dönmesine izin vermedik.

Oynadığımız diğer 5 maçtaki gibi bugün de savunmamız ön plana çıktı. Belki Porto Riko maçıyla birlikte en çok sayı yediğimiz maç oldu ama bu kadar sayı yememizde maçın son 15 dakikasının formalite havasında oynanmasının da etkisi var. Aynı zamanda ne gariptir ki iki kez 40 sayı civarında fark attığımız maç olmasına rağmen Fransa maçına kadar hiç 90 sayı barajına ulaşamamıştık. Bugün o sınırı da kırdık geçtik.

Bugün için dikkat çekilmesi gereken iki isim vardı parke üzerinde. Sinan Güler ve Hidayet Türkoğlu. Yunanistan maçının ikinci yarısından itibaren form tutmaya başlayan Hido, şutlarında ritm tutturmaya başladı. 6/10 ile oynayan Hido 20 sayıyı Fransa potalarına bırakmayı başardı. Sinan Güler ise her geçen gün kendini geliştiren, ileride Türkiye'ye büyük katkılar sağlayacak biri olduğunu bir kez daha gösterdi. Ömer Onan'ın atletik olanı dersek kısa yoldan anlatmış oluruz Sinan'ı. Bugün 8/10 şut yüzdesi ile 17 sayıyla oynadı. Savunmamız adına yaptığı katkıları ise söylememize gerek yok sanırım.

Evet, şampiyona öncesi dediğimiz olguya her geçen gün büyük adımlarla yaklaşıyoruz, hatta ulaştık bile. Ersan'ı, Hido'yu, Sinan'ı, Ömer Aşık'ı ayırmadan, hiçbirini birbirinden üstün tutmadan takım olgusuna ulaşıyoruz. Kenarda oyuncular arasında yaşanan şakalaşmalardan, sevinçlerden bunu rahatlıkla anlıyoruz. İdeal hedefe ulaşmak için ise önümüzde sadece 1 engel kaldı.

Fransa maçı ile birlikte şampiyonadaki altıncı maçımıza çıktık ve mağlubiyet yüzü görmedik. Beşi grupta olmak üzere karşılaştığımız altı rakipten kaç tanesinin, hedeflerimiz doğrultusunda gerçek rakibimiz olduğu ise asıl tartışılması gereken durum. İkinci turda elenen Yunanistan dışında karşılaştığımız takımlar için madalya hedefleri vardı diyemeyiz. Çoğunun hedefi ikinci tur veya çeyrek finaldi. Bizim bu uzun yoldaki gerçek rakiplerimiz ise madalyayı hedefleyen takımlar.

Yunanistan'ı bir yana koyarsak, bu turnuvada ilk kez ciddi olarak madalyayı hedefleyen bir takım ile karşılaşacağız. Daha önceden de belirttiğim gibi Slovenya'nın stili bize ters geliyor. Şuta dayalı oynamaları bizi maç içinde zorlayabilir. Eğer Çarşamba günü Yeşil Ejderhalar karşısında galip gelirsek, işte o zaman ilk görev tamamlanmış olacaktır. Slovenya maçının kaybedilirse, ne bugün kazanılan Fransa maçının ne de tarihi bir zafer olan Yunanistan maçının bir anlamı olmaz.

Mesut Mesut Mu ?

2010-09-04T22:23:00.006+03:00

Hatırlayacağınız üzere 15 Ağustos Pazar günü Real Madrid Werder Bremen ile özel bir maç yapmıştı. Ancak özel maç sonunda gözler maç skorunda değil Mesut Özil transferinin son durumundaydı. Herkes heyecanlı bir şekilde basına konuşacak Real Madrid antrenörü José Mourinho'yu bekliyordu. Fakat Mourinho'nun ağzından çıkan sözler transferin zora girdiğini gösteriyordu. Tabii konuşan teknik direktör Real Madrid'in başında olunca işlerin ne olacağı hiç belli olmuyor.

17 Ağustos Salı günü transferin zor olduğunu söyleyen Madrid tarafı bu sefer de transferin bittiğini ve ısrarla istedikleri Mesut Özil'in artık Real Madrid forması giyeceğini açıklıyordu. Böylece Almanya'da oynanan hazırlık maçının transfere yarar sağladığı anlaşılıyordu. Mesut tam 19 gün önce Real Madrid forması giymek üzere İspanya'nın başkentine geliyordu. Türkiye'de ve özellikle medya çevresinde bu transfer çok ilgi görmüş ve dakika dakika haberleri verilmişti. Türk(!) bir futbolcu ilk kez eflatun-beyaz formayı giyecekti.

Mesut Özil transferinden sonra, İspanyol devinin kadrodan gönderilecek üç ismi orta saha bölgesinden seçmesi Türk asıllı futbolcuya olan güveni gösteriyordu bir anlamda. Özellikle de (daha sonra Tottenham'a transfer olan) Rafael Van der Vaart'ın gönderilecekler listesinde olması Mesut'un forma şansını bir kat daha arttırıyordu.

Real Madrid, Mesut Özil transferinden önce orta sahayı güçlendirmek için Stuttgart'tan Sami Khedira'yı transfer etmişti. Aslında bu iki futbolcunun hayatları birbirine benziyordu. Khedira'da Tunuslu bir ailenin çocuğu olarak Almanya'da dünyaya gelmişti. O da Real Madrid forması giyecek olan ilk Tunuslu olacaktı.

Ancak bu iki kader arkadaşı bu zamana kadar resmi maçlarda forma şansı bulamadı. Gerçi durumu fazla abartmamak lazım şunun şurasında Real Madrid resmi maç olarak 1 tane lig maçı oynadı. Ancak uyum sürecini de atlamış durumda değil iki kafadar. İspanyolcalarının İngilizcelerinden iyi olmadığını söylesem sanırım durumu biraz anlarsınız. Takımın geri kalanıyla çok az iletişim içindeler. Zaten iki futbolcu da karakter olarak sessiz ve içine kapanık. Takıma yararlı olmak istiyorlarsa bir an önce arkadaşlarına ısınıp, ortama alışmaları gerek. Yoksa onları zor günler bekliyor olacak.

Biz Mi Bogdan'ız O Mu ?

2010-09-03T17:59:00.003+03:00

Türkiye'ye adım attığı günden beri sürekli eleştirilen bir isim oldu Bogdan Tanjevic. Yeri geldi ben de sıkça eleştirdim, yanlışlarını bağıra bağıra söyledim. Hatta hem Fenerbahçe Ülker'in başından hem de Milli takımın başından gitmeli diye kampanyalar düzenlenmesini istedik. 1 numaralı nefret ettiğimiz kişi olan Turgay Demirel'e bile Tanjevic'i kovması için yalvardık. Sen kal, yeter ki Bogdan gitsin diye...

Evet yanlışları yok muydu Bogdan'ın ? Tabii ki vardı, hem de bir dolu yanlışı vardı. Yaşının da getirisiyle, basketbolu eski tip yorumluyordu. Kafasında oluşturduğu kalıpların, şablonların dışına çıkmıyordu maç içerisinde. İlk beşe mutlak sürpriz bir genç oyuncuyu koyacaktı, yoksa olmazdı. Herkesin süresi belliydi, kimin hangi dakikada oyuna gireceği belliydi. Oyuna giren oyuncu iyi performans gösterse de dakikası dolunca kenara gelip oturacaktı.

Takımda mutlaka top sürebilen bir uzun olacaktı. Nitekim Fenerbahçe Ülker'de Emir Preldzic, Milli takımda Hidayet Türkoğlu Dejan Bodirogacılık rolünü üstleniyordu. Ayrıca takım kadrosunda mutlaka zayıf, 2.10'un üstünde blok yapma özelliği olan bir uzun olacaktı. Bu da Tanjevic'in Fuckacılık teoremine bağlı bir olaydı. Bu bağlamda Türkiye'deki takımlarında Semih Erden ve Ömer Aşık eksik olmazdı.

Takım içerisinde kendisine karşı çıkan bir isim olmasını istemiyordu Tanjevic. Bu nedenle maç sonrası röportajında takım sistemini eleştiren Kaya Peker takımdan uzaklaştırıldı. Ayrıca beş numara pozisyonunda oynayan pivotun genellikle dışarıdan top kullanmasını istemiyordu. 4 numarada oynayan oyuncular dışarıdan oynayabilirdi ancak beş numaraların genel özelliği içeriden oynamaları olmalıydı Tanjevic'e göre. Yine bu çerçevede Mehmet Okur milli takımın dışında kaldı. Çünkü Mehmet 2.10'luk bir pivot olmasına rağmen hücum oyununu şuta dayalı kurmuştu. Bu da Tanjevic'e ters gelen bir durumdu.

Kötü yaptığı işler nelerdi bu Tanjevic'in ? İşte birkaç cevap;

1. Yaşlı diyerek milli takımdan bazı oyuncuları uzaklaştırması, daha sonra baskılara dayanamayarak sözünden dönmesi. Bu durum Tanjevic'in karizmasını en sert biçimde çizen şey oldu.

2. Fatih Solak ve Cenk Akyol gibi iki yetersiz oyuncuyu manevi oğlu olarak görüp, milli formayı hak eden birçok oyuncunun yerini bu iki oyuncuyu tercih etmesi. Haksız rekabet tartışmaları Tanjevic'i bir adım daha geriye götürdü.

3. Kafasındaki katı sistem. Kafasında değişmeyen ve değişmek istemeyen sistemler Tanjevic'in bugünlere gelmesindeki en önemli etken diye düşünüyorum.

Türkiye'ye geldiği günün üzerinden neredeyse 6 yıl geçti. 6 yıllık süreçte Dünya 6.'cılığı ve Avrupa 8.'ciliği dışında bir başarı elde edilemedi. Ancak hedef belliydi, her seferinde bu belirtiliyordu; 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası. Peki diğer dış unsurları bir yana koyarsak, Tanjevic 6 yıllık süreçte Türk basketboluna ne tür katkılarda bulundu ?

1. Türkiye'nin şu anda en iyi pivotu Ömer Aşık'ı Türk basketboluna kazandırdı. Bakın o buldu Ömer'i, o yetiştirdi demiyorum. Tanjevic, Ömer'in bugünkü duruma gelmesini sağlayan, ona belki de başka bir koçun vermeyeceği süreleri veren biriydi.

2. Ömer Aşık dışında Semih Erden'i de Türk basketboluna kazandıran isimdi Tanjevic. Belki Karadağlı koç olmasa yine Semih önemli bir uzun olabilirdi ancak bu noktalara gelebilir miydi tartışılır.

3. Hidayet Türkoğlu ve Ersan İlyasova'yı Türkiye'nin lideri yaptı. Kaya Peker, Mirsad Türkcan, Mehmet Okur gibi oyuncuları kadroda tutarak çok başlılığa izin vermedi. Nitekim Eurobasket07'de gördük bu çok başlılığın ne demek olduğunu.

Bogdan Tanjevic neredeyse bu ülkedeki bütün koçlardan daha üst düzey bir koç. 63 yaşında ve şu an kanserle mücadele eden Karadağlı Tanjevic, milli takımın şampiyonayı en iyi yerde bitirmesi için elinden geleni yapıyor. Yaptığı yanlışları da doğruları da bir yana koyarak, bu şampiyona sonrası umarım iyi anılarla uğurlarız bizim Bogdan'ı. Bence Tanjevic en azından iyi bir uğurlamayı hak ediyor.

Bogdan Tanjevic ile ilgili 2 ay önceki yazımı okumak isteyenler buradan buyursun.

Grup Aşamasında Oluşan İstatistikler

2010-09-03T03:00:00.007+03:00

Gruplar bugün oynanan 12 maçla sona erdi, sıra final turunda. Tek maç üzerinden eleme maçları şeklinde yapılacak final grubu ile ilgili görüşlerimizi bir önceki postta yazmıştık. Şimdi gelelim geride kalan grupları sayılar ile değerlendirmeye. Ne olup ne bitmiş bu dört grupta, bir de sayılar penceresinden bakalım.

Sayı Kralı :

Turnuvanın şu an sayı kralı Arjantin'in tecrübeli pivotu Luis Scola. 30 yaşındaki Scola, Arjantin'in şampiyonada oynadığı 5 maçın dördünü kazanmasında büyük rol oynadı. Adeta takımı tek başına sırtladı. Bu durum sayı hanesine de belirgin bir şekilde yansıdı. Scola, 29 sayı ortalamasıyla grup aşamasını sayı kralı olarak bitirdi. Ayrıca Scola, Arjantin tarihinin en skorer oyuncusu oldu.

Ribaund Kralı :

Final grubu maçları öncesi ribaund kralımız ise Çin'den Yi Jianlian. 9.8 ribaund ortalamasıyla oynanan Jianlian, sayı krallığında da üçüncü sırada. Ayrıca ribaund krallığı yarışında, ikinci sıradaki isim Türkiye'den Ersan İlyasova. 9 ribaund ortalamayla oynuyor maskeli canavar.

Asist Kralı :

Şampiyonanın şu an için asist kralı ise 6,6 asist ortalamasıyla Brezilyalı Marcelo Huertas. Onu çoğu Türk seyirci, son Amerika maçındaki performansından ve asistlerinden hatırlayacaktır. Ancak cümleye girerken dikkat ettiyseniz, şu an için söz öbeğini kullandım. Çünkü Pablo Prigioni 6,4 asist ortalamasıyla Huertas'ı takip ediyor. İlginç olan ise bu iki oyuncunun ikinci tur maçında karşılaşacak olması.

Blok Kralı :

Çoğu kişinin tahmin edebileceği gibi turnuvanın blok kralı Hervé Lamizana. Fildişi Sahilleri'nde 9 numaralı formayı giyen ve 5 gün boyunca canlı izleme şansı bulduğum Lamizana, bu sıfatı bırakmayacak gibi. Çünkü şampiyonaya devam eden en yakın rakibi ile arasında ortalama olarak 2, sayı olarak da 5 blok fark atmış durumda. Yine turnuvaya devam edenler arasında ise Ömer Aşık üçüncü durumda. Ancak Lamizana'nın 8 blok gerisinde yer alıyor.

Top Çalma Kralı :

Türkiye'nin kral olduğu tek yere geldi sıra. Sinan Güler, şu ana kadar çaldığı 13 top ile turnuvanın top çalma kralı. Sinan'ın ortalaması ise 3,3. Yine turnuvaya devam edenler arasında en yakın rakibi Çinli Sun Yue. Yue'nin ortalaması 2,2. Sinan, turnuvanın top çalma kralı olma yolunda emin adımlarla ilerliyor.

En Skorer Ülke :

5 günlük süreçte potalara en çok sayı bırakmayı başaran takım, A grubunda mücadele eden Sırbistan oldu. Ortalama 93 sayıyı filelerden geçirmeyi başaran Sırplar'ın Amerika'nın önünde yer alması dikkat çekici nokta oldu. İkinci Amerika'nın ortalaması 91 iken Türkiye 78.6 ortalamayla 9. sırada bulunuyor.

Kişisel En Yüksek Skor :

Bu dalda oskar verilse sanırım ödülün müdavimi Kirk Penney olur. Patladı mı tam patlayan, attıkça daha çok atan ve durdurulması zor bir isim. Önümüzdeki sezon NBA Geliştirme Ligi'nde forma giyecek Penney, turnuvanın ilk maçında Litvanya potalarına 37 sayı bırakmıştı ve bu skor şampiyona boyunca geçilmesi zor bir eşik.

En İyi Faul Atan Takım :

Şampiyonada belki de şu ana kadar bizim için tek olumsuz nokta serbest atışlar. Zaten bu negatif durum istatistiklere de yansımış durumda. Türkiye 24 takım arasında %56.4 gibi felaket bir yüzdeyle sonuncu durumda. Rusya ise %78.6'lık ortalamasıyla lider konumda.

Gruplar Bite Eleme Turları Başlaya

2010-09-03T02:00:00.002+03:00

Şampiyona asıl şimdi başlıyor. Gözle görülür olan, zayıf ekipler turnuvadan ayıklanırken iddialı takımlar yollarına devam ediyor. İkinci tur mücadelesine kalan 16 takım cumartesi gününden itibaren daha çetin bir mücadelenin içine girecek. Tek maç eleme usulüne göre oynanacak maçlar, unutulmaz sürprizlere gebe olabilir her zamanki gibi.

Yukarıda yer alan fotoğraftan da yararlanarak ikinci tur maçları öncesinde ufak değerlendirmeler yapalım. Şöyle bir genel tabloya bakacak olursak, açıkçası ben buradan bir iki eşleşme dışında sürpriz beklemiyorum. Gruplarını daha üst sırada bitiren takımların genel olarak çeyrek finale kalacağını düşünüyorum. Çekişmeli geçmesini beklediğim maçlar ise Arjantin - Brezilya ve Rusya - Yeni Zellanda.

İşin iddaa bölümünü bırakarak ikinci tur öncesinde göze çarpan durumları söyleyelim. 9 Avrupa takımının Son 16'ya kalması ve 6'sının çeyrek finale kalma olasılığının olması bize bazı mesajlar veriyor. Angola'nın üst üste ikinci kez ikinci tura yükselmesi, genç olarak tabir edilen Çin'in bir galibiyet ile bu tura ulaşması, 3 takımın gruplarda oynadığı tüm maçları kazanarak rakiplerine mesaj vermesi, ayak oyunlarının eşleşmelerde bir kez saha önemli rol üstlenmesi eleme maçları öncesinde dikkat çekilmesi gereken noktalar.

Tek tek eşleşmeleri değerlendirecek olursak;

Sırbistan - Hırvatistan :

Yugoslavya öncesi döneme kadar dayanan bir rekabet var bu iki takım arasında. Tabii ki güçlü ve favori olan taraf Sırbistan. Milos Teodosic ve Nenad Krstic'in de cezalarının bittiğini düşünürsek, rahatlıkla Hırvatistan'ın işi zor diyebiliriz. Zaten grup aşamasında iyi sinyaller vermeyen Hırvatlar, rakipleri karşısında son kurşunlarını atacaklardır ancak bence turu Sırbistan geçer.

İspanya - Yunanistan :

İspanya'nın iki sürpriz mağlubiyet alması, Yunanistan'ın Türkiye'ye yenilmesi çapraz eşleşecek iki grupta ayak oyunlarının dönmesine sebep oldu. Acaba Lübnan'a kaybeder mi dediğimiz İspanya, maçlarını kazanarak ikinci olurken, İspanya'dan kaçmaya çalışan ve bu yolda Rusya'ya yenilen Yunanistan grup üçüncüsü oldu. Dolayısıyla son Dünya Şampiyonası finalistleri daha ikinci turda eşleşmiş oldu. İki takımda formsuz ve eski gücünde gözükmüyor. İspanya'yı sadece bir kere izleme fırsatım oldu, Yunanistan'ı ise 5 defa canlı olarak izledim. Hayatımda gördüğüm en kötü Yunanistan'lardan birini izledim gerçekten. 2 maçını son anda kazanan iki maçını kaybeden Yunanlılar bana hiç umut vermiyor. İspanya turu geçer.

Türkiye - Fransa :

Sürpriz bir galibiyet ile turnuvaya başlayan Fransa, bu başarının arkasını getiremedi. Grupta Litvanya ile oynadıkları maç onlar için turnuvanın gidişatı açısından belirleyici oldu. O gün kazansalar birinci olacakken bugün bilerek farklı kaybederek dördüncü oldular. Ancak bizim açımızdan korkulacak bir durum yok. Ha, Fransa Yeni Zellanda'ya yenilmesine rağmen daha iyi değil mi derseniz, daha iyi derim. Ancak bizi zorlayacak bir oyun stilleri yok. Mesela şuta dayalı sistemde oynamıyorlar. Bize benzer set hücumunu tercih ediyorlar. Litvanya, Slovenya, Hırvatistan, Sırbistan gibi ekipler bize ters gelecek mentalitede takımlar, o yüzden bu eşleşmede Türkiye'yi avantajlı görüyorum. Ankara Arena'da görevini lâyıkıyla yapan Ankara seyircisi, bu bayrağı İstanbul seyircisine bıraktı. Seyirci desteği ile ben turu geçen tarafın Türkiye olacağını düşünüyorum.

Slovenya - Avustralya :

İki takım da grup aşamaları öncesinde, turnuvada sürpriz yapabilecek takımlar kategorisindeydi. Slovenya bu unvanını korurken, Avustralya rütbesini çizdirdi. Gruptaki Arjantin ve Sırbistan'a göre daha geri planda kaldı ve üçüncü oldu. Slovenya ise Amerika dışında yenilgi almadı zor grupta. Brezilya ve Hırvatistan'ı yenmeyi başardılar. Şahsen iki takımında(Slovenya-Türkiye) tur atlaması durumda, bize karşı da favori olarak gördüğüm Slovenya'nın Avustralya'yı yenerek üst tura adını yazdıracağını düşünüyorum.

A.B.D - Angola :

Fazla söze gerek eşleşme hakkında. Angola ilk gün 50 sayılık mağlubiyetin ardından çok iyi toparlandı ve 2 galibiyet alarak Afrika'nın gururu oldu. Üst üste ikinci defa bu başarıyı yakalayan Angola, görevini başarıyla yerine getirdi. Kısa bir İstanbul turundan sonra, onları Luanda uçağı bekliyor olacak.

Rusya - Yeni Zellanda :

8 eşleşme içerisinde, en çekişmeli geçmesini beklediğim iki maçtan biri Rusya - Yeni Zellanda maçı olacak. Hani 8 takımın hepsinin çeyrek finale yükselmesini bekliyorum derken bu eşleşmedeki favori takımım Rusya idi. Ancak sürpriz sonuçlar alan Yeni Zellanda belki bir çelme takabilir Rusya'ya. Timofey Mozgov, Sasha Kaun ve Sergei Bykov üçlüsü durdurulursa Yeni Zellanda tura yakın taraf aksi takdirde çeyrek final biletini Rusya alır.

Litvanya - Çin :

Sanırım A.B.D - Angola eşleşmesinden sonra tahmin edilmesi en kolay eşleşmesi bu. Çin, aynı Angola gibi görevini tamamladı. Zaten yardımcı koç Selçuk Ernak'ın da dediği gibi Çin'in asıl hedefi 2012 Olimpiyatları. Bu turnuvayı geçiş amaçları görüyorlar. Yi Jianlian ve Wang Zhi Zhi, son grup maçında dinlendirildi. Ancak bu dinlendirme Çin'in şansını Litvanya önünde arttır mı derseniz, maalesef hayır derim. Çin kafilesi Pekin biletleri önceden ayırtırsa yararlı olur kanısındayım.

Arjantin - Brezilya :

Derbi maç anlamını taşıyan ikinci tur maçı, en güzel atmosferde oynanacak maçlardan biri olabilir. Arjantin ve Brezilya birbirine denk güçte takımlar. Ancak unutulmamalı ki Arjantin tecrübe olarak turnuvanın ağabeyi konumunda. Luis Scola ve Carlos Delfino gibi iki üst düzey silahı var Arjantin'in. Brezilya ise Amerika maçında dikkatleri üzerine topladı. Pota altı, eksiklere rağmen muhteşem bir ekip. Rusya - Yeni Zellanda eşleşmesi ile birlikte sonucu kestirilmesi zor olan bir eleme maçı olacak. Ben son anda fikir değiştirerek Brezilya diyorum.

4 Eylül Cumartesi

18:00 Sırbistan (A1) - Hırvatistan (B4)
21:00 İspanya (D2) - Yunanistan (C3)

5 Eylül Pazar

18:00 Slovenya (B2) - Avustralya (A3)
21:00 TÜRKİYE (C1) - Fransa (D4)

6 Eylül Pazartesi

18:00 ABD (B1) - Angola (A4)
21:00 Rusya (C2) - Yeni Zelanda (D3)

7 Eylül Salı

18:00 Litvanya (D1) - Çin (C4)
21:00 Arjantin (A2) - Brezilya (B3)

*Final grubu maçlarının tamamı Sinan Erdem Spor Salonu'nda oynanacaktır.

Ankara Arena İzlenimleri #8

2010-09-03T00:47:00.004+03:00

Evet, bugün yazı dizisinin kapanış yazısını yazıyorum. İçimde hem hüzün hem de sevinç var. Bir daha canlı maç seyredememek üzüntüye neden olurken, milli takımı en iyi şekilde Ankara'dan uğurlamak da bana mutluluk veriyor.

Günün maçlarını kısa kısa değerlendirerek kapanış bölümüne geçmek istiyorum. Porto Riko - Fildişi Sahilleri arasında oynanan maçta yarı uyukluyordum, yarı izliyordum ki baktım maç heyecanlı geçiyor. Tabii ki maçın heyecan verici olmasının sebebi Fildişi Sahilleri'nin Porto Riko önünde maçı sürekli önde götürmesiydi. Bir an için Porto Riko'nun kendilerini yakalamalarına izin vermediler. Hatta son bölümde gerekli farkı yakalayarak gruptan çıkmayı bile düşündüler ancak başaramadılar. Son günde Ankara Arena'da büyük alkış topladılar.

Yunanistan - Rusya maçı için bilet alan seyirciler büyük hayal kırıklığına uğradı diyebilirim. Maçın nasıl gelişeceği, maçı kimin kazanacağı her halinden belliydi. Ioannis Bourousis, Diamantidis, Spanoulis'in hiç keyfi yerinde değildi veya bize öyle gözükmek istiyorlardı. Bildiğiniz üzere Yunanistan bu tür ayak oyunlarının dünyadaki bir numarası. Bu maçı Rusya'ya kaybedip, İspanya'dan kurtulmak için her şeyi yapacaklarını herkes biliyordu. Ancak Yunanistan kendi üzerine düşen görevi yerine getirse de, İspanya'dan kaçmayı başaramadı. Bu sefer yaptıkları basketbol mahkemesinde cezalandırıldı.

Türkiye, Ankara Arena'daki son maçına çıktı bugün. Gruptan çıktığını bilen Çin ise önemli iki oyuncusunu, Yi Jianlian ve Wang Zhi Zhi'ye süre vermedi. Dolayısıyla bu iki oyuncunun olmadığı bir Çin neredeyse bir okul basketbol takımı gibiydi. İlk çeyrekte 6, ikinci çeyrekte attıkları 7 sayı zaten her şeyi ortaya koyuyor. Gösteri maçı havasında geçen maçta Türkiye, Kerem Gönlüm, Kerem Tunçeri, Ersan İlyasova ve Ömer Onan'ı dinlendirdi. Hidayet'e ise sadece ilk çeyrekte süre verdi Tanjevic. Bogdan Tanjevic demişken, kendisi bugün salonda alkışlandı ve yıllar sonra Türk seyircisi ile arasındaki ilişkiler pozitif yönde oldu. Ayağa kalkarak bizi selamladı tecrübeli koç. 47 sayılık farkı ise maçı analiz etmeye gerek olmadığını gösteren diğer bir faktördü.

12 gün boyunca Ankara Arena'ya 8 kere gittim. 21 maç izledim, bunların 8'i Türkiye'nin maçlarıydı. Salona ulaşım için 16 lira ödedim. Yemek için 80 lira ödedim. Tişört ve diğer yan masraflar için 40 lira daha çıktı cebimden. 12 günün sonunda Ankara Arena macerası için toplam 420 lira ödedim. Geriye ne kaldı diye sorarsanız, 8 tane anı olarak kalacak Ankara Arena yazısı ve 50 yılda bir Türkiye'ye gelecek bir organizasyonu izlemenin verdiği keyif diyebilirim.

Şampiyona ile ilgili tüm ayrıntılar önümüzdeki saatler içerisinde EmreCeSpor'da olacak, takipte kalınız.

Günün Sonuçları :

A Grubu :

Sırbistan 84 - 82 Arjantin
Angola 55 - 76 Avustralya
Ürdün 73 - 91 Almanya

B Grubu :

Tunus 57 - 92 Amerika Birleşik Devletleri
Slovenya 65 - 60 İran
Brezilya 92 - 74 Hırvatistan

C Grubu :

Porto Riko 79 - 88 Fildişi Sahilleri
Yunanistan 69 - 73 Rusya
Türkiye 87 - 40 Çin

D Grubu :

İspanya 89 - 67 Kanada
Lübnan 66 - 84 Litvanya
Fransa 70 - 82 Yeni Zellanda

Ankara Arena İzlenimleri #7

2010-09-02T00:27:00.001+03:00

Bugün daha çok parke üzerindeki oyun hakkında yazacağım. Çünkü parke üzerindeki basketbol dışında bugün Ankara Arena'da sönük bir hava vardı. Buna birçok neden gösterebiliriz tabii. Dün oynadığımız Yunanistan maçı, herkeste adrenalinin en üst seviyeye vurmasını sağladı. Artık rakibimiz Porto Riko deyince insanlara, "Yeneriz be ağbi." mantığı oluştu. Zaten en önemli yanlış da buydu.

Günün ilk iki maçına değindikten sonra Türkiye maçı ile ilgili birkaç şey söyleyelim. Eve geldiğimde adını bir an için unuttuğum ilk maç Yunanistan ile Fildişi arasında oynandı. Maçın kimler arasında oynandığını unutmam biraz normaldi. Sönük ve tatsız bir havada geçen maçta, bir de fark erkenden açılınca maç, dakikalar geçtikçe sıkıntı vermeye başladı. Son periyotta şov beklentisi ile izlediğimiz mücadeleden bunu da alamayınca, aklımda "zaman kaybıydı ya." düşüncesi oluştu. Bir ara arkadaşlarımla fark 60 olur diye tartıştığımız maç hakkında fazla konuşmaya gerek yok sanırım.

Günün ikinci maçında gözler bu kez Rusya ile Çin arasında oynanacak maça çevrilmişti. Bakın bu maçın kimler arasında oynandığını şak diye hatırladım. Ancak diğer günlerin aksine bu sefer de kaç kaç bittiğini hatırlamıyorum. "Bu ne lan, adam sarhoş mu demeyin." gerçekten konsantre olunabilecek maçlar değildi, bugün oynananlar. Bugün için Türkiye maçına odaklanmıştık. Ha enteller gibi de yerimizden kalkıp gitmedik, adam akıllı oturduk maçımızı izledik. Ancak bu maçlar benim hafızamda pek fazla bir şey bırakmadı. Maç boyunca Çin, hep bir adım gerideydi. Ya iki sayı ya üç sayı geriden takip ediyordu Rusya'yı. Ne zaman maçta son üç dakikaya girildi, Rusya bir "Yeter be!" dedi ve maçı kopardı. Maçı koparırken de fazla bir sorun yaşamadı. Dediğimiz gibi Rusya kazanması gereken maçları kazanıyor, kaybetmesi gereken maçları kaybediyor şu ana kadar. Gruptaki ve turnuvadaki geleceklerini yarın oynayacakları Yunanistan maçı belirleyecek. Ancak ben Rusya'dan bu karşılaşma için umutlu değilim.

Gelelim günün assolistine. Yunanistan maçındaki atmosfer, herhalde Ankara Arena tarihinde bir daha zor olur. O nedenle ne kadar seyirci gelse de "Bugün az seyirci, bugünkü seyirci ateşli değil." diyeceğiz. O yüzden taraftar konusuna girmek istemiyorum, bence iyiydik. Saha içine dönmeden önce taraftarın favori oyuncusu değişti diyebilirim. Artık en fazla çığlık Hidayet'e değil de, Ersan İlyasova'ya kopuyor. Tabii ki günlük olaylara bağlı yaşayan halkımız, maç çıkışında hadi kibarlaştırarak söyleyeyim "Bu Ersan çok havalı ya." diyebiliyor. Yarın Çin maçından sonra Ersan'ı vatan haini ilan edersek şaşırmayın. Maça dönecek olursak, ilginç ve son periyoduna kadar geride götürdüğümüz bir maçtı. Porto Riko maçın her anında bizden daha iyiydi. Hem Vassalo, Carmelo Lee ve Peavy ile buldukları dış skor gücü ile hem de içeriden Peter Ramos ile buldukları sayılar ile bizden üstün bir oyun sergilediler parkede. Ancak bu maçta büyük takım olma yolunda olduğumuzu gösterdik. Ne kadar kötü oynasak da maçı öyle ya da böyle kazanmayı bildik. Biraz Vatan Millet Sakarya üçlemesi ile de maçı oynasak da bu galibiyet bizim için çok önemliydi. Porto Riko cephesinden bakacak olursak, turnuvada 5 günde 4 kere iyi basketbol oynadılar ancak sadece 1 galibiyet alabildiler. Yunanistan, Türkiye ve Rusya maçlarının sonunda yaptıkları veya onlara karşı yapılan hakem hataları, Porto Riko'nun turnuvadaki geleceğini çizdi diyebiliriz.

Şimdi C grubunu birinci bitirmeyi garantiledik. Önümüzdeki rakip Çin değil, D grubunun dördüncüsü, büyük ihtimalle Yeni Zellanda. Ancak turnuva fikstürüne genel olarak bakacak olursak, bugün Slovenya'nın Brezilya'yı yenmesi ile çeyrek finaldeki rakibimiz ufukta gözüktü. Bize çok ters gelen bir ekip Slovenler. Çeyrek final gibi bir eşikte böyle bir rakiple karşılaşmak kötü olacak, hadi hayırlısı.

Günün Sonuçları :

A Grubu :

Arjantin 88 - 79 Ürdün
Almanya 88 - 92 Angola
Sırbistan 94 - 79 Avustralya

B Grubu :

Slovenya 80 - 77 Brezilya
İran 51 - 88 Amerika Birleşik Devletleri
Hırvatistan 84 - 64 Tunus

C Grubu :

Fildişi Sahilleri 50 - 97 Yunanistan
Çin 80 - 89 Rusya
Türkiye 79 - 77 Porto Riko

D Grubu :

İspanya 91 - 57 Lübnan
Litvanya 69 - 55 Fransa
Kanada 61 - 71 Yeni Zellanda

Ankara Arena İzlenimleri #6

2010-09-01T01:59:00.003+03:00

Dün gece saat 4 gibi kafamı yastığa koyduğumda, içimde garip bir heyecan vardı. Ankara Arena'ya daha önce 5 kez gitmiştim son 10 günde. Ancak rakip Yunanistan olunca heyecan sardı etrafımı. Hani bu milliyetçi duygunun bir yan etkisi değildi. Salonda maç izleme kariyerimin en üst noktası olacaktı bu maç, o nedenle heyecanlıydım sanırım.

Artık sizinde ezberlediğiniz şekilde salona ulaştım ve bilindik yöntemleri uygulayarak salona girdim. Bugün 16:00'da oynanan Rusya - Fildişi Sahilleri maçı, turnuva boyunca Ankara Arena tarihinin en boş halidir herhalde. 1.000 kişi ya vardır ya yoktu. Tabii önceden de belirttiğimiz gibi bu durumun oluşmasında, kombine bilet alıp sadece Türkiye'nin maçlarını izleyen basketbol entellerinin de büyük etkisi var.

Bugün Ankara Arena'daki diğer iki maçın sönük bir havada geçeceği belliydi. Çünkü grubun iki favorisi belki de turnuvanın 6-7 favorisinden iki takım bugün karşılaşacaktı. Bu nedenle tüm dikkatler günün son maçına çevrilmişti. Tüm biletlerin satıldığı haberi akşam ki maçı biraz daha kızıştırıyordu.

Nitekim tüm biletlerin satıldığı haberi doğruydu. Ankara Arena tarihi günlerinden birini yaşadı. 10.400 kapasiteli salon, kapasitesinin üzerinde seyirciye misafirlik ediyordu. Bir gün önceki Sinan Güler'in "Kırmızı giyin!" çağrısı etkili olacak ki, salonun çoğunluğu bilinçli olarak kırmızı giymişti. Kırmızı giymeyi unutan birçok kişi de, salon içinde mağazası bulunan Intersport'u zengin etti ve tişörtler kapış kapış satıldı. Tüm salon amaçlandığı gibi kırmızıya bürünmüştü.

Maç ile ilgili düşüncelerime geçmeden önce salon içerisinde gerçekleşen ilginç olayları aktarmaya çalışayım. Salonda üç önemli ismi gördüm. Birincisi Ergin Ataman. Orta tribünün en ön sırasından maçı takip ediyordu kendisi. Baya bir bronzlaştığını söylersek yanlış olmaz. İkinci ismimiz ise Şahan Gökbahar. O da Ergin Ataman'ın tam karşı tribünün de en ön sıradan maçı takip ediyordu. Siyah gözlükle maçı izlemesi de ayrı bir absürd durumdu. Üçüncü önemli şahsiyet ise Kemal Kılıçdaroğlu idi. Salona maçın başlaması ile teşrif eden Kılıçdaroğlu'nun yanında TBMM Başkanı Mehmet Ali Şahin de vardı. Kameralar bu ikiliyi gösterdiğinde ise ilginç bir görüntü oluştu. Kemal Kılıçdaroğlu'nun alkışlayan taraftar, Mehmet Ali Şahin'i yuhaladı.

Türkiye - Yunanistan maçına dönecek olursak, yine maç içerisinde gelişen olayları uzun uzun yazmayalım. Dikkat çekilmesi gereken noktalara parmak basalım. Birincisi tabii ki Ersan İlyasova. 6/6 da üçlük isabetiyle 26 sayı atan Ersan maçın yıldızıydı. Bu performansı bizi gelecek için umutlandırdı. Diğer nokta ise Hidayet Türkoğlu'nun 3 sayılık basketi idi. 73 - 57 olan skor bir anda kapanmaya başlamış, 73-65'e kadar gelmişti. Maçın bitmesine 3 dakika gibi bir süre varken Hido'dan gelen üçlük işin bitmesi anlamına geliyordu. Zaten skorda bu yönde oldu, o üçlükten sonra maçta sayı olmadı. Ayrıca maç boyunca yaptığımız alan savunmasına değinmemiz gerekir. Müthiş bir şekilde yardımlaşarak, boşluk vermeden yaptık alan savunmasını.

Ancak unutulmamalıyız ki, yarın Porto Riko maçını kazanırsak şampiyon olmuyoruz. Bu galibiyet ile grup birinciliğini neredeyse garantiledik. Artık rakibimiz D grubunun dördüncüsü olacak. Dördüncünün kim olacağı ise hâlâ belli değil. Şayet İspanya oynadığı 3 maçta 2 mağlubiyet aldı. Yani sürpriz bir şekilde 2.turda İspanya ile karşılaşabiliriz.

Günün Sonuçları :

C Grubu :

Rusya 72 - 66 Fildişi Sahilleri
Türkiye 76 - 65 Yunanistan
Çin 76 - 84 Porto Riko

D Grubu :

Fransa 68 - 63 Kanada
İspanya 73 - 76 Litvanya
Lübnan 76 - 108 Yeni Zellanda

Ankara Arena İzlenimleri #5

2010-08-30T02:11:00.006+03:00

"El pençe divan durmak" deyimi yerinde kullanıldığında ne güzeldir.

Öncelikle söyleyeyim artık yazı dizisini iki bölüme ayırmayacağım. Biraz uzun olacak ama okumak isteyenler tek bir yazıyı okuyarak daha rahat edecektir. Ankara Arena'ya giderken dolmuşta salonu görenlerin "Burası ne ya ? Alışveriş merkezi mi yapmışlar ?" demesine artık alışık olduğumu belirterek yazıma başlayayım. Bugün dünkü tecrübelerimden ders alarak, salona girmeden önce 18 yaşından büyük biriyle anlaştım. Nedenini dünkü yazıda belirtmiştim, görevliler 18 yaşın altındaki basketbolseverleri yanında velisi olmadan salona almıyor. 2 üniversiteli genç sağ olsun yardım etti de sağ salim salona girdik.

Günün ilk maçına ilgi önceki güne göre çok daha azdı. Bunun sebebi ise belliydi; Çin ve Fildişi Sahilleri kağıt üzerinde grubun en zayıf iki takımıydı. Zaten dün salonda olan birçok Çinli seyirci de maçta yoktu. Fildişi Sahilleri'ni destekleyen 50 kişilik grubu saymazsak, biz bize güzel bir maç izledik. Güzel olmasının nedeni ise maçın son periyodunun şov havasında geçmesiydi. Hem Fildişi Sahilleri'nin harlem tarzı oynayan oyuncuları hem de sürekli hızlı hücumları düşünen Çinli oyuncular maçı enfes bir hale getirdi.

Fildişi Sahilleri, kadrosunun kısıtlı olmasının zararını gördü ve maçın sonunu iyi getiremedi. Çin cephesinde ise iki kişiye değinmek istiyorum. Birincisi turnuvanın ilk iki gününde 26'şar sayı atan Yi Jianlian. Kendisini ilk kez çıplak gözle izliyorum. Hayran kaldım desem abartmış olmam. 23 yaşındaki bir basketbolcuya göre tecrübeli ve isabetli tercihler kullanıyor sahada. Gerçi 23 yaşında olmasını şaibeli bulanlar da var. New Jersey Nets'li pivot daha şimdiden Yao Ming'in görevini üstlenmiş ve başarı ile yerine getiriyor durumda. Atletik olması kendisine çok büyük avantaj sağlıyor. Potaya yakın olarak aldığı her topu direk smaçla bitirmek istemesi pozitif bir durum. Değinmek istediğim ikinci isim Selçuk Ernak. Kendisi bildiğiniz üzere Banvit koçluğu yapmış, modern ve geniş bir vizyonu olan bir antrenör. Şansını Çin Milli Takımında deniyor Selçuk hoca. Çin kenar yönetimindeki en ateşli isim olması da Türklüğünden kaynaklanıyor sanırım.

Ankara Arena'da ikinci maç Yunanistan ile Porto Riko arasındaydı. Dün de belirttiğimiz gibi artık Türk seyirciler turnuvada iki takımı destekliyor. Birincisi Türkiye ikincisi Yunanistan'ın rakip takımı. Yunanistan'ın rakibine inanılmaz bir destek var salonda. Dün Çin bugün de Porto Riko tarihinde aldığı en büyük desteklerden birini aldı Ankara Arena'da. 8-9 bin kişiyi arkasına alan takımlar Yunanistan'a rahatlıkla diş geçirebiliyorlar. Nitekim bugün de öyle oldu, Porto Riko hakem oyunlarına kadar maçı önde götürüyordu. Bu "hakem oyunları" lafı çok yerde geçiyordu, bugün canlı şahit oldum. Hani bunu herhangi bir milliyetçilik duygusu ile veya herhangi bir Yunanistan nefreti ile söylemiyorum, kesinlikle salonda Yunanistan tutuculuğu vardı. İlk önce Porto Riko adına maçın en etkili iki adımından biri olan P.Ramos'a garip bir hücum faulle beş faul aldırılıp, oyundan atıldı. Ardından net bir savunma faulünü vermeyince sinirlenen Porto Riko kenar yönetimine kolay bir teknik faul çalındı. Ardından maçın en etkili ismi J.J Barea saçma bir faulle oyun dışına gönderildi. Yunanistan ise Spanoulis, Bourousis, Zisis üçlüsü ile faul atışlarını eksiksiz attı ve maçı kazandı. Maç sonunda Porto Riko'yu ayakta alkışlayan Ankara seyircisi büyük bir takdiri hak etti. Ayrıca maç boyunca önümde oturduğunu anlamadığım Sofoklis Schortsanitis'i ayakta iken görünce baya bir tırstım.

Günün son maçı yine Türkiye'nin maçıydı. Bu sefer rakip Avrupa temsilcisi Rusya idi. Yunanistan ile en çok taraftar grubuna sahip takım olan Rusya sadece maçta değil tribünde de bize rakip olacağını maç öncesinde gösteriyordu. Ancak yine salonu tıklım tıklım doldurmayı bilen Ankaralı basketbolseverler, sanıyorum ki Rus taraftarların seslerinin televizyonda duyulmasını engelledi. Rusya maçı bizim için turnuvadaki ilk ölçü olarak değerlendirebileceğimiz maçtı. Timofey Mozgov, Sasha Kaun ve Sergey Bykov gibi oyuncular başımızı ağrıtabilirdi. Ancak maç öncesinde öğrendiğimiz Viktor Khryapa'nın takım kadrosunda olmama haberi bizim için maça olumlu yansıdı. Zaten güçlü olan pota altı oyuncularımız daha rahat bir maç geçirebilecekti.

Maçı uzun uzun anlatmaya gerek yok, zaten Türkiye'nin %70'i izlemiştir maçı. Ancak maça direkt etki eden taraftar faktöründen bahsetmeden olmaz. Birkaç koltuk dışında, ağzına kadar dolu olan Ankara Arena turnuva ruhuna bürünmeye başlamış. Rakip takımın hücumlarını ıslıklamalar, hakemi yuhalamalar, kötü gününde olan oyuncumuzu desteklemeler(Hido) artık basketbol seyircisi olduğumuzun göstergesi. Daha önceki turnuvalara göre bu değişimin en büyük sebebi bence bilet fiyatları. Tabii bay negatif olarak eksik yönümüzü de söylemeden olmaz. Şimdiden söyleyelim ki yarın bugün yenilirsek, "bu takım çok iyiydi ağbi amaa" demeyelim. Eksiklerimizi belirtelim, Pollyannacılık yapmayalım. İki maç sonunda en büyük eksiğimiz dış şut savunması. Hem Rusya hem Fildişi Sahilleri maçında bir dolu üçlük yedik. Şut imkanlarını daha iyi değerlendiren takımlarla karşılaşınca bu durum büyük bir sorun haline gelebilir.

Günün dikkat çeken diğer olayı ise Hidayet Türkoğlu'na verilen destekti. Maçın ilk yarısında dün gibi saha içi isabet bulamayan Hido, taraftarların da gaz vermesi ile kendine biraz olsun geldi ve 6 isabetli şut attı. Günü 14 sayı ile tamamlayan Hido turnuvaya yeni ısınmaya başladı diyebiliriz. Lâkin milli basketbolcu turnuvanın ilk gününde Fildişi karşısında saha içi isabet bulamamıştı ve 4 sayıda kalmıştı. Ayrıca Hido şu ana kadar turnuvada 6/22 şut isabet yüzdesiyle oynuyor.

Gelelim yine günün konusuna. Bugün ana başlığı başbakan Recep Tayyip Erdoğan. Kendisi, basketbol alanındaki temsilcisi Turgay Demirel ile birlikte bugün Ankara Arena'ya teşrif ettiler. İçlerinden "keşke gelmez olaydım." diye bir hayıflanış vardır bence. Çünkü başbakan ve ekibi salona girer girmez, yuhalama ve ıslık sesleri koptu. Gerçi kendisi bu davranışlara pek aldırış etmez gibi görünse de içinde bir burukluk vardı kanımca. Başbakanı olduğun ülkenin bir salonunda, böyle karşılanmanın elbet belirli sebepleri vardır. Geçmişi irdelemeden, siyaset yapmadan bu ince çizgiden uzaklaşıyorum. Ayrıca Hido'da maç sonunda "Başbakanımıza da çok teşekkür ediyorum." deyince yine ıslık sesleri salonda yükseldi. Yine Ukraynalı dans grubunun Türkiye - Rusya maçında gösteri yapmaması R. Tayyip Erdoğan'ın gelişi ile ilişkilendiriliyor. Herhalde başbakan bir daha hayatında basketbol salonuna uğramaz Türkiye'de.

Günün Sonuçları :

A Grubu :

Ürdün 65 - 79 Angola

Sırbistan 81 - 82 Almanya

Arjantin 74 - 72 Avustralya

B Grubu :

Slovenya 77 - 99 ABD

Hırvatistan 75 - 54 İran

Brezilya 80 - 65 Tunus

C Grubu :

Çin 83 - 73 Fildişi Sahilleri
Türkiye 65 - 56 Rusya
Porto Riko 80 - 83 Yunanistan

D Grubu :

Litvanya 70 - 68 Kanada
Lübnan 59 - 86 Fransa
İspanya 101 - 84 Yeni Zellanda

İlk 2 Günün Ardından İstatistikler :

Sayı Krallığı :

1. Kirk Penney - Yeni Zellanda 29

2. Yi Jianlian - Çin 26

3. Luis Scola - Arjantin 25,5

Ribaund Krallığı :

1. Yi Jianlian - Çin 11,5

2. Levon Kendall - Kanada 11

3. Zaid Abbas - Ürdün 10,5

Asist Krallığı :

1. Osama Dahgles - Ürdün 7

2. Anton Ponkrashov - Rusya 7

3. Ricky Rubio - İspanya 7

Blok Krallığı :

1. Joel Anthony - Kanada 3,5

2. Hamed Haddadi - İran 3,5

3. Salah Merji - Tunus 3,5

Top Çalma Krallığı :

1. Ricky Rubio - İspanya 3

2. Jermanin Anderson - Kanada 2,5

3. Sinan Güler - Türkiye 2,5